Γεωργία Πιερρουτσάκου: Μια ανήσυχη και ταλαντούχα ψυχή που είναι αφιερωμένη εξ ολοκλήρου στον κόσμο της υποκριτικής και της σκηνοθεσίας

Γεωργία Πιερρουτσάκου - ΟΝΟΡΙΟ, ΤΑ ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ ΕΝΟΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑ

Μια υπέροχη συνέντευξη από την όμορφη και ταλαντούχα Ελληνίδα ηθοποιό Γεωργία Πιερρουτσάκου στην Τριανταφυλλιά Πλιάκα για την Cyprus Alive.

Μιλώντας με την υπέροχη Γεωργία Πιερρουτσάκου ταξιδέψαμε στον όμορφο και περιγραφικό τρόπο σκέψης της. Μας μιλά για όλες τις πλευρές του εαυτού της και μας αποκαλύπτει τα επαγγελματικά της βήματα.

Πάμε να δούμε τι μας απάντησε στις ερωτήσεις:

Τι εστί Γεωργία Πιερρουτσάκου; Πες μας λίγα λόγια για τον εαυτό σου:

Όταν με ρωτούν αν είμαι από την Αθήνα, μου αρέσει να απαντώ πως είμαι γέννημα θρέμμα Πειραιώτισσα αλλά… έχω γίνει Αθηναία. Από επιλογή!

Από μικρή αγαπούσα το κέντρο και μένω πολλά χρόνια σε αυτό. Μάλιστα τα τελευταία χρόνια ζω στην Κυψέλη. Γειτονιά πολυπολιτισμική, ολοζώντανη, πολύχρωμη, όμορφη – η οδός Σπετσών με τα δέντρα της που απλώνονται σαν για να αγκαλιαστούν από τις δυο μεριές του δρόμου, χαρίζοντας δροσιά και ανάσα για τα μάτια των περαστικών, είναι για μένα από τους ομορφότερους δρόμους της πόλης. Η Κυψέλη είναι μια γειτονιά αληθινή, αυθεντική. Με τα ωραία της και με τα άσχημα της. Είν’ η γειτονιά μου!

Αγαπώ τα ζυμαρικά – θα μπορούσα να ζω αποκλειστικά με μακαρόνια. Αγαπώ τα παγωτά. Τον καφέ με το τσιγάρο. Το τσιγάρο! Ακόμη και χωρίς καφέ. Τις μαζώξεις για επιτραπέζια και χαζολόγημα με τους φίλους μου. Λατρεύω τα ταξίδια εντός και εκτός Ελλάδας, και εκτός πραγματικότητας ακόμα: με θερινό σινεμά – Θησείον, Ζέφυρος και τόσα άλλα, μια μπύρα στο χέρι και χάνεσαι για δυο ωρίτσες, ταξιδεύεις, τα ξεχνάς όλα, υποχρεώσεις, λογαριασμούς, όλα – αλλά και με λογοτεχνία και μουσική. Στη διάρκεια της χρονιάς μαζεύω λίστες ολόκληρες από shazam, και κάθε καλοκαίρι φτάνει ένα βράδυ που ξενυχτάω για να κατεβάσω όλα τα καινούρια μου τραγούδια και να φτιάξω το «CD» των διακοπών του τρέχοντος έτους.

Το βράδυ αυτό, ξέρω πως επιτέλους έφτασε η ώρα για διακοπές, και γι’ αυτό το αγαπώ, περισσότερο από όλα τα άλλα. Αγαπώ το SUP, έχω φάει κόλλημα. Απεχθάνομαι την υγρασία και την πολλή ζέστη, όπως επίσης και την αγένεια. Μ’ αρέσει κάθε χρόνο να φτιάχνω μαρμελάδα φράουλα, και γλυκό βυσσινάκι, και να τα χαρίζω στους αγαπημένους μου

Ακόμη, αγαπώ την θέα απ’ το μπαλκόνι μου. Βλέπω όλες τις ταράτσες της Κυψέλης, την Ακρόπολη, θάλασσα κι όλο τον Πειραιά, και ξέρω πως κάποιο από όλα εκείνα τα Πειραιώτικα φωτάκια που φεγγίζουν τις νύχτες, είναι του πατρικού μου σπιτιού.

Η υποκριτική είναι η δική σου αγάπη όπως όλοι γνωρίζουμε. Πως πήρες την απόφαση να ασχοληθείς με την υποκριτική και να αφήσεις την επιστήμη της βιολογίας;

Ήξερα από μικρή πως όταν μεγαλώσω θα κάνω θέατρο, πως αυτός ήταν ο προορισμός μου. Οτιδήποτε άλλο στο ενδιάμεσο ήταν απλώς κάποιος σταθμός που περνούσα, ή και περνάω ακόμη. Ό,τι καινούριο μαθαίνω, ό,τι βλέπω, όσα σκέφτομαι και όσα ακούω τροφοδοτούν τα εργαλεία μου, τα εργαλεία του ηθοποιού.

Αμέσως μετά τις πανελλαδικές, άφησα τον Πειραιά και το πατρικό μου. Βρέθηκα για σπουδές στην Πάτρα, μιας και πέρασα στο Πανεπιστήμιο, στο Τμήμα Βιολογίας της Σχολής Θετικών Επιστημών, και λίγα χρόνια αργότερα – όταν πια είχε «έρθει» η ώρα να κυνηγήσω το πραγματικό μου όνειρο – βρέθηκα στο Παρίσι.

Αποφοίτησα από την Σχολή Θεάτρου του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, με κατεύθυνση Υποκριτικής και Σκηνοθεσίας. Τα χρόνια που έζησα στο Παρίσι ήταν γεμάτα προκλήσεις και δυσκολίες και την ίδια στιγμή μαγικά. Είδα πάρα πολύ θέατρο, ταξίδεψα στην Ευρώπη, γνώρισα και δούλεψα με σπουδαίους δασκάλους – είχα την τύχη να κάνω ακόμη και masterclass με τον Peter Brook που έφυγε προχθές πλήρης ημερών – έκανα καλούς φίλους, και γύρισα στην Ελλάδα γεμάτη!

ΜΕ ΓΙΑΝΝΗ ΣΤΑΝΚΟΓΛΟΥ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΛΥΚΑΙΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΠΟΡΕΙΑ

Η πορεία σου ως ηθοποιός είναι ένα ταξίδι εξέλιξης. Πες μας λίγα λόγια για την πορεία σου στον χώρο:

Η πρώτη μου επαγγελματική συνεργασία στο θέατρο ήταν στην παράσταση “Χριστουγεννιάτικη Ιστορία” του Dickens και συνέβη ενώ ήμουν ακόμη στη δραματική σχολή, με σκηνοθέτη τον δάσκαλό μου Βασίλη Μαυρογεωργίου, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Ήταν μια υπέροχη δουλειά, μια αξέχαστη συνεργασία.

Το 2016 παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ως work in progress το πρώτο μου θεατρικό έργο “Έλα να παίξουμε” στο Εθνικό Θέατρο στο Ρεξ, ενώ το 2018 επιχείρησα την πρώτη μου σκηνοθεσία μαζί με το Λάζαρο Βαρτάνη στο Black Box του Θεάτρου Επί Κολωνώ και την επόμενη χρονιά στο θέατρο Faust.

Μαζί με τον Λάζαρο, και τον Στέφανο Παπατρέχα – συμπρωταγωνιστή μου στο “Έλα να παίξουμε” – σκηνοθετήσαμε για το ραδιόφωνο το τελευταίο μου θεατρικό κείμενο “Μέχρι να ξημερώσει”, σε παραγωγή της ΕΡΤ και αναμένουμε να μεταδοθεί.

Με τον Στέφανο και τον Λάζαρο κολλήσαμε από την πρώτη μας συνεργασία και έκτοτε κάνουμε σχεδόν κάθε χρόνο κάτι καινούριο. Φέτος παίζαμε στο έργο του Στέφανου “Ονόριο, τα ανομήματα ενός εγκληματία”, που ήταν υποψήφιο για βραβείο δραματουργίας Κάρολος Κουν, στο θέατρο Βαφείο αλλά και στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Καβάλας. Είναι για μένα δυο πολύτιμοι συνεργάτες και πολύ πολύ αγαπημένοι μου φίλοι.

Εκτός από τη συγγραφή θεατρικών κειμένων, από το 2020 ξεκίνησα να γράφω σενάριο μικρού μήκους σε συνεργασία με τον Λουκά Αγέλαστο και την Σπυριδούλα Γκούσκου, με την οποία είχαμε την χαρά να επιλεχθεί το σενάριό μας “Πατινάζ” (βασισμένο σε πραγματικό μου βίωμα) από την ΕΡΤ για το Microfilm 2021.

Στην τηλεόραση έχω κάνει κάποιες συμμετοχές σε κωμικές σειρές («Κρατάς μυστικό;» σκην. Αντώνης Αγγελόπουλος - ALPHA, «Σ’ αγαπάω μεν αλλά» σκην. Μαρία Λάφη – OPEN TV, κ.ά,) και κάποια διαφημιστικά σποτ. Τέλος, στον κινηματογράφο πρωταγωνίστησα στην «Καλή αρχή» σε σκηνοθεσία του Πάρη Γρηγοράκη.

Γνωρίζουμε πως διδάσκεις σε παιδιά και ενήλικες. Δώσε μας περισσότερες πληροφορίας γι αυτό:

Σιγά σιγά, παράλληλα με την υποκριτική, άρχισα να εργάζομαι και ως βοηθός σκηνοθεσίας στο θέατρο, αλλά και να κάνω θεατρικά εργαστήρια σε παιδιά και ενήλικους ερασιτέχνες.

Με την πανδημία δυσκολευτήκαμε πολύ με τα εργαστήρια. Από το 2019 δουλεύω με την ερασιτεχνική ομάδα Καλειδοσκόπιο, οι οποίοι μου ζήτησαν να τους γνωρίσω και να τους αναλάβω. Το πρώτο lockdown την άνοιξη του ’20 μας πέτυχε στη φάση των πρώτων αναγνώσεων για την παράσταση που ετοιμάζαμε για το καλοκαίρι, κι έτσι συνεχίσαμε να δουλεύουμε και να κάνουμε πρόβες μέσω Zoom. Αυτό μας κράτησε δραστήριους τους μήνες που ακολούθησαν, λειτούργησε ως διέξοδος.

Δυστυχώς, το δεύτερο lockdown μας έκοψε εκ νέου πάνω σε πολύ δημιουργική φάση. Από φθινόπωρο εύχομαι να είναι οι συνθήκες κατάλληλες και να ξεκινήσουμε και πάλι το εργαστήρι μας. Ανυπομονώ, ανυπομονούν και τα μαθητούδια μου, οι «παίδες μου» όπως τους αποκαλώ.

Η διδασκαλία με τροφοδοτεί και στο κομμάτι της υποκριτικής, εκτός από το σκηνοθετικό, καθώς αλλάζει η οπτική σου την ώρα εκείνη και αυτό μ’ ενδιαφέρει πολύ, το απολαμβάνω, το μελετώ.

ΤΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ-ΔΗΠΕΘΕ ΚΑΒΑΛΑΣ-ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Λ.ΒΑΡΤΑΝΗΣ & ΣΤ. ΠΑΠΑΤΡΕΧΑΣ

Τι σημαίνει για την Γεωργία Πιερρουτσάκου η λέξη ‘Θέατρο’;

Αυτό που με μαγεύει στο θέατρο είναι η διαδικασία της κατασκευής, η μαστοριά. Πώς η ιστορία που θα αφηγηθούν οι ηθοποιοί θα ζωντανέψει μέσα από το σώμα και τη φωνή τους, θα γεμίσει χρώμα, ήχο, εικόνες και μάλιστα, θα γίνει με τέτοιο τρόπο που ενώ θα επαναλαμβάνεται κάθε βράδυ, θα μοιάζει να γεννιέται για πρώτη και τελευταία φορά την στιγμή που παρακολουθούν οι θεατές.

Νιώθω πως είναι κάπως σαν τα κόλπα του ταχυδακτυλουργού, που τα έχει προβάρει άπειρες φορές για να χαρίσουν μια στιγμή «μαγείας», αυτό το ξάφνιασμα, για να τραβήξει το ενδιαφέρον του θεατή.

Αυτό που με μαγεύει προσωπικά στο θέατρο όταν πηγαίνω ως θεατής είναι όταν παύω να ψάχνω την «κατασκευή» γιατί με παίρνει η ιστορία μαζί, με παρασύρει.

Ποιό πιστεύεις ότι είναι το μήνυμα που οφείλει να δώσει ένας καλλιτέχνης στην κοινωνία του σήμερα;

Εκτιμώ πολύ όταν η τέχνη θέτει ερωτήματα και προβληματισμούς χωρίς διδακτισμό, χωρίς να δίνει έτοιμες απαντήσεις, και νιώθω πως αυτό οφείλει να κάνει κάθε έργο τέχνης. Έπειτα κάθε δέκτης είναι ελεύθερος να εισπράξει, να νιώσει, να σκεφτεί, να πράξει ή να μην πράξει.

Ποιό είναι το μεγαλύτερο σου όνειρο;

Να ταξιδέψω πολύ. Παντού.

Ποιό κατά την γνώμη σου είναι το μεγαλύτερο συστατικό για την επιτυχία;

Πίστη στα όνειρα και τις επιλογές μας. Έπειτα, ικανοποίηση με όσα έχουμε καταφέρει κάθε φορά. Δεν εννοώ εφησυχασμό ή παραίτηση. Όμως, νιώθω πως το αίσθημα του «ανικανοποίητου», για οτιδήποτε, είναι βαρίδι που σε κρατάει πίσω.

Ποιά είναι τα επαγγελματικά σου βήματα αυτή την περίοδο;

Αυτή την στιγμή βρίσκομαι σε περίοδο πυρετώδους προετοιμασίας για την «Ιφιγένεια εν Αυλίδι», σε σκηνοθεσία του Θέμη Μουμουλίδη, είμαι βοηθός του, και είμαστε στην τελική ευθεία για την πρεμιέρα μας στις 16 Ιουλίου στο Φεστιβάλ Αρχαίας Ήλιδας.

Στη συνέχεια, η παράστασή μας θα περιοδεύσει σε όλη την Ελλάδα και στις 19 και 20 Αυγούστου θα παίξουμε στην Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου και από Σεπτέμβρη στα ανοιχτά θέατρα της Αττικής, αλλά και στο Ηρώδειο.

Είμαι πραγματικά χαρούμενη και ευγνώμων που συνεργάζομαι με τον Θέμη Μουμουλίδη και όλους τους υπέροχους συνεργάτες μας σε αυτή τη δουλειά, μια παράσταση-πρόταση, σε ένα από τα κορυφαία κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας σε μετάφραση της Παναγιώτας Πανταζή, με σπουδαίους πρωταγωνιστές τους: Λάζαρο Γεωργακόπουλο, Παντελή Δεντάκη, Άκη Σακελλαρίου, Ιωάννα Παππά, Μαρία Πετεβή και Γιώργο Χρυσοστόμου, καθώς και τα υπέροχα κορίτσια του Χορού.

Μόλις ξεκινήσει η περιοδεία μας θα συνεχίσω να γράφω ένα θεατρικό κείμενο, που έχω αφήσει για λίγο στη ζύμωση, για μια νέα συνεργασία που θα ακολουθήσει την ερχόμενη σεζόν.

Μετά τις παραστάσεις μας στην Επίδαυρο, αρχές φθινοπώρου θα μπω σε πρόβες για την παράσταση “Ονόριο, τα ανομήματα ενός εγκληματία”, σε σκηνοθεσία Λ.Βαρτάνη και Στ. Παπατρέχα, που θα επαναληφθεί από τέλη Οκτωβρίου.

Η Γεωργία Πιερρουτσάκου έκλεισε την συνέντευξη μας δίνοντας το δικό της μήνυμα στους αναγνώστες μας:

Εμπιστοσύνη στον εαυτό και τις επιλογές μας. Ευγένεια και καλοσύνη. Καλή δύναμη και καλό καλοκαίρι εύχομαι!

ΔΕΙΤΕ Απόσπασμα από το θεατρικό μου έργο «λύκαινα», με τον Γιάννη Στάνκογλου στο ρόλο του Μάρκου, σε κινηματογράφηση του Πάτροκλου Σκαφίδα για το Θέατρο Πορεία.

Το τρέιλερ από την παράσταση «Έλα να παίξουμε»