Απόστολος  Κουσίνας 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Απόστολος  Κουσίνας 

ΧΑΡΑ

MM
Maria Mavroudi

Στη σημερινή μας παρέα είναι ο κύριος Απόστολος Κουσίνας που θα μας παρουσιάσει το βιβλίο του με τον τίτλο: ΧΑΡΑ που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις I Write.

Καλώς ορίσατε. Ευχαριστούμε πολύ. Μιλήστε μας για το συγγραφικό σας έργο.

Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση να μιλήσω για την ιστορία που έχω γράψει. Είναι το πρώτο βιβλίο που έχω γράψει και προέκυψε με αφορμή να σκηνοθετήσω μια παιδική παράσταση για ένα φεστιβάλ παιδικού θεάτρου στην Αθήνα. Σκεπτόμενος ποια ιστορία θα μπορούσα να αξιοποιήσω μου ήρθε η ιδέα της ιστορίας αυτής.

ΧΑΡΑ τιτλοφορείται το βιβλίο σας. Πώς και αποφασίσατε να δώσετε το συγκεκριμένο τίτλο ;

Ήθελα να μιλήσω για κάτι που είδα να χάνετε ειδικά στην περίοδο του κοβιντ. Ο κόσμος ήταν σκυθρωπός, όλοι είχαν κακή διάθεση, ήταν ευέξαπτοι. Ένιωσα ότι χάσαμε πολλά μέσα σε αυτή τη διαδικασία που όλοι βιώσαμε και θέλησα με κάποιο τρόπο να το φέρω στην επιφάνεια και να μιλήσω για αυτό.

Ποιο είναι το βασικό θέμα που διαπραγματεύεται το συγκεκριμένο βιβλίο;

Το βιβλίο σε ένα πρώτο μήνυμα μιλά για τους ανθρώπους που ξέχασαν κάποια βασικά πράγματα όπως το τραγούδι, ο χορός, αλλά κυρίως ξέχασαν να χρησιμοποιούν το λόγο. Έπαψαν να μιλούν άρα έπαψαν και να επικοινωνούν. Έτσι έχασαν τη χαρά τους και αυτό προκύπτει από το ότι έπαψαν να μοιράζονται. Για μένα είναι σημαντικό το να γνωρίζεις να μοιράζεσαι είτε όμορφες είτε δύσκολες στιγμές σου με τους ανθρώπους. Μας βοηθά αυτό στο να βλέπουμε τα πράγματα πιο σφαιρικά. Όσον αφορά το μοίρασμα της χαράς μας, θεωρώ πως όταν αυτό γίνεται με αγνή πρόθεση και όχι ανάγκη για επίδειξη τότε η χαρά όντως πολλαπλασιάζεται. Για αυτό για εμένα στην ιστορία δεν έχει αξία μόνο το να βρει η ηρωίδα τη χαρά της, αλλά κυρίως να μάθει να τη μοιράζεται.

 Στο βιβλίο ο μικρός αλλά και ο μεγάλος αναγνώστης συναντά τη φράση: Μη βιάζεσαι να μάθεις να μιλάς αν πρώτα να ακούς δεν εκτιμάς. Θέλετε να τη σχολιάσετε;

Έχουμε μια τάση να μιλάμε πολύ γρήγορα. Είτε αυτό συμβαίνει διακόπτοντας τον άλλο θεωρώντας ότι ξέρουμε τι θα πει πριν το πει, είτε γιατί έχουμε τόσο καλά κλεισμένα τα αυτιά μας στις δικές μας απόψεις και πεποιθήσεις που δε μπορούμε πραγματικά να ακούσουμε κάτι άλλο πέρα από τη δίκη μας φωνή .

Για ποια ηλικία θεωρείτε ότι είναι κατάλληλο το βιβλίο σας;

Το έγραψα σκεπτόμενος παιδιά νηπιαγωγείου και δημοτικού, ωστόσο μέσα χρησιμοποίησα στοιχεία που αφορούν όλους μας. Δε διαφέρουμε σε τίποτα όσον αφορά τη χαρά και την ανάγκη να τη βρούμε, εμείς οι ενήλικες από τα παιδιά.

 Ποια είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει στους μικρούς αλλά και μεγάλους αναγνώστες  το βιβλίο σας;

Να μάθουμε  να κυνηγάμε αυτά που μας δίνουν χαρά, όσο δύσκολα κι αν είναι. Εφόσον φτάσουμε σε αυτό που μας δίνει χαρά, να βρούμε τους ανθρώπους που θέλουμε να έχουμε στη ζωή μας και να μοιραζόμαστε όλα όσα βιώνουμε.

 Η επιλογή του ονόματος ΧΑΡΑ για την πρωταγωνίστρια της ιστορίας σας είναι τυχαία επιλογή ή θέλετε να κάνετε γνωστό κάτι μέσα απ ΄αυτό το όνομα;

Το όνομα προήλθε από την έννοια της χαράς. Ήθελα να είναι κάτι απλό που μικροί και μεγάλοι θα μπορούν να ταυτιστούν και να αναγνωρίσουν.

Μια όμορφη φράση που θα πρέπει να υιοθετήσουμε στη ζωή μας είναι η παρακάτω: Ό,τι μάθεις που σου προσφέρει χαρά θα πρέπει να το μοιράζεσαι. Θεωρείτε ότι όταν ο άνθρωπος είναι χαρούμενος που πρέπει να μοιραστεί τη χαρά του με τους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω του;

Φυσικά. Οι άνθρωποι ζούμε σε κοινωνίες που κάπως προσπαθούν να λειτουργήσουν. Όχι πάντα τόσο αρμονικά και αυτό συμβαίνει λόγω των διαφορετικών προσδοκιών αναγκών και χαρακτήρων . Δεν μπορείς να μοιραστείς κάτι χωρίς να νιώθεις ότι κρίνεται αλλά και μάλιστα το μοιράζεσαι για να μεταφέρεις μια όμορφη ενέργεια είναι κάτι που ίσως θα μπορούσε να φέρει περισσότερα χαμόγελα στην καθημερινότητά μας. Ειδικά αν καταφέρουμε να βάλουμε στην άκρη της ζήλειας, να κατανοήσουμε πως ο καθένας είναι μοναδικός .

Ποιοι είναι οι συνοδοιπόροι σας οι οποίοι έβαλαν το δικό τους λιθαράκι για την πραγματοποίηση του συγκεκριμένου συγγραφικού σας ταξιδιού;

Νομίζω πως όλα όσα έβαλα στο χαρτί από αξίες απόψεις μνήμες είναι πράγματα που όλοι οι άνθρωποι που έχουν περάσει ή υπάρχουν στη ζωή μου, έχουν προσφέρει . Όλα τα όμορφα και άσχημα μας διαμορφώνουν .

Πως μπορούμε να γνωρίσουμε όσοι επιθυμούμε την ΧΑΡΑ και να την κάνουμε φίλη στη ζωή μας;

Νομίζω θέλει να ανοίξουμε τα μάτια μας και να δούμε την καρδιά μας. Έχει πολλά να μας πει απλά η λογική και η ανάγκη για επιβίωση έχουν μπει μπροστά και έτσι βρισκόμαστε σε μια διαρκή μάχη με τα θέλω και τα πρέπει.

 Ευχαριστούμε πολύ. Ευχόμαστε να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο σας.