Μαμά, υπάρχει στ’ αλήθεια ο Αϊ-Βασίλης;

Τα παιδιά μεγαλώνουν με τη μαγεία των Χριστουγέννων και την εικόνα του Αϊ-Βασίλη, του αγαπημένου αυτού ήρωα που μπαίνει κρυφά στα σπίτια μας με το μαγικό του έλκηθρο και τους ιπτάμενους τάρανδούς του, μοιράζοντας δώρα σε όλα τα παιδιά του κόσμου μέσα σε μια μόνο νύχτα!

Όμως καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, αρχίζουν να παρατηρούν «τρύπες» στην ιστορία. Αναρωτιούνται πώς μπαίνει σε όλα τα σπίτια, τι γίνεται με τα σπίτια που δεν έχουν τζάκι ή πώς μπορεί να προλάβει όλα τα παιδιά σε μία νύχτα. Αυτές οι εύλογες ερωτήσεις φέρνουν τους γονείς σε δύσκολη θέση, γιατί δεν έχουν πάντα πειστικές απαντήσεις να δώσουν. Τι πρέπει, λοιπόν, να απαντήσει ένας γονέας; Και πότε ένα παιδί μαθαίνει ότι ο Αϊ-Βασίλης… δεν υπάρχει όπως τον φαντάζεται;

Η αξία της φαντασίας

Η μαγεία και η φαντασία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της παιδικής ανάπτυξης. Δεν πρέπει να στερήσουμε στο παιδί αυτή την παιδική ανεμελιά, που κάνει τον κόσμο του τόσο όμορφο. Το παιδί, θέλοντας ή μη, θα ανακαλύψει κάποια στιγμή την πραγματικότητα. Αν του το αποκαλύψουμε πολύ νωρίς, π.χ. στη νηπιακή ηλικία, είναι πιθανό να απογοητευτεί και να στεναχωρηθεί.

Πότε τα παιδιά αρχίζουν να αμφισβητούν

Συνήθως, μετά την ηλικία των 6-7 ετών, τα παιδιά αρχίζουν να αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα και να αμφισβητούν κάποια πράγματα. Η κριτική τους σκέψη αναπτύσσεται και αρχίζουν να εκλογικεύουν δεδομένα, βγάζοντας τα δικά τους συμπεράσματα.

Πολλά παιδιά πρωτοσχολικής ηλικίας εκδηλώνουν σιγά-σιγά τις αμφιβολίες τους, λέγοντας π.χ.:

• «Μαμά, δεν χωράει ο Αϊ-Βασίλης από το τζάκι μας…»

• «Νομίζω πως τα δώρα τα φέρνουν οι γονείς…»

Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι γονείς δεν χρειάζεται να δώσουν απόλυτες εξηγήσεις ή να προσπαθήσουν να πείσουν το παιδί για την ύπαρξη του Αϊ-Βασίλη. Αντίθετα, μπορούν να συμμετέχουν στις σκέψεις του παιδιού με διπλωματικό τρόπο, λέγοντας π.χ.:
«Ναι, μάλλον έχεις δίκιο… δεν θα του έφτανε μια νύχτα για όλα τα παιδιά του κόσμου.»

Το πνεύμα των Χριστουγέννων

Όσο το παιδί πιστεύει στον Αϊ-Βασίλη, δεν χρειάζεται να το προσγειώνουμε στην πραγματικότητα. Όταν πλέον πειστεί πως δεν υπάρχει, μπορούμε να του μιλήσουμε για:

• Την ιστορία του Αγίου Βασιλείου ή του Αγίου Νικολάου.

• Το παραμύθι του Αϊ-Βασίλη και το ταξίδι του με το έλκηθρο.

• Το πνεύμα αγάπης, προσφοράς και γενναιοδωρίας που κρύβουν τα Χριστούγεννα.

Αν στο σπίτι υπάρχουν μικρότερα αδερφάκια, καλό είναι το παιδί που έχει «ανακαλύψει την αλήθεια» να μην αποκαλύψει τίποτα, ώστε να μην χαλάσει τη μαγεία και τα όνειρα των μικρών.

Ο Αϊ-Βασίλης δεν είναι απλώς ένας χαρακτήρας ή ένα παραμύθι. Είναι η συνέχεια της μαγείας των Χριστουγέννων, η χαρά της προσμονής και η υπενθύμιση ότι η αγάπη και η γενναιοδωρία είναι τα πιο σημαντικά δώρα που μπορούμε να προσφέρουμε.

Η στιγμή που το παιδί ανακαλύπτει την αλήθεια δεν σημαίνει το τέλος της μαγείας, αλλά την ευκαιρία να μάθει για την ιστορία, τις παραδόσεις και, πάνω απ’ όλα, για το πνεύμα των Χριστουγέννων. Μέσα από τη φαντασία και τη μαγεία, οι μικρές καρδιές μεγαλώνουν με αγάπη, καλοσύνη και δημιουργικότητα, αξίες που μένουν για μια ζωή.