Έμαθαν μόνο να μας κουνούν το δάχτυλο!

Πέρασαν δυόμισι χρόνια από την έναρξη της πανδημίας του κορωνοϊού. Δυόμισι χρόνια, όπου το κράτος, με διάφορες φοβέρες και περιορισμούς, με μέτρα και «απόμετρα», θέλησε να παριστάνει τον σωτήρα των πολιτών από τον κορωνοϊο. Εφόσον, μάλιστα, πρόκειται  για έναν αερομεταφερόμενο ιό, εύλογα θα συμπεραίναμε, λοιπόν, ότι ένα από τα πρώτα μέτρα ενός κράτους, το οποίο επιθυμεί να προστατέψει τους πολίτες του, θα ήταν η εγκατάσταση συστημάτων εξαερισμού και φιλτραρίσματος του αέρα σε χώρους συγχρωτισμού. Αμ δε! Μόλις πριν από λίγες μέρες αποφασίστηκε η σύσταση επιτροπής, ώστε να διερευνηθεί το ενδεχόμενο εγκατάστασης συστημάτων εξαερισμού, έστω και σε πιλοτική βάση σε πρώτη φάση, σε σχολεία αλλά και δημόσια κτήρια. 

 

Mετά από δύο χρόνια πανδημίας, δηλαδή, βρισκόμαστε ακόμη στις μελέτες, για ένα πράγμα που θα έπρεπε να ήταν πρωταρχικό και αυτονόητο! Και όχι μόνο για τα σχολεία και τα δημόσια κτήρια, αλλά και για ιδιωτικούς χώρους συγχρωτισμού, όπως γυμναστήρια, πανεπιστήμια, καφετέριες, αίθουσες δεξιώσεων. Το κράτος, μάλιστα, έπρεπε να επιχορηγεί τις επιχειρήσεις για να εγκαταστήσουν συστήματα φιλτραρίσματος του αέρα.

Ζητάμε πολλά ε; Θα μου πείτε εδώ συζητούσαμε τόσους μήνες για εγκατάσταση μονών θρανίων στα σχολεία. Ένα, ένα… Για άλλα, βέβαια, μέτρα-«κουτουρού» λήφθηκαν αποφάσεις στο άψε–σβησε. Ποιος θα ξεχάσει, για παράδειγμα, την ευφάνταστη(;) ιδέα αποκλεισμού της Λεμεσού και της Πάφου και τις τεράστιες ουρές ταλαιπωρίας, που δημιουργήθηκαν στα σημεία δειγματοληψίας και τους δρόμους; Και μακάρι να ήταν μόνο η ταλαιπωρία το πρόβλημα, αφού δεκάδες επιχειρήσεις δεν άντεξαν το δυσβάστακτο κόστος των μέτρων και έβαλαν λουκέτο, την ίδια ώρα όπου διάφοροι άλλοι θησαύριζαν από τα εκατομμύρια των rapid test. 

Για πάνω από δύο χρόνια, λοιπόν, το κράτος προσπαθούσε να καλύψει την ανεπάρκειά του μέσα από ένα συνεχές κούνημα του δαχτύλου στους πολίτες και με διάφορες προσπάθειες χειραγώγησης. Από την πλήρη απαγόρευση κυκλοφορίας προχωρήσαμε στους αποκλεισμούς υγειών πολιτών από διάφορους χώρους, την επιβολή έμμεσης φορολογίας μέσω των συνεχόμενων απαιτούμενων rapid test, τη στέρηση της κοινωνικοποίησης, τη σύνδεση διαφόρων δικαιωμάτων με τον εμβολιασμό, εκβιάζοντάς με αυτόν τον τρόπο πολίτες να λάβουν ένα σκεύασμα, το οποίο δεν επιθυμούσαν και το οποίο δεν αποτρέπει τη μετάδοση του ιού.

Kαι αφού εξάντλησαν τον κόσμο ψυχολογικά με διάφορους τρόπους, αντιμετωπίζοντάς τον χωρίς τον δέοντα σεβασμό, φθάσαμε σήμερα στο σημείο να αναρωτιούνται μερικοί γιατί δεν έχει καλλιεργηθεί κουλτούρα προστασίας των ευάλωτων συμπολιτών μας. Το πρώτιστο και βασικότερο, δηλαδή, που θα έπρεπε να είχε επιτευχθεί μέσα από αυτή την ιστορία! Υπάρχει, λοιπόν, μεγαλύτερη απόδειξη για την αποτυχία από αυτό; 

Βέβαια, το κούνημα του δαχτύλου στους πολίτες δεν είναι αποκλειστικό «προνόμιο» του Υπουργείου Υγείας και κάποιων μελών της Συμβουλευτικής Επιστημονικής Επιτροπής. Υπενθυμίζουμε ότι πριν από λίγες μέρες ο Υπουργός Μεταφορών, Γιάννης Καρούσος, προειδοποιούσε ότι οι αλλαγές, που έρχονται με τις μονοδρομήσεις και τις λεωφορειολωρίδες, δεν θα είναι προς όφελος όσων θα χρησιμοποιούν το ιδιωτικό τους όχημα για να διακινηθούν στη Λευκωσία. Τόλμησε, δηλαδή, να κουνήσει το δάχτυλο στους πολίτες, που χρησιμοποιούν το αυτοκίνητό τους ως μέσο διακίνησης, και αυτό ενώ το κράτος δεν τους αφήνει άλλη επιλογή, αφού το σύστημα μεταφορών είναι ανεπαρκές και προβληματικό. Ούτε για να περπατήσουμε υπάρχουν υποδομές, ούτε για ποδήλατα, ούτε στάσεις λεωφορείων! Δεν ταλαιπωρούμαστε από βίτσιο κύριε Καρούσο μας!

Την επόμενη φορά, όπου διάφοροι κρατικοί αξιωματούχοι θα θελήσουν να κουνήσουν το δάχτυλο στους πολίτες, καλό θα ήταν να αναλογιστούν πρώτα πόσες ενέργειες έπρεπε καθηκόντως να έχουν πράξει και δεν έπραξαν και μετά να προβαίνουν σε υποδείξεις. Nα σας το πω, λοιπόν, απλά: Nτραπείτε επιτέλους και λίγο! Δείξετε στον κόσμο τον απαραίτητο σεβασμό! 

 

 

Πηγη:Φilenews