2 Απριλίου: «Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού»

Ο Απρίλιος είναι ο μήνας Ευαισθητοποίησης για τον Aυτισμό.

Η 2η Ημέρα του Απρίλη καθιερώθηκε ως η «Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού», κατόπιν απόφασης της «Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ» ,η οποία πραγματοποιήθηκε την 1η Νοεμβρίου 2007.

Τέθηκε σε εφαρμογή από το 2008 και κάθε χρόνο γιορτάζεται στις 2 Απριλίου.

Κύριος άξονας της Παγκόσμιας Ημέρας είναι να ενημερώσει την κοινή γνώμη σχετικά με τον αυτισμό και το τρόπο με τον οποίο επηρεάζει τα άτομα που πάσχουν από αυτόν. Επίσης να ξεκινήσει τη συζήτηση για τα βήματα που πρέπει να γίνουν για την ομαλή ένταξη των αυτιστικών ατόμων στην κοινωνία.

Ο Αυτισμός θεωρείται μια αναπτυξιακή διαταραχή, η οποία εμποδίζει το παιδί να κατανοήσει σωστά αυτά που βλέπει, ακούει και αισθάνεται.

Ως  αποτέλεσμα αυτού, το παιδί έχει προβλήματα στην επικοινωνία,,στην κοινωνική επαφή, στις διαπροσωπικές σχέσεις και στη συμπεριφορά.

Ο βαθμός σοβαρότητας των συμπτωμάτων του Αυτισμού είναι διαφορετικός από παιδί σε παιδί.

Τα συμπτώματα του αυτισμού εμφανίζονται συνήθως πριν την ηλικία των τριών χρόνων του παιδιού.

Ένα μεγάλο ποσοστό  ανθρώπων πιστεύει ακράδαντα ότι ο Αυτισμός είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τον Andrew Wakefield.

Για την ιστορία ο Βρετανός Γαστρεντερολόγος και ερευνητής, ήταν ο πρώτος πίστευε ότι τα εμβόλια συνδέονται με τον αυτισμό.

Οι απόψεις του αυτές, βρήκαν εύφορο έδαφος και επηρέασαν και συνεχίζουν να είναι καταλυτικές σε χιλιάδες ανθρώπων Παγκοσμίως. Ο Wakefield απομακρύνθηκε από τους ιατρικούς συλλόγους του Ηνωμένου Βασιλείου, ωστόσο οι απόψεις του συνέχισαν να απασχολούν δημιουργώντας το γνωστό κίνημα κατά των εμβολίων.

Όμως αν κοιτάξουμε πίσω και τις αναφορές που υπάρχουν σχετικά με τον αυτισμό σε βιβλία, θα διαπιστώσουμε πως ο αυτισμός υπήρχε από όταν υπήρχε και ο άνθρωπος. Πολύ πριν ανακαλυφθούν τα εμβόλια δηλαδή…

Αρκετοί γονείς αναρωτιούνται αν κάτι που έκαναν ή που δεν έκαναν, μπορεί να προκάλεσε τον αυτισμό του παιδιού της. Η αλήθεια είναι πως είναι εξαιρετικά δύσκολο, να ανακαλύψει κανείς τι ήταν εκείνο που προκάλεσε τον αυτισμό. Μολονότι αρκετά σπάνια γενετικές διαταραχές ή η έκθεση σε τοξικότητα μπορούν να προκαλέσουν τον αυτισμό ή συμπτώματα τέτοια ώστε λανθασμένα να διαγνωσθεί κανείς με αυτισμό, τις περισσότερες φορές τα αίτια είναι ιδιοπαθή και μη εξακριβωμένα.

Οι έρευνες συχνά αναφέρουν ότι σε πολλές περιπτώσεις ο αυτισμός έχει γενετική προδιάθεση. Μελέτες έχουν αποδείξει ότι οικογένειες με αυτιστικά μέλη είναι πιο πιθανό να αποκτήσουν αυτιστικά παιδιά. Ωστόσο, οι γενετικοί παράγοντες και η κληρονομικότητα, δεν πρέπει να συγχέονται αφού δεν πρόκειται για το ίδιο πράγμα. Πολλές φορές έχει διαπιστωθεί αυθόρμητη γενετική μετάλλαξη χωρίς συγκεκριμένο λόγο. Με απλά λόγια, ένα παιδί μπορεί να γεννηθεί με γενετικές ανωμαλίες που δεν αποτελούν στοιχεία κληρονομικότητας από τους γονείς ή άλλα συγγενικά πρόσωπα, αλλά μπορούν να συσχετιστούν με τον αυτισμό.

Και μπορεί η Επιστήμη να μην μπορεί να προσδιορίσει με σαφήνεια τι προκαλέι τον αυτισμό, έχει κάνει όμως σπουδαία δουλειά στο να προσδιορίσει τι ΔΕΝ προκαλεί τον αυτισμό. Γιατί έχει δουλέψει τόσο σκληρά ώστε να αποδείξει τι ΔΕΝ προκαλεί αυτισμό; Πολύ απλά γιατί διάφορες θεωρίες σχετικά με τον αυτισμό έχουν οδηγήσει σε συναισθηματικό πόνο, ριψοκίνδυνη συμπεριφορά ακόμα και… θανάτους.

Τα εμβόλια, λοιπόν, ΔΕΝ προκαλούν αυτισμό και η επιστημονική κοινότητα δεν σταματά να το φωνάζει αυτό. Ακόμη, τον αυτισμό δεν τον προκαλούν οι «κακοί γονείς» στα παιδιά τους. Η κακή γονική μέριμνα μπορεί να προκαλέσει άλλες διαταραχές σε ένα παιδί όπως βιώματα που θα καταλήξουν σε ψυχολογικά προβλήματα. Ο αυτισμός όμως είναι κάτι άλλο, είναι κάτι που σχετίζεται με την εγκεφαλική λειτουργία και δεν είναι αποτέλεσμα των κακών γονέων.

Κάποια παιδιά με αυτισμό παρουσιάζουν προβλήματα που μοιάζουν να είναι τροφικές αλλεργίες ή δυσανεξίες σε συγκεκριμένες τροφές. Δεν υπάρχει ωστόσο επιστημονική τεκμηρίωση που να συνδέει τις τροφικές αλλεργίες και τις δυσανεξίες σε τροφές με τον αυτισμό. Όπως δεν υπάρχει και επιστημονική τεκμηρίωση για τη σύνδεση του αυτισμού με την φτωχή διατροφή ενός παιδιού. Η σωστή διατροφή βοηθά την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος, εξασφαλίζει έναν υγιή και δυνατό οργανισμό και φυσικά προστατεύει την πνευματική λειτουργία ωστόσο δεν υπάρχει απόδειξη ότι μπορεί η φτωχή διατροφή να προκαλέσει αυτισμό.

Οι γονείς πολύ συχνά ανησυχούν ότι οποιαδήποτε διαφοροποίηση στη συμπεριφορά του παιδιού τους, μπορεί να υπονοεί μια διαταραχή στο φάσμα του αυτισμού, που αποτελεί μόνιμη κατάσταση για τη ζωή του. Κάποιες φορές οι ανησυχίες αυτές είναι ανούσιες και αβάσιμες. Σε κάθε περίπτωση το αν ένα παιδί έχει μια διαταραχή στο φάσμα του αυτισμού, είναι κάτι που θα αξιολογήσει ο γιατρός.

Ένα παιδί που ως τον 12ο μήνα της ζωής του δεν κάνει γκριμάτσες που να αντιπροσωπεύουν τα συναισθήματά του ή δεν εστιάζει θα πρέπει να προβληματίσει τους γονείς. Ακόμη, αν αυτό το παιδί δεν έχει πει ούτε μία λέξη ως τον 16ο μήνα και δεν μπορεί να συνδυάσει μαζί 2 λέξεις ως τον 24ο μήνα. Το παιδί που δεν ανταποκρίνεται στο όνομά του και έχει φτωχή οπτική επαφή όταν του μιλάτε. Δεν παίζει με τα παιχνίδια του, δείχνει αδιάφορο ή έχει κολλήσει με ένα μόνο παιχνίδι ή αντικείμενο. Δεν χαμογελά, δεν αντιδρά με ενθουσιασμό σε τίποτα και μοιάζει να είναι αποκομμένο από όλα όταν του μιλάτε.

Ο Αυτισμός σήμερα διαγιγνώσκεται με την παρατήρηση του παιδιού και μάλιστα μετά από πολλές πολλές συνεδρίες με τον παιδοψυχίατρο. Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς αν διαπιστώσουν στο παιδί τους τα παραπάνω συμπτώματα; Οπωσδήποτε να απευθυνθούν στον παιδίατρο για να τους κατευθύνει ή στον παιδοψυχίατρο. Μέχρι να διαγνώσει ο γιατρός αν το παιδί έχει πράγματι μια διαταραχή στο φάσμα του αυτισμού, οι γονείς δεν πρέπει να αλλάξουν καμία από τις συνήθειες και τις ρουτίνες τους απέναντι στο παιδί. Στη συνέχεια θα κάνουν ότι τους πει ο γιατρός.