Αναιμία

Η αναιμία είναι η μείωση του αριθμού των ερυθροκυττάρων του αίματος ή της ποσότητας της αιμοσφαιρίνης ή και τα δύο. Στην εξέταση του αίματος εκφράζεται με μείωση του αιματοκρίτη και της αιμοσφαιρίνης. 

Οι αναιμίες διακρίνονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες παραγωγής ερυθροκυττάρων. Στις πρώτες περιλαμβάνονται οι αναιμίες που οφείλονται σε βλάβη του μυελού των οστών, σε έλλειψη παραγόντων ερυθροκυττάρων. Στις δεύτερες περιλαμβάνονται οι αναιμίες που οφείλονται απώλεια αίματος ή στην αυξημένη καταστροφή ερυθροκυττάρων.

Τα συμπτώματα της αναιμίας σχετίζονται με τη μείωση της ικανότητας του αίματος να μεταφέρει οξυγόνο στους ιστούς. Σε αυτά περιλαμβάνονται η εύκολη κόπωση, υπνηλία, η αδυναμία, η ταχυκαρδία, η ναυτία, το χλωμό χρώμα και η ψυχρότητα του δέρματος.

            

Η αναιμία όταν να εντοπίζεται πρέπει αντιμετωπίζεται άμεσα. Αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα επιβαρύνει την καρδιά και μπορεί να οδηγήσει μέχρι και σε καρδιακή ανεπάρκεια. 
Η συχνότερη μορφή αναιμίας ονομάζεται σιδηροπενική και συσχετίζεται με την έλλειψη σιδήρου. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, αφορά στο ένα νέο τρίτο του πληθυσμού της Γης. Οφείλεται σε μειωμένη πρόσληψη σιδήρου λόγω ασιτίας ή φυτοφαγίας σε μειωμένη απορρόφηση του σιδήρου, σε αυξημένες ανάγκες.

Συχνά στην Κύπρο είναι μεσογειακή αναιμία στην οποία παρατηρείται μειωμένη σύνθεση αιμοσφαιρίνης. Είναι κληρονομική και οι πάσχοντες διακρίνονται σε ετεροζυγώτες ή φορείς που έχουν κληρονομήσει λάθος γονίδιο μόνο από τον ένα γονέα και σε ομοζυγώτες που έχουν κληρονομήσει λάθος γονίδια και από τους δύο γονείς. Η μεσογειακή αναιμία διακρίνεται επίσης σε δύο τύπους: την Α που είναι συχνότερη στην νοτιανατολική Ασία και την Β που είναι πιο συχνή στη Μεσόγειο.

Η πιο σοβαρή μορφή της είναι η ομόζυγη Β μεσογειακή αναιμία ή νόσος του Cooley, που εκδηλώνεται ήδη από τη βρεφική ηλικία και απαιτεί  τακτικές μεταγγίσεις αίματος.