Γιατί ο Φεβρουάριος έχει μόνο 28 ημέρες (video)

Πολλοί είναι οι άνθρωποι που αναρωτιούνται το γιατί εφόσον όλοι οι μήνες κάθε έτους έχουν 30 και 31 ημέρες, εν τούτοις ο Φεβρουάριος έχει μόνο 28. Ωστόσο η εξήγηση έχει τις ρίζες της αρκετούς αιώνες πίσω και συγκεκριμένα από τα χρόνια της ρωμαϊκής κυριαρχίας τον 1ο προ Χριστού αιώνα.

Η ιστορική πορεία του ημερολογίου:
Τα ρωμαϊκά ημερολόγια, κατά τα παλαιά χρόνια είχαν μόνο 10 μήνες κι όχι 12 όπως έχουν τα σημερινά. Ο λόγος ήταν το γεγονός ότι οι μέρες του χειμωνιάτικου ψύχους θεωρούνταν αναξιοποίητες λόγω της απουσίας γεωργικών εργασιών.

Από το 700 π.Χ προστέθηκαν οι μήνες Ιανουάριος και Φεβρουάριος, οι οποίοι ήταν και οι τελευταίοι του χρόνου αντί οι πρώτοι που έχουμε σήμερα, καθώς η έναρξη του νέου έτους εποχιακά συνέβαινε τον μήνα Μάρτιο. Από τότε και στο εξής οι μήνες ήταν χωρισμένοι όπως και σήμερα, σε 12. Εν τούτοις τις περισσότερες χρονιές οι ιερείς που ήταν επιφορτισμένοι με τον έλεγχο της «ευθυγράμμισης» του ημερολογίου με τις δύο ετήσιες ισημερίες αναγκάζονταν να προσθέτουν και να αφαιρούν ημέρες.

Χαρακτηριστικό και καθοριστικό ιστορικό παράδειγμα είναι το έτος 46 π.Χ, το οποίο αρίθμησε συνολικά 445 ημέρες αντί για 365, αναγκάζοντας τον Ιούλιο Καίσαρα να λάβει δραστικά μέτρα, αλλάζοντας οριστικά την δομή του ημερολογίου με την συνδρομή του Έλληνα αστρονόμου Σωσιγένη.

Ο Σωσιγένης, έχοντας μελετήσει τα δεδομένα προγενέστερων ερευνητών σχετικά με την θέση και την περιστροφή της Γης σε σχέση με τον Ήλιο, προσδιόρισε την διάρκεια του ενός έτους στις 365 ημέρες αποφασίζοντας να διατηρήσει τους 12 μήνες και την σειρά τους (με πρώτο τον Μάρτιο), αφήνοντας όμως τον Φεβρουάριο ως τον τελευταίο μήνα του έτους με 29 ημέρες. 
Πρέπει να σημειωθεί ότι η 29η ημέρα του μήνα αφαιρέθηκε αρκετά χρόνια αργότερα από τον αυτοκράτορα Οκταβιανό Αύγουστο, ο οποίος ήθελε ο μήνας που έφερε το όνομά του να είναι «πλήρης» με 31 ημέρες.

Οι αλλαγές αυτές έδωσαν λύσεις στα ημερολογιακά προβλήματα που επικρατούσαν την εποχή εκείνη εν τούτοις δημιούργησαν αντιδράσεις, γεγονός που ώθησε τους επιστήμονες να αλλάξουν τον μήνα έναρξης της χρονιάς από τον μήνα Μάρτιο στον Ιανουάριο, δημιουργώντας έτσι μία κατάσταση που διατηρείται μέχρι τις ημέρες μας.


Τα δίσεκτα έτη και οι 6 ώρες που περισσεύουν κάθε χρόνο 
Το γεγονός, όμως, ότι σε κάθε χρόνο «περίσσευαν» σχεδόν 6 ώρες, ώθησε τους επιστήμονες στην προσθήκη μίας επιπλέον ημέρας σε βάθος τετραετίας, ονομάζοντας τις χρονιές αυτές δίσεκτες, ενώ η κάθε επιπλέον ημέρα τοποθετούνταν στον μήνα Φεβρουάριο, ο οποίος και κάθε τέσσερα χρόνια αποκτούσε 29 ημέρες αντί για 28.