Μαρούλα Παλληκαρίδη: Αισθάνομαι πικρία και πόνο για τα χειρόγραφα του Ευαγόρα

«Ο Βαγορής είναι πάντα ανάμεσα μας», δήλωσε στον ACTIVE η μικρότερη αδερφή του ήρωα, Μαρούλα Παλληκαρίδη – Βρυωνίδη, λέγοντας ότι για την οικογένεια της κάθε μέρα είναι η ίδια με εκείνη τη μέρα της 14ης Μαρτίου του 1957, όταν οι Βρετανοί εκτέλεσαν δια απαγχονισμού τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη.

Εργαζόμενη για χρόνια στα Φυλακισμένα Μνήματα, η Μαρούλα Παλληκαρίδη επισκεπτόταν πολύ συχνά το δωμάτιο των μελλοθανάτων για να αφήσει λουλούδια. «Για μας ο Ευαγόρας δεν έφυγε. Είναι στη μνήμη, στη σκέψη και στην καρδιά μας. Πρέπει να ομολογήσω ότι το δωμάτιο με την αγχόνη το επισκέφθηκα μόνο μία φορά. Περισσότερο πήγαινα στο δωμάτιο των μελλοθάνατων, άφηνα την αγάπη μου, τα λουλούδια μου, μιλούσα του Ευαγόρα και έφευγα», ανέφερε.

Τα μνήματα διαχωρίστηκαν στη βάση σχεδιαγράμματος που άφησαν οι Βρετανοί. Στη βάση αυτού έγιναν και οι τάφοι. «Πάντα θα διερωτούμαι αν είναι εκεί πραγματικά ο τάφος του», ανέφερε η Μαρούλα Παλληκαρίδη - Βρυωνίδη.

Εξιστορώντας τα γεγονότα για την τελευταία φορά που είδαν τον Ευαγόρα, η Μαρούλα Παλληκαρίδη ανέφερε ότι ο αδερφός της ήταν ψύχραιμος, ήταν έτοιμος για το τι θα ακολουθούσε και συγκρατηθήκαμε χωρίς να κλάψουμε. «Ο Ευαγόρας ήταν ήδη στην αντίπερα όχθη. Η ψυχή του ήταν εκεί που άρμοζε να είναι», είπε.

Για τα χειρόγραφα του Ευαγόρα

Η Μαρούλα Παλληκαρίδη επανέλαβε την πικρία της για τα χειρόγραφα τετράδια του αδερφού της, λέγοντας ότι αισθάνεται τεράστιο πόνο. «Κακώς ο πατέρας μας τα έδωσε στο Μουσείο Αγώνος το 1960, αλλά πρόθεση του ήταν να τα δώσει να τα μελετήσουν οι ιστορικοί, να μαθαίνουν οι μαθητές και επισκέπτες», ανέφερε.

«Αξίζουν να είναι στα υπόγεια του Μουσείου σε κάσιες; Παρακαλώ και προκαλώ να βρεθεί κάποιος ειδικός να με πείσει ότι ο χώρος που πρέπει να βρίσκονται τα τετράδια, είναι το υπόγειο και όχι οι προθήκες του Μουσείου», καταλήγει με πικρία η μικρότερη αδερφή του ήρωα.

 

 

Πηγη:Φilenews