«Εκάμαν τα μαμμούρι»

Την τελευταία δεκαπενταετία θα μπορούσε να λεχθεί χωρίς καμία υπερβολή ότι οι κυβερνώντες «εκάμαν τα μαμμούρι». Είναι η περίοδος όπου το κυρίαρχο στοιχείο που επικράτησε ήταν η ανασφάλεια και η μελλοντική αβεβαιότητα. Η κοινωνία βυθίστηκε στα τάρταρα. Η οικονομία έφτασε στο παραπέντε της πτώχευσης και η άλλοτε ποτέ ευμάρεια μετατράπηκε σε όνειρο θερινής νυκτός. Η ακρίβεια καλπάζει και ο αγώνας για μια αξιοπρεπή επιβίωση γίνεται όλο και πιο πολύ προνόμιο των λίγων. Οι κάθε λογής υποσχόμενοι λόγοι περί καταστολής της διαφοράς αποδεικνύονται έπεα πτερόεντα. Το ρουσφέτι ζει και η διαπλοκή βασιλεύει... Η αφέλεια οργιάζει (Μαρί, πυρκαγιές κ.λπ.) με ό,τι κινδύνους συνεπάγεται. Ανθρώπινα δικαιώματα, στοιχειώδη συστατικά της δημοκρατίας καταστρατηγούνται στον βωμό ανόητων αιτιολογιών προειδοποιώντας για την αρχή του τέλους της. Στο πολιτικό επίπεδο καμία ένδειξη δίκαιης λύσης δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα παρά μόνο η τουρκική απειλή, η οποία κάθε χρόνο τέτοια εποχή γίνεται ακόμη εντονότερη θυμίζοντάς μας τον μαύρο Ιούλιο του '74.

 

Για να πούμε και του στραβού το δίκαιο πάντα υπήρχαν οι ατασθαλίες... Ίσως κάποιες να μην έβλεπαν το φως της δημοσιότητας, ίσως η ευμάρεια των 2-3 δεκαετιών να ήταν τόσο εκτυφλωτική που να επισκίαζε τα στραβά κι ανάποδα, ίσως το βόλεμα εκατέρωθεν να έκλεινε στόματα, ίσως, είναι πολλά...

Για τη μόνη επιτυχία που θα μπορούσαμε να υπερηφανευόμαστε, έστω και μετά από χίλια μύρια κύματα, είναι η δημιουργία του Γενικού Συστήματος Υγείας και για την οποία ευελπιστούμε σιγά - σιγά να εξαλειφθούν τα όποια προβλήματα υπάρχουν και να φτάσει την αρτιότητα.

Και αναφέρω το ΓεΣΥ γιατί είναι το μόνο άξιο μνείας, για να μην ξεπεταχτούν τα κουτάβια και να αρχίσουν να αραδιάζουν τις μικροκομματικές τους επιδόσεις που τους μαθαίνουν να παπαγαλίζουν στα κομματικά εκκολαπτήρια. 

Η απορία μου όμως η μεγάλη παραμένει. Πώς από τον οικονομικό πάτο του 2013, μέσα σε 2-3 χρόνια φτάσαμε σε σημείο που η κατάσταση να μετριαστεί και σε μια εξαετία να αναστραφεί και κυριολεκτικά να υπάρχουν λεφτά που να τρώνε και οι κότες; Πού βρέθηκαν τα δισεκατομμύρια αντιμετώπισης της υγειονομικής κρίσης του '20; Όλα εκείνα τα εκατομμύρια για τα τεστ, εμβόλια, περιθάλψεις, λογισμικά, μάρκετινγκ και διαφήμιση και κυρίως σε μισθολόγια πέραν του 50% του πληθυσμού, επιχορηγήσεις επιχειρήσεων ακόμα και διακοπών; Οι εκδοχές δύο είναι: Ή μεγάλη τρύπα ανοίξαμε με ό,τι συνεπάγεται ή το αντάλλαγμα είναι βαρύ. Προφανώς και οι δύο εκδοχές οδηγούν σε ένα ασήκωτο βάρος που θα επωμιστούν οι μελλοντικές γενεές. Και η ευχή μου, μακάρι να είμαι εντελώς λάθος...

Για να μην ξεχνιόμαστε, τι έγινε με εκείνες τις εκρήξεις κρότου λάμψης που ακούγονταν πριν από μερικά χρόνια και βούιζε το παγκύπριο με κάτι οικόπεδα που αναβλύζουν υδρογονάνθρακες; Έχει καιρό να ακούσουμε νεότερα από το μέτωπο... Εκτός και αν είναι πλέον κρατικό μυστικό. Ή εκτός πάλι και αν ο πακτωλός χρημάτων έχει σχέση με αυτά. Είναι μια λογική εξήγηση. Πάντως, για να είμαι ειλικρινής, ποτέ δεν πίστεψα στα λόγια τα μεγάλα ότι, το θαύμα επιτεύχθηκε με τα «μανίκια πάνω»!

 

 

Πηγη:Φilenews