Κατερίνα Βογιατζή

Στη σημερινή μας παρέα η συγγραφέας κυρία Κατερίνα Βογιατζή θα μας παρουσιάσει το βιβλίο της με τον τίτλο: Είναι χαζοί αυτοί οι μεγάλοι…που

κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΕΛΚΥΣΤΗΣ

Καλώς ορίσατε. Σας ευχαριστούμε πολύ.

Μιλήστε μας για το συγγραφικό σας έργο.

Λόγω και της επαγγελματικής μου ιδιότητας, είμαι δικηγόρος, το γράψιμο είναι ενταγμένο στην καθημερινότητά μου. Η ενασχόλησή μου με τη λογοτεχνική συγγραφή, μου προέκυψε από πολύ νωρίς, σαν μέσο εκτόνωσης και αποσυμπίεσης από τη σύνταξη δικογράφων. Ξεκίνησα με ποίηση και συνεχίζω με τη συγγραφή διηγημάτων και μυθιστορημάτων. Κατά καιρούς ποιήματά μου συμπεριλήφθηκαν σε εκδόσεις ομαδικών ποιητικών συλλογών. Το 2010, το διήγημά μου «ο Ηλίας ο Σιδηρουργός», βραβεύτηκε σε διαγωνισμό διηγήματος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης. Το «Είναι χαζοί αυτοί οι μεγάλοι» είναι το πρώτο μου μυθιστόρημα που εκδόθηκε αυτοτελώς, το πρώτο μου βιβλίο. Ελπίζω μέσα στο 2026 να ακολουθήσει και το δεύτερο, που συγγραφικά έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Στο συρτάρι μου ωστόσο, υπάρχει κι άλλο υλικό που μέχρι στιγμής δεν είχα τον χρόνο ή την απόφαση να το εκδώσω. Είδομεν…

Ποιο είναι το περιεχόμενο της ιστορίας που διαδραματίζεται στο βιβλίο σας;

 Ένα παιδί, στα τέλη της δεκαετίας του ’60, σε μια λαϊκή γειτονιά της Θεσσαλονίκης, η Μαρίνα, βιώνει την παιδική της ηλικία, με φαντασία και χιούμορ, σε αντιπαράθεση με τον κόσμο των «μεγάλων». Με την καταλυτική φρεσκάδα της παιδικής της ματιάς, αμφισβητεί τις κοινωνικές συμβάσεις και τα στερεότυπα, άλλοτε με έκπληξη, απορία και ευρηματικότητα και άλλοτε με θυμό. Μέσα όμως από τη φαινομενικά γραφική και ασφαλή καθημερινότητα, η ζωή, της αποκαλύπτεται σταδιακά σε όλο της το εύρος, με ματαιώσεις και πικρές αλήθειες τις οποίες καλείται να αντιμετωπίσει...

Ποια είναι τα μηνύματα που θέλετε να μεταδώσετε στον αναγνώστη μέσα από αυτό;

Τα παιδιά είναι οξυδερκείς παρατηρητές. Οι αντένες τους είναι οξυμένες και συλλέγουν στοιχεία ακόμη και από τα μικρά εκείνα πράγματα, που, από εμάς

τους ενήλικες, συχνά περνάνε απαρατήρητα, ίσως γιατί τα συνηθίσαμε και τα έχουμε αποδεχθεί. Είναι πολύ αναζωογονητικό, κάπου-κάπου, να

 επανεπεξεργαζόμαστε τον κόσμο και τον εαυτό μας, από την οπτική γωνία των παιδιών, και να διορθώνουμε τις στρεβλώσεις μας.

Είναι χαζοί αυτοί οι μεγάλοι…τιτλοφορείται το βιβλίο σας. Ποιο ήταν το κίνητρο που σας ώθησε να δώσετε τον συγκεκριμένο τίτλο;

Ο τίτλος είναι στην πραγματικότητα ένας αυτοσαρκασμός. Επιχειρεί να ταράξει τις βαλτωμένες βεβαιότητες ημών των ενηλίκων, γιατί τα μέσα και έξω μας προχωρήματα, δεν συμβαίνουν εκ του ασφαλούς, αλλά μετά από θαρραλέες αμφισβητήσεις των κατεστημένων μας.

Σε ποια κατηγορία της λογοτεχνίας θα μπορούσε να ενταχθεί το βιβλίο;

Είναι μυθιστόρημα με αυτοβιογραφικά στοιχεία.

Το βιβλίο απευθύνεται σε ενήλικες η μπορούν να το διαβάσουν κ άτομα της εφηβικής ηλικίας;

Το «Είναι χαζοί αυτοί οι μεγάλοι» απευθύνεται κατ’ αρχήν στους ενήλικες. Καλούμαστε να θυμηθούμε και να συνομιλήσουμε με το παιδί μέσα μας, να

ξανασυναντηθούμε με τον αυθορμητισμό και τη φαντασία μας, να βγούμε από τα στερεότυπα «κουτάκια» μας και να ξαναθέσουμε τα βασικά ερωτήματα της

ζωής, με φρέσκια ματιά. Ωστόσο η ιστορία διαβάστηκε και από παιδιά- πρωταναγνώστες, προεφηβικής, εφηβικής και μετεφηβικής ηλικίας, και τα

σχόλια ήταν ιδιαίτερα ενθουσιώδη, για διαφορετικούς λόγους από κάθε ηλικία. Οι νεαροί αναγνώστες, αισθάνθηκαν να δικαιώνονται μέσα από την

μικρή ηρωίδα, και τα συναισθήματά τους να αποκτούν φωνή και έκφραση, στην δυναμική αντιπαράθεση με τον κόσμο των μεγάλων. Οι νέοι γονείς

καλούνται να θυμηθούν τον εαυτό τους-παιδί με τα αιτήματά του, και να αναθεωρήσουν άγονες συμπεριφορές απέναντι στα παιδιά τους, ενώ οι

μεγαλύτεροι αναγνώστες, εισέρχονται στον ιδιαίτερο κοινωνικο- συναισθηματικό καμβά της εποχής του αφηγήματος και αναμοχλεύουν με

συγκίνηση, δικές τους μνήμες και βιώματα.

Ποια ήταν τα ερεθίσματα που στάθηκαν πηγή έμπνευσης για να γράψετε το συγκεκριμένο βιβλίο;

Η ιστορία έχει ισχυρή αυτοβιογραφική ταυτότητα και έφερα μέσα μου, με συναισθηματικό πρόσημο, το ηθικό χρέος απέναντι στους ήρωές της, της

καταγραφής τους. Είχα την ανάγκη να τους αναδείξω, να διατηρήσω ζωντανό το αποτύπωμα της ύπαρξής τους, και μαζί τους και το κοινωνικό αποτύπωμα

της εποχής και του τόπου όπου έζησαν. Στην αφήγηση, προκύπτουν προς αναλογισμό, θέματα ισότητας των φύλων και διαπολιτισμικότητας. Επίσης

ήταν η εκπλήρωση μιας υπόσχεσης που είχα δώσει από μικρή στον εαυτό μου, να μην ξεχάσω μεγαλώνοντας, πως βλέπουν τα παιδιά τους μεγάλους και

πόσα πολλά αντιλαμβάνονται.

Τελικά πόσο ανόητοι φαίνονται οι μεγάλοι στα μάτια των μικρών παιδιών ;

 Αυτό είμαι σίγουρη ότι μπορεί να το απαντήσει ο κάθε ένας από εμάς τους ενήλικες, μόνος του, αν επιτρέψει στον εαυτό του να αναμοχλεύσει τα παιδικά

του βιώματα και συναισθήματα. Εγώ προσωπικά, κάνοντας την αυτοκριτική μου, με όχημα αυτή την ιστορία, διαπιστώνω ότι πολλές φορές, ως ενήλικας

υπό πίεση, αναπαράγω τα στερεότυπα που μου παραδόθηκαν από την προηγούμενη γενιά, και τα γονεϊκά πρότυπα που έχω. Νομίζω ότι το ίδιο

συμβαίνει στους περισσότερους «μεγάλους», και δεν είναι απαραίτητα κακό, καθώς αυτά μας συνδέουν με τους προγόνους και τις παραδόσεις μας. Το

θέμα είναι, να μην εγκλωβιζόμαστε, μονομερώς, σε αυτά. Έστω και μετά την πρώτη αυτοματοποιημένη αντίδρασή μας με τα ¨γνώριμα¨ εργαλεία του

παρελθόντος, καλό θα ήταν, να ενεργοποιούμε τον αυτοέλεγχο και να ανασκευάζουμε την στάση μας, αν διαπιστώνουμε ότι στηρίζεται σε

λανθασμένα ή παρωχημένα πρότυπα που δεν είναι ικανά να λειτουργήσουν θετικά για τα σημερινά παιδιά, για τα παιδιά του κάθε «σήμερα». Στο βιβλίο

μου αναφέρομαι, όχι τυχαία, στη ρήση του Ηράκλειτου, «τα πάντα ρει». Πιστεύω ότι, ως ενήλικες, οφείλουμε να μη στέκουμε αμετάβλητοι απέναντι

στις αλλαγές των καιρών. Η εκ βαθέων αγάπη, προϋποθέτει αποδοχή, πλησίασμα, προσαρμογή, συγ-χώρεση και εντέλει συμπερίληψη. Και είναι

και πολύ αναζωογονητικό, να αποτινάσσουμε, από καιρού εις καιρόν, από πάνω μας, την «σκόνη του χρόνου», -δανείζομαι την έκφραση από το

αριστουργηματικό ποίημα με τον ομώνυμο τίτλο της Κικής Δημουλά-, να επικαιροποιούμε τις αντιλήψεις μας και να ανοίγουμε το μυαλό και την

αγκαλιά μας στα νειάτα.

Ποιοι είναι οι συνταξιδιώτες – συνοδοιπόροι που σας βοήθησαν στην ολοκλήρωση του συγκεκριμένου συγγραφικού σας ταξιδιού;

 Η συγγραφή του αφηγήματος αυτού ήταν μια πολύ μοναχική, εσωτερική μου διαδρομή, που αρχικά στόχευε μόνο στην καταγραφή του. Όταν η ιστορία

ολοκληρώθηκε, την παρέδωσα στους πρωταναγνώστες και στην δική τους επιμονή οφείλω την έκδοσή της σε βιβλίο. Σήμερα, ως βιβλίο, έχει ανοίξει τα

φτερά του και έχει γίνει αγωγός επικοινωνίας μου με άγνωστους αναγνώστες. Γι αυτό, είμαι ευγνώμων στους πρώτους. Στην κόρη μου, που εμπιστεύομαι

την αυστηρή της κρίση, στους δικούς μου ανθρώπους, -φίλους και συγγενείς- πρωταναγνώστες, και σε επαγγελματίες του χώρου που με βοήθησαν με τις

γνώσεις τους. Ενδεικτικά αναφέρω την συγγραφέα Άννα Βοργία, τον παιδίατρο-λοιμωξιολόγο-συγγραφέα Ιωάννη Καβαλιώτη, την Θάλεια Amritsagar, την εικαστικό Λία Ελευθεριάδου, τον εικαστικό-φωτογράφο- χαράκτη Βασίλη Καρκατσέλη, τη φωτογράφο Δέσποινα Αποστολίδου... Ο κατάλογος είναι μακρύς, και συμπεριλαμβάνει φυσικά και τις εκδόσεις «Ελκυστής», με τους εκδότες, Αχιλλέα Τριαντόγλου και Κατερίνα Τσίρη και τους υπέροχους συνεργάτες τους. Τους ευχαριστώ όλους από καρδιάς γιατί με στήριξαν και με καθοδήγησαν στην πρώτη μου εκδοτική εμπειρία.

Οι αναγνώστες που επιθυμούν να γνωρίσουν αν είναι τελικά χαζοί αυτοί οι μεγάλοι που μπορούν να αναζητήσουν το βιβλίο σας ώστε να το καταφέρουν έστω κι αναγνωστικά;

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «ΕΛΚΥΣΤΗΣ», που έχουν έδρα και ομώνυμο βιβλιοπωλείο στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης, Πέτρου Λεβαντή 25.

Όσοι το επιθυμούν, μπορούν να το αναζητήσουν κατ’ αρχήν εκεί, ή και να το παραγγείλουν τηλεφωνικά η διαδικτυακά απευθείας από τον εκδότη μέσω του

www.elkistis,gr. Ωστόσο το βιβλίο διατίθεται και σε όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία και φυσικά στα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία από όπου μπορούν

να το αγοράσουν on line.

Ευχαριστούμε πολύ. Να είστε πάντα καλά , το βιβλίο σας να είναι καλοτάξιδο .και να κατακτήσει την πιο αγαπημένη θέση στην καρδιά των αναγνωστών .

Σας ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας και για την ευγενική φιλοξενία που μου προσφέρατε με τη συνέντευξη αυτή.