Αποτύχαμε, κύριοι, ας μην κοροϊδευόμαστε

Η αποτυχία διαχείρισης του δεύτερου κύματος της πανδημίας φαίνεται από τον πιο γελοίο περιορισμό, που αποφασίστηκε. Και που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θέλησε να στηρίξει με μήνυμα προς τους πολίτες: Ότι ο ίδιος θα γιορτάσει τον ερχομό του νέου χρόνου στο σπίτι με τη σύζυγο του, «χωρίς τα παιδιά και εγγόνια μου». Έτσι αντιμετωπίζεται η διασπορά του κορωνοϊού. Όταν χωρίζονται παραμονή Πρωτοχρονιάς και Πρωτοχρονιά και Θεοφάνια, οικογένειες οι οποίες μόλις τις προηγούμενες μέρες μπορεί να ήταν μαζί στο ίδιο τραπέζι. Κι αυτό επειδή πρέπει να προστατευθεί η οικονομία. Διότι, αν δεν ήταν αυτό στη μέση, και αναλογικά με το τι αποφάσισαν στο πρώτο κύμα, τον περασμένο Μάρτιο, θα περιμέναμε γενικό λοκντάουν. Αυτό αποφάσισαν όταν είχαμε 40 - 50 κρούσματα την ημέρα. Σήμερα που έχουμε 700 και 900 και κάθε μέρα τρεις, τέσσερις νεκρούς, αποφασίζουν ότι αυτό που θα περιορίσει τη διασπορά είναι να μην είσαι με τους ανθρώπους σου την Πρωτοχρονιά. Για κουτουρού μέτρα μιλάμε, που το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να προκαλούν αντιδράσεις και να μην γίνονται σεβαστά.

Είχαν όλο το χρόνο οι ειδικοί και το υπουργείο Υγείας, που ασχολούνται με αυτό το πρόβλημα επί δέκα μήνες, να εντοπίσουν πού βρίσκεται το πρόβλημα και να το αντιμετωπίσουν εξειδικευμένα. Όταν, για παράδειγμα, μόνο προχτές κατέληξαν στα νοσοκομεία 29 ασθενείς με κορωνοϊό, όλοι από γηροκομεία, όταν πεθαίνουν κάθε μέρα ηλικιωμένοι που αρπάζουν την ασθένεια στα γηροκομεία, όταν οι κλίνες των νοσοκομείων είναι κατειλημμένες με ηλικιωμένους ασθενείς που καταλήγουν εκεί από τα γηροκομεία, είναι φανερό πού έπρεπε να εστιαστεί η προσοχή από μήνες. Από την άλλη, όταν μπαίνεις σε ένα κατάστημα και φεύγεις τρομαγμένος από τα μπουλούκια που συναντάς (μέχρι και Black Friday επέτρεψαν πρόσφατα και δεν ανησύχησαν) ή όταν σε δρόμους σπρώχνονται που δεν τους χωράει ο τόπος για να κάνουν τη βόλτα τους, πόση αξία έχει να απαγορεύεις την εορταστική συγκέντρωση μιας οικογένειας, που ούτως ή άλλως έχει συναναστροφή, όσα κι αν είναι τα άτομα που την αποτελούν; Όταν άνοιξαν τα σχολεία (όχι για τίποτε άλλο, μα επειδή δεν υπήρχε υποδομή για εκπαίδευση εξ αποστάσεως) και γέμισαν κρούσματα οι μαθητές κι οι εκπαιδευτικοί, που μετά το σχολείο τα κουβαλούσαν στα σπίτια τους και αλλού, πόσες μέρες χρειάστηκε να τσακώνονται οι υπουργοί κι οι επιδημιολόγοι για να καταλάβουν ότι το πρόβλημα δεν είναι στα γυμναστήρια που τους έβαλαν λουκέτο βδομάδες ολόκληρες;

Αντί να εντοπίσουν τις σοβαρές εστίες του προβλήματος, που αποδεδειγμένα πια είναι όσες έχουν να κάνουν με ηλικιωμένους και χρόνιους ασθενείς, κάθονταν και μελετούσαν επί μέρες για να αποφασίσουν αν θα επιτρέψουν να μαζευτούν σε ένα σπίτι παραμονή Πρωτοχρονιάς δέκα ή δεκαπέντε άτομα. Και δεν κατάφεραν να δουν το κύμα που θα ερχόταν από τα γηροκομεία και θα «έκλεινε» τα νοσοκομεία. Απροετοίμαστους γραφειοκράτες μας θυμίζουν, που νομίζουν ότι έκαναν το καθήκον τους επειδή μας διέταξαν να κυκλοφορούμε με τις μάσκες επί μήνες ή επειδή τη μια έκλειναν τα εστιατόρια, την άλλη τα άνοιγαν μόνο το μεσημέρι, την παράλλη τα έκλειναν εντελώς. Είναι χρήσιμη η μάσκα, έλεγαν, είναι το μόνο μας όπλο, έλεγαν. Και τη φορέσαμε, κάποιοι πλούτισαν από τις μάσκες που πούλησαν, αλλά το αποτέλεσμα ποιο είναι; Ανακόπηκε η διασπορά επειδή φοράμε μάσκες; Και τώρα θα ανακοπεί επειδή θα κάνουμε Πρωτοχρονιά ο καθένας στο σπίτι του; Ή επειδή την παραμονή θα τρέχουμε όλοι στους δρόμους να προλάβουμε μετά από τις ευχές να πάμε σπίτι πριν από τη μία η ώρα;

Φαίνεται, πάντως, πως εκεί στο υπουργείο Υγείας κατάλαβαν ότι μας έκαναν όλους με ψυχολογικά τραύματα. Γι΄ αυτό και χθες αποφάσισαν να διορίσουν Ειδική Επιτροπή, «αποτελούμενη από προσοντούχους Ψυχολόγους, Ψυχιάτρους, Κοινωνιολόγους, Κοινωνικούς Λειτουργούς και άλλες συναφείς ειδικότητες» η οποία θα ασχοληθεί με «τις ψυχικές και ψυχολογικές αρνητικές επιδράσεις της πανδημίας» και θα αναλάβει δράση «για την ψυχολογική ανάκαμψη των πολιτών». Δηλαδή, από τη μια, θα μας φορτώνουν ψυχολογικά κι από την άλλη, θα μας βοηθούν να τα ξεπεράσουμε. Πάλι καλά!