Mπάχαλο με τις κάμερες λειτουργούν περισσότερο σαν παγίδα για τους οδηγούς

 Μέσα σε πέντε μήνες από την ημέρα που άρχισαν να λειτουργούν οι οκτώ κάμερες τροχαίας, κατέγραψαν 78.627 παραβάσεις. Από αυτές, όμως, η εταιρεία διαχείρισης του συστήματος φωτοεπισήμανσης ζητά να ακυρωθούν οι 11.000 καταγγελίες διότι η καταγραφή τους είναι προβληματική! Σοκ και από τον αριθμό των καταγγελιών, σοκ και από τον αριθμό των προβληματικών που πρέπει να απορριφθούν. Αν σε μόλις πέντε μήνες και μόνο από οκτώ κάμερες έγιναν 78.627 καταγγελίες για παραβάσεις από τους οδηγούς, τρομάζει το τι θα γίνει όταν ο αριθμός των καμερών θα φτάσει τις 120! Θα μείνει άραγε κάποιος οδηγός, που θα αποφύγει τις καταγγελίες; Διότι, ομολογουμένως, η πλειονότητα των οδηγών στην Κύπρο έχουμε μάθει χρόνια τώρα να τηρούμε τους μισούς κανόνες οδήγησης. Είναι επίσης γνωστό ότι υπάρχουν και πολλοί ασυνείδητοι, που θεωρούν ότι οι δρόμοι είναι δικοί τους και δικαιούνται να τρέχουν όσο θέλουν ή να σταματούν στα αλτ όποτε θέλουν ή να προσπερνούν όποτε τους καπνίσει. Αδιαφορώντας αν κατ’ αυτό τον τρόπο, θέτουν σε κίνδυνο συνανθρώπους τους.

Όμως, τα στατιστικά αυτών των πέντε μηνών είναι τρομακτικά. Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι τόσες χιλιάδες οδηγοί σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα και σε μετρημένα στα δάκτυλα του ενός χεριού σημεία με κάμερες, υποπίπτουν τόσο εύκολα σε παραβάσεις λόγω ασυνειδησίας ή κακής οδήγησης.

Είμαι πεπεισμένος ότι προφανώς συντρέχουν και λόγοι που έχουν να κάνουν με την εφαρμογή του συστήματος φωτοεπισήμανσης. Για παράδειγμα, μέσα από σωρεία καταγγελιών που γίνονται στην εφημερίδα καθημερινώς, προκύπτει ότι η δεξιά στροφή στη διασταύρωση Γρίβα Διγενή -  Δημοσθένη Σεβέρη λειτουργεί σαν παγίδα για πολλούς οδηγούς. Το χρονικό διάστημα το οποίο έχουν στη διάθεσή τους για να στρίψουν είναι μικρό και μόλις ανάψει κόκκινο τους πιάνει. Όπως μας υπεδείχθη (χωρίς να είμαστε ειδικοί) αν στα συγκεκριμένα φώτα τροχαίας τοποθετηθούν προειδοποιητικοί χρονομετρητές, θα βοηθήσει πολύ τους οδηγούς να αντιλαμβάνονται αν προλαβαίνουν να στρίψουν ή αν πρέπει να αναμένουν.

Κατ’ ανάλογο τρόπο, παραπονούμενοι οδηγοί αναφέρουν ότι τα οχήματα με τις κινητές κάμερες δεν ξεχωρίζουν, με αποτέλεσμα να λειτουργούν περισσότερο σαν παγίδα για τους οδηγούς παρά ως μέσο πρόληψης ατυχημάτων. Γι’ αυτό το σκοπό, καλούνται οι Αρχές να τοποθετήσουν σήματα στα οχήματα αλλά και προειδοποιητικές πινακίδες, που να είναι ευδιάκριτες.

Εξίσου τρομακτικό, όμως, είναι και το δεύτερο σοκ. Ακούς εκεί, 11.000 προβληματικές καταγγελίες. Εν έτει 2022, το κράτος αυτό συνεχίζει να απογοητεύει. Τόσο ερασιτέχνες. Τόσο ανίκανοι. Τόσο αναξιόπιστοι. Σε πολλές καταγγελίες, λένε, δεν είναι ευδιάκριτοι οι αριθμοί των οχημάτων. Σε άλλες, δεν ήταν καθαρές οι φωτογραφίες (προφανώς κινήθηκαν γρήγορα τα «μανεκέν» και δεν τα συνέλαβε έγκαιρα ο φακός). Σε άλλες, οι κάμερες δεν φωτογράφησαν σωστά το όχημα, ενώ υπήρξαν καταγγελίες και για ασθενοφόρα!

Χθες, μάθαμε και το κερασάκι στην τούρτα! Στις 11.000 προβληματικές καταγγελίες περιλαμβάνονται και εκείνες που έγιναν όταν υπάλληλος της εταιρείας είχε στήσει την κάμερα σε δρόμο με όριο που ήταν 50 χλμ και από λάθος τη ρύθμισε να καταγγέλλει για 30 χλμ!!!

Σε όλο αυτό τον απογοητευτικό ερασιτεχνισμό επιχείρησε χθες να δώσει εξήγηση (εν πολλοίς λογική) ο πανεπιστημιακός Γιώργος Κέντας. Αναδημοσιεύω την ανάρτησή του χάριν προβληματισμού: «Δεν μπορώ να καταλάβω πραγματικά γιατί ένα κράτος δεν μπορεί να εγκαταστήσει και να διαχειριστεί ένα σύστημα με κάμερες. Αυτό είναι ένα τόσο απλό ζήτημα που κατάντησε το γεφύρι της Άρτας. Και δεν είναι το μοναδικό. Το μηχανογραφικό σύστημα που επιδιώκει το Γενικό Λογιστήριο, ένα σπουδαίο εργαλείο δημοσιονομικής πολιτικής, προϋπολογισμού και διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού και πόρων, είναι ένα άλλο γεφύρι της Άρτας που πάει και πάει χρόνια και δεν έχει φτάσει πουθενά. Κι όμως η αποτυχία είναι συστηματική. Γιατί; Το κράτος συνεχίζει να ζητά εμπειρογνωμοσύνη, να πληρώνει εκατομμύρια σε ξένους, να επικυρώνει προσφορές με όρους προβληματικούς και προβληματική διαδικασία εφαρμογής έργου, χωρίς ένα συγκροτημένο σύστημα δημοσίου μάνατζμεντ. Αποτυγχάνει συστηματικά στην υλοποίηση των πιο απλών καινοτομιών. Ενώ υπάρχει άρτια εμπειρογνωμοσύνη στον δημόσιο τομέα της Κύπρου σε δημόσιους λειτουργούς δεν αξιοποιείται επαρκώς».

Και συνεχίζει: «Η λύση τέτοιων προβλημάτων είναι τόσο απλή: Εφαρμογή καλών πρακτικών που λειτουργούν και αποδίδουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Έχουμε πρόβλημα. Δεν αξιοποιούνται ικανοί διαχειριστές έργου (project managers) στον δημόσιο τομέα (ναι, υπάρχουν αρκετοί), υπάρχει πρόβλημα κουλτούρας και διοικητικής επάρκειας στη διαχείριση αλλαγής (που οφείλεται στο γραφειοκρατικό σύστημα και πηγάζει από το πολιτικό προσωπικό με κάποιες εξαιρέσεις). Δεν υπάρχει καλή σχέση μάνατζμεντ δημοσίου-ιδιωτικού τομέα. Αυτά όλα μπορούν να αντιμετωπιστούν. Τέτοιου μεγέθους συστηματική αποτυχία όπως οι κάμερες είναι αποκαρδιωτική».

Είναι όντως, άκρως αποκαρδιωτική η αποτυχία. Αποδεικνύει, όπως πλειστάκις συμβαίνει με πολλά θέματα, ότι σε αυτό τον τόπο κυριαρχεί το δόγμα του άρπα-κόλλα. Απουσιάζει η μεθοδολογία. Απουσιάζει ο σωστός προγραμματισμός. Απουσιάζει πάνω απ' όλα, η διασφάλιση της επιτυχίας ενός προγράμματος πριν τεθεί σε εφαρμογή. Για παράδειγμα, πέραν των αλλαγών των οποίων η στήλη εισηγήθηκε ανωτέρω, ήταν εκ των ον ουκ άνευ μια εξαντλητική εκστρατεία επιμόρφωσης των οδηγών πριν εφαρμοσθεί το σύστημα φωτοεπισήμανσης.

Εκτός, αν όντως τελικά, τείνουν να επιβεβαιώσουν όσους ισχυρίζονται ότι πρωταρχικός στόχος ήταν να γεμίσουν τα κρατικά ταμεία από τα εξώδικα. Προλαβαίνουν ακόμη να αποδείξουν το αντίθετο…

 

 

Πηγη:Φilenews