Αφιέρωμα στον Γιαν Ζελέζνι

Η Φινλανδία έχει την τιμή να θεωρείται η παραδοσιακή και μεγάλη δύναμη του ακοντισμού αλλά ένας Τσέχος αθλητής είναι η μεγαλύτερη μορφή του αγωνίσματος.Το όνομα αυτού είναι Γιαν Ζελέζνι. 

Γεννήθηκε στις 16/6/1966 στην Μλάντα Μπόλεσλαβ της Τσεχίας.

Είχε ύψος 1.85 και ζύγιζε 86 κιλά.

Έχοντας κληρονομήσει γονίδια αθλητικά από τους γονείς του αφού και οι δύο ήταν ακοντιστές στα νιάτα τους ξεχώρισε από νεαρή ηλικία με τις επιδόσεις που πετύχαινε.

Η αλήθεια είναι πως δεν ήθελε από τον αρχή να ασχοληθεί με αυτό το αγώνισμα γιατί το χόκει στον πάγο[η Τσεχία έχει μεγάλη παράδοση στο άθλημα αυτό]αλλά και το ποδόσφαιρο του κέντριζαν περισσότερο το ενδιαφέρον.

Αλλά όμως η διακριτική επιμονή των γονιών του και η ενασχόλησή τους σαν αθλητές παλιότερα τον έκαναν να αλλάξει γνώμη και να στραφεί προς τον κλασσικό αθλητισμό.

Πρόκειται για έναν <<θρύλο>> που τα έχει κατακτήσει όλα.Τα επιτεύγματά του είναι πολύ μεγάλα και έχουν μείνει στην ιστορία.

Κατέχει στο αγώνισμα τα περισσότερα χρυσά μετάλλια τόσο στους Ολυμπιακούς Αγώνες όσο και στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα από οποιονδήποτε άλλον.

Είναι ο κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ και ας έχουν περάσει τόσα χρόνια με 98.48 μέτρα το οποίο το πέτυχε τον Μάιο του 1996 στην Ιένα της Γερμανίας.

Υπήρξε ο προπονητής της κατόχου του παγκοσμίου ρεκόρ στις γυναίκες Μπάρμπορα Σποτάκοβα με 72.28.

Αυτά είναι τα πολύ σημαντικά του επιτεύγματα που θα τα περιγράψουμε πιο αναλυτικά παρακάτω.

Ας ξεκινήσουμε πρώτα με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.Το 1987 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο αφού βρέθηκε πίσω από τον Φινλανδό Σέπο Ράτι και τον Σοβιετικό Βίκτορ Γιεφτσιούκοφ.Έξι χρόνια αργότερα στην Στουτγκάρδη κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με βολή 85.98.Το 1995 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Γκέτεμποργκ κατέκτησε και πάλι το χρυσό μετάλλιο με επίδοση 89.58.Το 1999 στη Σεβίλλη ήταν τρίτος πίσω από τον Φινλανδό Άκι Παρτιάινεν που πήρε το χρυσό μετάλλιο με 89.52 και από τον Κώστα Γκατσιούδη που με επίδοση 89.18 κατέκτησε τη δεύτερη θέση.Το 2001 στο Έντμοντοντ του Καναδά πήρε το τρίτο του χρυσό μετάλλιο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα με 92.80.

Στα Ευρωπαικά Πρωταθλήματα όσο και αν φαίνεται περίεργο δεν ευτύχησε να πάρει κάποιο χρυσό μετάλλιο αφού ήταν δύο φορές τρίτος, την πρώτη φορά στο Ελσίνκι το 1994 όπου νικητής αναδείχθηκε ο Βρετανός Στιβ Μπάκλει και το 2006 στα σαράντα του χρόνια όπου νικητής αναδείχθηκε ο Νορβηγός Αντρέας Θόρκιλνστσεν με 88.78.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες έγραψε ιστορία αφού έγινε ο πρώτος αθλητής που κατέκτησε τρία συνεχόμενα χρυσά ολυμπιακά μετάλλια.Πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1988 μέχρι και το 2004.Πιο αναλυτικά το 1988 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο με 84.12 εκεί όπου νικητής αναδείχθηκε ο Φινλανδός Τάπιο Κόριους με 84.28.Τέσσερα χρόνια αργότερα στη Βαρκελώνη ο Γιαν Ζελέζνι κατέκτησε την πρώτη θέση με 89.66 που ήταν νέο ολυμπιακό ρεκόρ έχοντας σημαντκή διαφορά από τον δεύτερο Σέπο Ράτι που πέτυχε 86.60 αλλά και από τον μεγάλο του αντίπαλο Στιβ Μπάκλει που κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με 83.38. Μεταφερόμαστε το 1996 στην Ατλάντα όπου ο Γιαν Ζελέζνι βρίσκεται και πάλι στο πρώτο σκαλί του βάθρου με 88.16 έχοντας δεύτερο τον Βρετανό Στιβ Μπάκλει με 87.44 και τρίτο τον Φινλανδό Σέπο Ράτι με 86.98.Το 2000 στο Σίδνει ο Γιαν Ζελέζνι παίρνει το τρίτο του χρυσό μετάλλιο ξεπερνώντας τα 90 μέτρα πετυχαίνοντας ολυμπιακό ρεκόρ με δεύτερο τον Στιβ Μπάκλει και τρίτο τον Ρώσο Σεργκέι Μακάροφ.Στα 38 του χρόνια παίρνει μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας αλλά τα χρόνια έχουν περάσει και παρόλα αυτά κατορθώνει να προκριθεί στον τελικό του αγωνίσματος όπου με επίδοση 80.59 καταλαμβάνει την ένατη θέση.Σε εκείνον τον αγώνα ο καλός του φίλος και μεγάλος του αντίπαλος Στιβ Μπάκλει έφτασε μια ανάσα πριν από το μετάλλιο αλλά τελικά περιορίστηκε στην τέταρτη θέση.Νικητής στην Αθήνα είχε αναδειχθεί το νέο μεγάλο αστέρι του αγωνίσματος εκείνη την εποχή Αντρέας Θόρκιλνστσεν.

Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες ασχολήθηκε με την προπονητική και ανέδειξε μεγάλους πρωταθλητές μεταξύ των οποίων όπως προαναφέρθηκε την Μπάρμπορα Σποτάκοβα.

Είναι αυτός που κατέχει τις τρεις καλύτερες επιδόσεις όλων των εποχών στο ακόντιο[με τον νέο τύπο].

Αυτές είναι 

98.48 που το πέτυχε τον Μάιο του 1996 στην Ιένα της Γερμανίας και είναι το παγκόσμιο ρεκόρ μέχρι σήμερα και φυσικά το ατομικό του ρεκόρ.

95.56 που το πέτυχε τον Αύγουστο του 1993 στο Σέφιλντ 

95.54 που το πέτυχε τον Απρίλιο του 1993 στη Νότια Αφρική