Η αγάπη

Η λέξη αγάπη υπάρχει στα αρχαία ελληνικά, αλλά το πλήρες νόημά της, το απέκτησε με τη Χριστιανική διδασκαλία. Στη Χριστιανική Θεολογία η αγάπη αναφέρεται τόσο στη σχέση που έχει ο άνθρωπος με τον Θεό, όσο και στη σχέση των ανθρώπων μεταξύ τους. Η αγάπη είναι απαλλαγμένη από ιδιοτέλεια και εγωισμό, και αποτελεί έναν ανώτερης μορφής πνευματικό, ψυχικό και ηθικό δεσμό.

Σύμφωνα με τις αρχές του χριστιανισμού, o άνθρωπος ολοκληρώνεται, μόνο στη συναίσθηση της αγάπης. Ο Απόστολος Παύλος στην Προς Κορινθίους επιστολή υμνεί έναν υπέροχο ύμνο αγάπης: «Μπορεί να μιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων, τα λόγια μου ακούγονται σαν χάλκινος κώδωνας και σαν αλαλαγμός της προφητείας και να κατέχω όλη τη γνώση και όλα τα μυστήρια του Θεού, μπορεί να έχω την πίστη να και μετακινώ τα βουνά, αν όμως δεν έχω αγάπη, δεν είμαι τίποτα […] Εκείνος ο όποιος αγαπάει είναι μεγαλόψυχος και ανεκτικός, είναι καλοσυνάτος, ευεργετικός και ωφέλιμος, δεν ζηλοφθονεί, δεν υπερηφανεύεται, δεν φαίνεται με αλαζονεία και προπέτεια, δεν πράττει άσχημα, δεν επιδιώκει τα δικά του συμφέροντα, δεν ερεθίζεται από θυμό και οργή, δεν σκέφτεται ποτέ το κακό κατά τον πλησίον του, ούτε λογαριάζει το κακό που έπαθε από αυτόν. Δεν χαίρεται να βλέπει να γίνεται αδικία, χαίρεται όμως όταν βλέπει την αλήθεια να επικρατεί. Η αγάπη ανέχεται τα πάντα, εμπιστεύεται τα πάντα, τα πάντα ελπίζει, τα πάντα υπομένει. Η αγάπη δεν χάνεται και μένει πάντοτε ισχυρή».

Η αλήθεια είναι ότι οι μεγαλύτερες τέχνες έχουν εξυμνήσει την αγάπη με τραγούδια, μουσική, ποιήματα. Είναι πηγή έμπνευσης για συγγραφείς και ζωγράφους που περιέγραφαν μέσα από την τέχνη τους, τις συνέπειες της αγάπης για ένα μη αίσιο τέλος. Μέσα από την τέχνη τους, βλέπαμε ότι είναι προτιμότερο να νιώσεις την αγάπη και να υποφέρει για μία ζωή, παρά να μην νιώσεις την αγάπη και να έχεις μία χλιαρή ζωή χωρίς συναισθήματα.


Να έχετε αγάπη μέσα σας γιατί στο τέλος αυτό θα μείνει αυτό θα νικήσει τα πάντα!