Η αξία του σεβασμού

Μεγάλη στενοχώρια επικρατούσε στην Ουρανούπολη. Όλα τα ουράνια σώματα ήταν πολύ αναστατωμένα. Αναρωτιόντουσαν για ποιο λόγο το ουράνιο τόξο είχε χάσει τα χρώματά του. Οι όμορφες επτά λωρίδες που χάριζαν την ελπίδα και την αισιοδοξία στους ανθρώπους χάθηκαν.

Όλοι είχαν αναστατωθεί...Ο ήλιος πενθούσε και για το λόγο αυτό δεν ήθελε να κάνει την εμφάνισή του στον ανοιξιάτικο ουρανό. Όλοι οι κάτοικοι της Ουρανούπολης προσπαθούσαν να εξηγήσουν αυτό το σπάνιο φαινόμενο, εξετάζοντας την αιτία που το προκάλεσε και προτείνοντας λύσεις για την αντιμετώπισή του.

Μέρες και νύχτες συνεδρίαζαν, κατέθεταν απόψεις αλλά το ουράνιο τόξο εξακολουθούσε να έχει χάσει τη λάμψη των χρωμάτων του.

Οι μέρες περνούσαν. Ο ήλιος, το φεγγάρι και τα αστέρια με πόνο έβγαιναν στη βάρδια τους, επειδή οι φίλοι τους είχαν ανάγκη, αλλά η σκέψη τους ήταν στον φίλο τους το ουράνιο τόξο.

Εκείνο εξακολουθούσε να έχει καλή διάθεση όταν βρισκόταν ανάμεσα στην παρέα επειδή δεν ήθελε να προκαλέσει στενοχώρια γύρω του. Όμως όταν βρισκόταν μόνο του λυπόταν και ευχόταν να βρει ξανά τη ζωντάνια που του έδιναν τα χρώματα που είχε πάνω του.

Ώσπου ένα βράδυ ο ανοιξιάτικος ουρανός ντύθηκε ξαφνικά στα μαύρα. Παχιά σύννεφα γέμισαν κάθε σημείο του, τα οποία ολοένα και πύκνωσαν μέχρι που ξέσπασε μία δυνατή μπόρα που κάλυψε σχεδόν ολόκληρη την Ουρανούπολη.

Όταν η βροχή σταμάτησε τότε σιγά-σιγά άρχισε να φαίνεται το ουράνιο τόξο γεμάτο χρώματα όμορφο και εντυπωσιακό. Όλοι με χαρά, θαυμασμό αλλά ταυτόχρονα απορημένοι το κοιτούσαν. Ποια άραγε ήταν η λύση αυτής της όμορφης αλλαγής;

Όσο κι αν έψαχναν δεν μπορούσαν να το βρουν. Ίσως το μυστικό να μπορούσε να το αποκαλύψει το ίδιο το ουράνιο τόξο, μετά από τη συζήτηση που είχε με το μαύρο χρώμα. Μία συζήτηση γεμάτη παράπονο, θλίψη και πόνο. Το μαύρο άνοιξε την καρδιά του κάνοντας γνωστό πόσο άσχημα ένιωθε που δεν το ήθελαν τα υπόλοιπα χρώματα στην παρέα τους.

Εκείνα ήταν όμορφα, ζωντανά αισιόδοξα ενώ εκείνο συνδεόταν πάντοτε με τη θλιβερή όψη της ζωής. Παρ' όλη τη θλίψη του δεν ήθελε να προκαλέσει κάποιο κακό στα υπόλοιπα χρώματα. Δεν ευθυνόταν το ίδιο για την εξαφάνισή τους. Ίσως ο πόνος της ψυχής του και τα δάκρυα που έχυσε εκείνο το βράδυ που ένιωθε τόσο μόνο, δημιούργησαν αυτή την αναστάτωση πληγώνοντας το ουράνιο τόξο που του είχε φερθεί τόσο καλά. 

Μέσα απ΄ αυτή την περιπέτεια δόθηκε ένα μεγάλο μάθημα το οποίο σε κάθε σελίδα του έκρυβε τη λέξη ΣΕΒΑΣΜΟΣ.