Δύο νεαροί Κύπριοι μας στέλνουν ηχηρά μηνύματα σεβασμού προς άτομα τρίτης ηλικίας και κάνουν τον γύρο του διαδικτύου!

ΓΕΝΙΚΑ

Δύο νεαροί Κύπριοι μας στέλνουν ηχηρά μηνύματα σεβασμού προς άτομα τρίτης ηλικίας και κάνουν τον γύρο του διαδικτύου!

Η γιαγιά με τα αυγά και ο παππούς στα 99!

LH
Loukia Hatzilazarou

Πρόκειται για αληθινές ιστορίες και γεγονότα που συνέβησαν κάπου κοντά μας, σε αυτή την μικρή Κύπρο, σχεδόν δίπλα μας χωρίς καν να το αντιληφθούμε…

Για αυτό τον λόγο, δύο νέα παιδιά μοιράζονται μαζί μας την ιστορία τους, την μικρή πράξη αγάπης τους που θέλησαν να αναρτήσουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με σκοπό να ευαισθητοποιήσουν όλους μας σε θέματα σεβασμού ατόμων τρίτης ηλικίας.

5 αυγά – 5 λεπτά, Αρκούν! 


Ο φίλος μας Χρίστος, βρέθηκε να περιπλανιέται στα στενά δρομάκια της Λευκωσίας, όταν μια ηλικιωμένη κυρία τον πλησίασε με ένα καλάθι αυγά… 
-Θέλεις αυκά γιέ μου; τον ρώτησε και ο φίλος μας χωρίς δισταγμό απάντησε
-Θέλω γιαγιά, να πάεις τζιαι εσού σπίτι σου να ξεκουραστείς 
-Να σαι καλά γιέ μου, τζιαι εσού τζιαι τα κοπελλούθκια σου
-Ευχαριστώ, μα εν εχω κοπελούθκια γιαγιά… αλλά βαρμου μιαν ευτζή να κάμω, τζιαι ναν υγιεστατα σωματικά τζιαι ψυχικά τζιαι να είμαι καλά τζιαι εγώ να μπορώ να τους προσφέρω οικονομικά τζιαι συναισθηματικά, κυρίως συναισθηματικά.
- Εσύ εν θέλεις εφτζιες γιε μου, ηβρες το δικό σου νόημα ζωής. Γειά σου γιε μου.

"Με κάποιους ανθρώπους αρκούν 5 λεπτά συζήτησης για να σου φτιάξουν την ημέρα",  ήταν η ανάρτηση του φίλου Χρίστου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης! 

Ο Χρίστος μπορεί να μην είχε ανάγκη τα αυγά, αλλά έδωσε πρόθυμα αγάπη … κι όταν δίνεις εισπράττεις πάντα περισσότερη! Δεν πρέπει κανείς να «χρειάζεται» για να φτάσει στο σημείο και ο ίδιος να «δώσει». Δώσε χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα. Μόνο όταν αγαπάς και δίνεις με την ψυχή σου, γεμίζεις τον εαυτό σου και τους γύρω σου.


Πέντε αυγά και μια ευχή ήταν αρκετά για να φωτίσουν την ημέρα δύο συνανθρώπων μας.

Αν είσαι πάντα πρόθυμος να μοιράσεις την χαρά γύρω σου, έστω και 5 λεπτά αρκούν!

Χαμένος στον δρόμο του 

Ο φίλος μας Αντρέας, οδηγούσε το αμάξι του όταν παρατήρησε ένα ηλικιωμένο κύριο εγκλωβισμένο και πεζό να στέκεται στα μέσα του δρόμου πάνω στον κυκλικό κόμβο. Κατάλαβε αμέσως ότι ο παππούς προφανώς είχε χάσει τον προσανατολισμό του. Μέσα στον πανικό που επικρατούσε, μετά λύπης του άκουσε συμπολίτες μας να βρίζουν τον ηλικιωμένο κύριο που τους έκοψε την πορεία του δρόμου. Αν και ριψοκίνδυνα σταμάτησε στα μέσα του δρόμου και έβαλε αμέσως τον ηλικιωμένο παππού μέσα στο αυτοκίνητο. Ο παππούς του ζήτησε 15 φορές συγνώμη, προφανώς πανικόβλητος. 

Ο Αντρέας αναφέρει: 
Κουβεντιάζοντας με τον 99χρονων κύριο μου εξιστόρησε την ιστορία της ζωής του που διένυσε με την 102 χρονών εν ζωή γυναίκα του !
«του λέω Μπράβο που είστε στο στάδιο των 99 χρονών …πάμε στα 100! (Χαμογέλασε) 
...Μου μίλησε για τις δυσκολίες που πέρασε, τους πολέμους αλλά και τις χαρές του ! Μαθαίνεις πολλά από τέτοιους κύριους! Τελικά βρήκαμε το σπίτι του και όλα καλα ! 
Αποχαιρετώντας με ,με χαμόγελο μου λέει την εξής φράση : 

"Δόξα το Θεό , Πρόσεχε, Ζήσε "

ΣΤΟΧΟΣ της δημοσίευσης μου: ΝΑ ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΤΡΙΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ 
Φροντίζοντας αυτούς που μας φρόντισαν..
Το σημαντικότερο για τους ανθρώπους της Τρίτης Ηλικίας είναι να νιώθουν χρήσιμοι. Να νιώθουν πως τους χρειαζόμαστε, πως τους έχουμε ανάγκη !! Μπορεί να είσαι και εσύ σε αυτή τη θέση.... respect– αναφέρει ο νεαρός Αντρέας σε ανάρτησή του στο Facebook.

Ας γίνουμε εμείς ο φάρος που θα φωτίζει τον δρόμο συνανθρώπων μας.
Ας είμαστε εμείς που θα κάνουμε την διαφορά! 

Να σημειώσω ότι και τα δύο παιδιά, μου ανέφεραν πως δεν χρειάζεται να αναφέρω το όνομά τους στο άρθρο καθώς η κίνηση και η ευαισθητοποίηση του κοινού ήταν το μόνο που επιζητούσαν! Δεν μπορούμε όμως να παραλείψουμε να χειροκροτήσουμε αυτούς τους νέους, που με τις πράξεις τους και την ψυχή τους μας απέδειξαν πως η αγάπη δεν κοιτά ηλικία και η προσφορά δεν χρειάζεται αναγνώριση! 

Είμαστε νέοι, και ωραίοι, είμαστε το μέλλον αυτού του τόπου… γιατί 

«Νέος θα πει να επιχειρείς να γκρεμίσεις τον κόσμο και να έχεις το θράσος να θες να οικοδομήσεις καινούριο, καλύτερο.» ~ Νίκος Καζαντζάκης