Απώλεια και πένθος. Είμαι σίγουρη πως χιλιάδες αναμνήσεις και συναισθήματα σε παρασέρνουν καθώς ξεκινάς να διαβάζεις αυτές τις γραμμές. Λένε πως ο,τιδήποτε μας πονάει και μας πληγώνει, είναι καλό να προσπαθούμε να το εξωτερικεύουμε και να γινόμαστε ένα με αυτό γιατί ίσως μας λυτρώσει. Ανοίγω τώρα ένα θέμα που κάποιοι άνθρωποι δεν το έχουν ζήσει ακόμα ή το φοβούνται ή τους φαίνεται μακρινό ή κάποιοι άλλοι που το έζησαν για τα καλά, άλλοι που το ζουν τώρα ή άλλοι που το έχουν συχνά στο πίσω μέρος του μυαλού τους. Πώς είναι να χάνεις λοιπόν ένα πολύ κοντινό πολυαγαπημένο σου πρόσωπο...;
Θέλω να ξέρεις πως...
Ξέρω πως μόλις συμβεί το κακό, απλά δεν μπορεί να το χωρέσει το μυαλό σου. Ξεριζώνεται κάτι από μέσα σου και φυτρώνει ξαφνικά ένα κενό, ένα περίεργο συναίσθημα που δεν μπορεί να εξηγηθεί με λόγια. Απλά δεν μπορείς να το πιστέψεις, να το εξηγήσεις ,να το δεχτείς, να το χωνέψεις. Δεν το χωράει το μυαλό, η λογική.
Ξέρω πως θα αρχίσεις σιγά σιγά να ψάχνεις σε ξεχασμένα συρτάρια παλιές φωτογραφίες του αγαπημένου σου προσώπου, από την ημέρα της γέννησής του μέχρι και την τελευταία του φωτογραφία. Προσπαθείς να σώσεις όσες περισσότερες αναμνήσεις μπορείς οι οποίες θα σε συντροφεύουν σε όλη σου τη ζωή. Φτιάξε ένα άλμπουμ ή ένα κουτί και φύλαξε μέσα όλα όσα σου θυμίζουν το αγαπημένο σου πρόσωπο. Δεν φαντάζεσαι πόσο κοντά σου θα τον νιώθεις κάθε φορά που θα το κοιτάς.
Ξέρω πως για εσένα πια τα όνειρα είναι πολύτιμα, αναγκαία και σημαντικά. Θα περιμένεις με λαχτάρα πότε θα τον ονειρευτείς ξανά. Θα τον δεις, θα του μιλήσεις, θα μοιραστείτε πράγματα που ούτε καν φανταζόσουν. Και σου υπόσχομαι πως θα πάρεις δύναμη, υπομονή και κουράγιο. Με έναν ανεξήγητο τρόπο, θα διηγείσαι τα όνειρα σου με χαμόγελο και όχι με λύπη. Θα γίνεις η φωνή του ανθρώπου που τόσο πολύ αγάπησες και αγαπάς. Και δεν φαντάζεσαι πόσο λυτρωτικό είναι!
Ξέρω πως θα έρθουν βράδια που θα πετάγεσαι στον ύπνο σου και θα αρνείσαι ασυναίσθητα την αλήθεια. Μέσα σε λίγα λεπτά η πικρή αλήθεια θα έρθει αστραπιαία στο μυαλό σου και εκεί δεν θα έχεις άλλη επιλογή. Θα αισθανθείς ακριβώς όπως την πρώτη μέρα που τον έχασες. Άντεξε τον πόνο, κλάψε, ξέσπασε αλλά άντεξε.
Ξέρω πως πιθανόν να συμβούν ανεξήγητα πράγματα στη καθημερινότητά σου. Ίσως τον αισθανθείς, τον μυρίσεις, τον ακούσεις, τον νιώσεις. Λίγοι θα σε πιστέψουν αλλά δεν έχει σημασία. Σημασία έχει αυτό που ένιωσες εσύ και κανένας άλλος.
Ξέρω πως στις πολύ δύσκολες μέρες, ο περίγυρός σου θα προσπαθήσει να σε στηρίξει με οποιοδήποτε τρόπο μπορεί. Ξέρω όμως πως εσύ δεν είσαι πραγματικά εκεί.Το σώμα σου ναι, η ψυχή και το μυαλό σου όχι. Τα πάντα σου ακούγονται αδιάφορα, ανούσια και ενοχλητικά. Δεν μπορείς να ακούς γέλια και φασαρία. Πληγώνεσαι όταν βλέπεις άλλα χρώματα εκτός από το μαύρο. Μην αφήσεις κανένα να σε εμποδίσει να πενθήσεις. Βίωσε το πένθος σου όπως εσύ θέλεις, όπως εσύ νιώθεις. Δεν είσαι αναγκασμένος να ακούς πράγματα που δεν σε ενδιαφέρουν ή σε πληγώνουν. Υπερασπίσου το δικαίωμά σου να πενθήσεις. Μην καταπιέσεις τον εαυτό σου, ζήτησε ευγενικά να αραιώσουν οι επισκέψεις, μπορείς να πεις ότι κουράστηκες και θέλεις να ξαπλώσεις ή ότι μπορείτε να τα ξαναπείτε άλλη στιγμή που θα αισθάνεσαι καλύτερα. Επέλεξε προσεκτικά τους ανθρώπους μαζί με τους οποίους θα πενθήσεις και θα δεις ότι ο δρόμος θα γίνει πιο ήρεμος και ουσιαστικός. Μείνε ενωμένος με την οικογένειά σου και στηρίξτε ο ένας τον άλλον. Η σημασία και η σημαντικότητα αυτής της στήριξης θα φανεί καθώς περνούν τα χρόνια, θα το δεις.
Ξέρω πως όσο περνούν οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια η απουσία θα μεγαλώνει. Θα λείπει από σημαντικά πράγματα της ζωής σου, θα τον αναζητάς, θα τον σκέφτεσαι, θα ξαναπέφτεις, θα ξανασηκώνεσαι, θα ελπίζεις, θα απελπίζεσαι. Αλλά σου το υπόσχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου, πως ο άνθρωπός σου δεν θα χαθεί ποτέ. Δεν ξέρω πως, ούτε γιατί, είναι ανεξήγητο αλλά αληθινό. Να θυμάσαι, επίσης, πως είναι καλό να έχεις πίστη, σε γαληνεύει και σε παρηγορεί. Να τον μνημονεύεις, να προσεύχεσαι,να τον αγαπάς και να του το δείχνεις σαν να ήταν εδώ. Θα βρεις τους τρόπους.
Θέλω να ξέρεις πως η αγάπη είναι πολύ πιο δυνατή από το θάνατο. Ο θάνατος χωρίζει ζωές, όχι ψυχές. Είναι μακριά σου ναι, αλλά είναι μέσα σου. Δεν τον βλέπεις ναι, αλλά θα θυμάσαι πάντα καθαρά το πρόσωπό του. Δεν τον ακούς ναι, αλλά θα θυμάσαι πάντα τη φωνή του. Δεν μπορείς να τον αγκαλιάσεις ναι, αλλά είναι πάντα στην καρδιά, στο μυαλό και στη καθημερινότητά σου. Πως μπορεί λοιπόν αυτός ο άνθρωπος να χαθεί ; Δεν μπορεί. Θα σου λείπει. Αλλά με κάποιο τρόπο θα είναι πάντα εκεί. Θα το δεις.