Μάθημα ζωής

Η Μαρία, ένα κορίτσι από την Κρήτη ένιωσε βαθιά την εγκατάλειψη, την προδοσία και τον διωγμό.

Πριν από 5 χρόνια, ένα καλοκαίρι ήρθε μια φίλη της από την Αθήνα για διακοπές στην Κρήτη και η Μαρία τη φιλοξένησε. Η φίλη της έφερε και τον αδερφό της, ο οποίος μόλις είχε απολυθεί από φαντάρος.

1 βδομάδα μετά τη φιλοξενία τους η Μαρία έκανε σχέση με τον αδερφό της φίλης της. Πέρασαν έναν υπέροχο μήνα μαζί.

Έδωσαν υπόσχεση να μη χαθεί αυτή η σχέση και πως θα ανεβαίνει η Μαρία στην Αθήνα και πως θα κατεβαίνει αυτός στο νησί.

Η Μαρία ήταν πολύ ερωτευμένη αλλά διαισθάνθηκε ότι κάτι δεν της άρεσε πάνω του.  Δεν ήξερε τι ήταν αυτό.  Ίσως ο τρόπος που κοιτούσε και φερόταν στους άλλους; Ψυχρός, αλλά μαζί της ήταν θερμός και έτσι δεν έδωσε σημασία τότε.

Πέρασαν 15 μέρες από τη μέρα που έφυγαν και η Μαρία ανακάλυψε ότι ήταν έγκυος.

Πανικοβλήθηκε. Τον πήρε αμέσως τηλέφωνο και όταν του είπε ότι ήταν έγκυος αυτός της απάντησε «είναι δικό μου;», ξαφνιάστηκε η Μαρία. «Γιατί να πίστευε ότι ήταν κάποιου άλλου δεν καταλαβαίνω.  Πότε του έδωσα εγώ τέτοιο δικαίωμα;»

Την επόμενη φορά που προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί του της είπε ότι θα την έπαιρνε μετά.  Με το «μετά» εννοούσε «ποτέ».

Το κορίτσι προσπαθούσε συνεχώς να επικοινωνήσει μαζί του αλλά όποτε άκουγε τη φωνή της το έκλεινε.  Ακόμη και η φίλη της εξαφανίστηκε.  Κι όταν προσπάθησε να τον βρει στο σταθερό του σπιτιού του έβγαινε η μητέρα του και έλεγε ότι δεν ήταν εκεί. 

Μάταιες προσπάθειες, στιγμές απόγνωσης, κλάμα και πάλι κλάμα.
Φοβόταν τους γονείς της γιατί ήταν παλαιών αρχών αλλά δεν είχε άλλη επιλογή, έπρεπε να τους μιλήσει.  Έκτρωση δεν θα έκανε κι ας ερχόταν το τέλος του κόσμου. 

Όταν μίλησε στη μάνα της αυτή το είπε στο πατέρα της και της είπε έτσι απλά «εγώ πουτάνες δε θέλω στο σπίτι μου» και την έδιωξε. 

Με μόνο 50€ στη τσέπη πήρε το καράβι για τον Πειραιά, άλλη μια προσπάθεια να μιλήσει στο φίλο της και στην αδερφή του πήγε χαμένη. Βρέθηκε σε μια ξένη πόλη. Πήγε σ’ ένα αστυνομικό σταθμό και από εκεί την έστειλαν σ’ ένα ξενώνα.  Εκεί έμεινε 9 μήνες, την εξέταζαν γιατροί, την παρακολουθούσαν κοινωνικοί λειτουργοί και γνώρισε κι άλλες κοπέλες σαν κι αυτή.
Από τη μια μέρα στην άλλη βρέθηκε σε μια ξένη πόλη μ’ άγνωστους ανθρώπους που στην τελική ήταν οι μόνοι άνθρωποι που την αγκάλιασαν σε μια τέτοια στιγμή. Δέθηκε με τα κορίτσια και κράτησε επαφή.  

Τα δύσκολα χρόνια όμως πέρασαν, η κόρη της την έμαθε την αληθινή αγάπη.  Σήμερα είναι 27 χρονών και η κόρη της 4 χρονών. Πριν 1 χρόνο γνώρισε έναν άνθρωπο που αγαπάει όχι μόνο αυτή αλλά και το παιδί της.  Μετά από όσα πέρασε κατάφερε να φτιάξει μια οικογένεια αληθινή και γεμάτη αγάπη.

Πλέον όταν τη ρωτάνε που είναι οι παππούδες και ο μπαμπάς της μικρής; απαντάει απλά «έχουν πεθάνει». Καθόλου ψυχρή απάντηση αφού δεν την έψαξαν ποτέ.

Η ιστορία αυτή δίνει μάθημα ζωής. Πέρασε δύσκολα αλλά τα κατάφερε. Είναι η ηρωίδα της δικής της ιστορίας, πολέμησε μέχρι τέλους την άδικη ζωή για να κρατήσει το παιδί της και οι μάσκες των ανθρώπων που νόμιζε ότι ήταν δικοί της έσπασαν. 

Η καταιγίδα όμως δεν κρατάει για πάντα, αργά ή γρήγορα βγαίνει το ουράνιο τόξο. Κάπως έτσι και η ζωή της Μαρίας από την Κρήτη.

Κι αν έκανε έκτρωση δεν θα της συνέβαιναν όλα αυτά. Λάθος σκέψη. Αν έκανε έκτρωση δε θα μάθαινε τη ψευτιά του κόσμου και δε θα έβρισκε την κρυμμένη δύναμη μέσα της. Η αγάπη που αντλεί από το παιδί της είναι σίγουρα τόσο μεγάλη για να απαλύνει τις πληγές του παρελθόντος. 

Πηγή: www.tromaktiko.gr