Βρέθηκε «διακόπτης» της υπέρτασης στον εγκέφαλο

Μια νέα επιστημονική μελέτη από τη Νέα Ζηλανδία φέρνει στο προσκήνιο τον ρόλο του εγκεφάλου στην ανάπτυξη της υπέρτασης, εντοπίζοντας μια μικρή αλλά κρίσιμη περιοχή που φαίνεται να λειτουργεί ως «διακόπτης» της αρτηριακής πίεσης.

Πρόκειται για τμήμα του εγκεφάλου που ελέγχει αυτόνομες λειτουργίες όπως η αναπνοή, η πέψη και ο καρδιακός ρυθμός. Η περιοχή αυτή ενεργοποιείται επίσης σε καθημερινές καταστάσεις όπως το γέλιο, η άσκηση ή ο βήχας.

Τι έδειξαν τα πειράματα

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η υπερδιέγερση αυτής της εγκεφαλικής περιοχής μπορεί να ενεργοποιεί νευρικά μονοπάτια που προκαλούν σύσπαση των αιμοφόρων αγγείων, αυξάνοντας την αρτηριακή πίεση.

Σε πειράματα σε ποντίκια παρατηρήθηκε ότι:

• όταν διεγείρονταν τα σχετικά νεύρα, η πίεση ανέβαινε,

• ενώ όταν καταστέλλονταν, τα επίπεδα επανέρχονταν στο φυσιολογικό.

«Ανακαλύψαμε μία νέα περιοχή του εγκεφάλου που προκαλεί υψηλή αρτηριακή πίεση. Όταν την απενεργοποιήσαμε, η πίεση έπεσε σε φυσιολογικά επίπεδα», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Δρ Julian Paton από το Πανεπιστήμιο του Όκλαντ.

Πιθανές νέες θεραπείες

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε ζώα, επομένως θα χρειαστούν επιπλέον έρευνες σε ανθρώπους. Ωστόσο, το εύρημα στρέφει το ενδιαφέρον στην εγκεφαλική ρύθμιση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, το οποίο ελέγχει τον καρδιακό ρυθμό και τη σύσπαση των αγγείων.

Αυτό ενδεχομένως ανοίγει τον δρόμο για νέες θεραπείες που στοχεύουν:

• στα νευρικά κυκλώματα,

• στη δραστηριότητα του αυτόνομου νευρικού συστήματος,

• ή σε φαρμακευτικές παρεμβάσεις που επηρεάζουν τα παραπάνω.

Δεν αλλάζουν οι γνωστοί παράγοντες κινδύνου

Παρά την ανακάλυψη, οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι οι κλασικοί παράγοντες παραμένουν σημαντικοί, όπως:

• η υψηλή πρόσληψη αλατιού,

• η παχυσαρκία,

• το άγχος,

• η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.

Η υπέρταση σε αριθμούς

Η υπέρταση αποτελεί τη συχνότερη χρόνια πάθηση στις ΗΠΑ, επηρεάζοντας σχεδόν 120 εκατομμύρια ενήλικες. Η έγκαιρη διάγνωση και η ρύθμισή της μειώνουν σημαντικά τον κίνδυνο:

• εγκεφαλικού επεισοδίου,

• εμφράγματος,

• νεφρικής βλάβης,

• και άλλων σοβαρών επιπλοκών.

Η προσθήκη νέων στοχευμένων θεραπειών που επηρεάζουν τον εγκέφαλο θα μπορούσε στο μέλλον να ενισχύσει ουσιαστικά τα ήδη υπάρχοντα εργαλεία (φαρμακευτική αγωγή, διατροφή, άσκηση).

Πηγή: Cyprus Times