Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Ο Γέροντας Παΐσιος (Αρσένιος Εζνεπίδης όπως ήταν το αληθινό του όνομα) γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου 1924 στα Φάρασα της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία.

Από μικρός είχε ένα σημειωματάριο και κατέγραφε τα θαύματα του Αγίου Αρσενίου.
Έδειχνε ιδιαίτερη κλίση προς τον μοναχισμό και οι γονείς του χαριτολογώντας του έλεγαν «βγάλε πρώτα γένια και μετά θα σε αφήσουμε να πραγματοποιήσεις την επιθυμία σου».
Ο Αρσένιος τελείωσε το δημοτικό σχολείο στη Κόνιτσα.
Μέχρι να κληθεί για να υπηρετήσει τη θητεία του στο στρατό, ο Αρσένιος έμαθε την τέχνη και δούλεψε ως ξυλουργός.
Όταν του ζητούσαν να φτιάξει κάποιο φέρετρο ο ίδιος, συμμεριζόταν τη φτώχεια της εποχής και τον πόνο της οικογένειας και δε ζητούσε χρήματα.
Απολύθηκε από τον στρατό το 1949 και τον επόμενο χρόνο εισήλθε στο Άγιο Όρος για να μονάσει.
Λίγο αργότερα εντάχθηκε στη Μονή Εσφιγμένου, όπου του δόθηκε το πρώτο του μοναχικό όνομα Αβέρκιος.
Το 1954 έφυγε από τη μονή Εσφιγμένου και εντάχθηκε στη Μονή Φιλοθέου, όπου μόναζε κι ένας θείος του. Η συνάντησή του όμως με το γέροντα Συμεών ήταν καταλυτική για την πορεία και διαμόρφωση του μοναχικού χαρακτήρα του. Τότε ήταν που έλαβε και το όνομα Παΐσιος. 

Το 1958 άφησε το Άγιο Όρος για την Ιερά Μονή Γενεθλίων της Θεοτόκου στο Στόμιο Κονίτσης. Στην περιοχή όπου μεγάλωσε, παρέμεινε εκεί 4 χρόνια και άφησε πίσω του σπουδαίο ποιμαντικό και φιλανθρωπικό έργο που εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από τον λαό της Κόνιτσας. 
Το 1962 ο Παΐσιος πήγε στο Όρος Σινά και το 1964 επέστρεψε στο Άγιο Όρος, απ’ όπου δεν ξανάφυγε ποτέ.
Παρά τα πολλαπλά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε από το 1966 και τις συστάσεις των γιατρών ο Γέροντας συνέχισε τη σκληρή ασκητική ζωή και τις βαριές χειρωνακτικές εργασίες.

Την Τρίτη 12 Ιουλίου 1994 φεύγει από καρκίνο για την αιωνιότητα.

Δύο αποσπάσματα από λόγους του Αγίου:
"Ο Θεός επιτρέπει τους πειρασμούς «για να μας ξεσκονίζουν και να εξαγνίζεται έτσι η ψυχή μας με τις θλίψεις και τα κλάματα και να αναγκαζόμαστε να καταφεύγουμε στο Θεό για τη σωτηρία μας".

"Έχεις λύπη; Ο Θεός σου λείπει." 

« Ήταν ένα στήριγμα και μια βακτηρία ελπίδας για τον κάθε πονεμένο και ταλαιπωρημένο άνθρωπο.  Τα λόγια και οι συμβουλές του ήταν βάλσαμο παρηγοριάς για τις πληγωμένες καρδιές και ένα μήνυμα ελπίδα για τον ταλαιπωρημένο σύγχρονο άνθρωπο.

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης είναι μια ακόμη αληθινή απόδειξη πως στις μέρες μας υπάρχει η Χάρις του Θεού στον κόσμο, υπάρχουν οι Άγιοι και πως ο καθένας μας έχει τη δυνατότητα να γίνει πολίτης της Βασιλείας του Θεού. »

Πανιερότατος Μητροπολίτης Κιτίου κ.κ.Χρυσόστομος

Ιδιαίτερα γνωστός στις μέρες μας, μπορεί να εκοιμήθη στις 12 Ιουλίου 1994 όμως είναι πολλά τα θαύματα που εξιστορούν οι πιστοί μετά το θάνατο του.

H μνήμη του τιμάται στις 12 Ιουλίου.

Όσιος Παΐσιος ο Μέγας

Χριστιανός ασκητής, η μνήμη του οποίου τιμάται στις 19 Ιουνίου. 

Ο Παΐσιος γεννήθηκε το 300 στην Αίγυπτο και καταγόταν από πλούσιους και  ευσεβείς γονείς. Ήταν ο μικρότερος από τα επτά αδέλφια του. Πέθανε ο πατέρας του όταν ήταν σε μικρή ηλικία, αλλά η ενάρετη και στοργική μητέρα του τον ανέθρεψε με τα διδάγματα του Ευαγγελίου.

Όταν ενηλικιώθηκε, ο Παΐσιος πήγε στην έρημο κοντά στον αββά Παμβώ, από τον οποίο αποκόμισε Θείες Αρετές.
Μετά τον θάνατο του οποίου  απομακρύνθηκε στα ενδότερα της ερήμου, όπου έζησε με αυστηρή νηστεία και προσευχή. 

Αναφέρεται ότι επί εβδομήντα έτη δεν γεύτηκε καμία τροφή, παρά μόνο κάθε Κυριακή τη Θεία Κοινωνία.

Η φήμη του άρχισε να διαδίδεται και πολλοί πήγαιναν κοντά του για να ζητήσουν την ευλογία του και να ακούσουν τους παρηγορητικούς λόγους του. Γι’ αυτό το λόγο ονομάσθηκε Μέγας από την Εκκλησία.

Γέροντας πλέον, μετά από παρακλήσεις πολλών αδελφών, εγκατέλειψε την έρημο και εγκαταστάθηκε κοντά σε κατοικημένες περιοχές, όπου δίδασκε τους πιστούς. Κοιμήθηκε ειρηνικά και τον έθαψαν στην έρημο, όπου ασκήτευσε.

Μετά από χρόνια, ο πατήρ Ισίδωρος, ανακόμισε τα άγια λείψανά του και τα μετέφερε στην Πισιδία, όπου τα εναπόθεσε στο εκεί Μοναστήρι του. 

Δυο άνθρωποι, δυο Αγίοι, που έζησαν διαφορετικές εποχές αλλά υπάρχουν ομοιότητες στη μοναστική τους ζωή.  
Ίσως ο Θεός φώτισε τότε το Γέροντα Συμεών για να δοθεί στον Αρσένιο το όνομα Παΐσιος. 

Πηγή φωτογραφιών: Ορθόδοξος Συναξαριστής