Νέα θεωρία για την κατασκευή των πυραμίδων αλλάζει την ιστορία

Μια πρόσφατη επιστημονική μελέτη ρίχνει νέο φως στον τρόπο με τον οποίο ενδέχεται να κατασκευάστηκε η Σκαλιστή Πυραμίδα του Ζοζέρ, θέτοντας υπό αμφισβήτηση τις μέχρι τώρα αποδεκτές θεωρίες.

Το μυστήριο πίσω από την ανέγερση των αιγυπτιακών πυραμίδων εξακολουθεί να συναρπάζει επιστήμονες και κοινό. Για χρόνια, έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις – από την πιθανή χρήση αρχαίων γερανών ή προηγμένων τεχνολογιών, μέχρι τη θεωρία πως οι πυραμίδες απλώς… υπήρχαν ανέκαθεν.

Μια νέα πρόταση που αλλάζει την κατανόησή μας

Η νέα μελέτη φέρνει μια διαφορετική ερμηνεία στο προσκήνιο. Προτείνει πως η κατασκευή της Σκαλιστής Πυραμίδας δεν στηρίχθηκε αποκλειστικά στη σωματική εργασία και τη μεταφορά πέτρας με ράμπες. Αντίθετα, υποστηρίζεται ότι χρησιμοποιήθηκε ένα έξυπνο υδραυλικό σύστημα, πολύ πριν ανακαλυφθούν αντίστοιχες τεχνολογίες στους νεότερους χρόνους.

Μέχρι σήμερα, οι κύριες θεωρίες βασίζονταν στη χρήση κεκλιμένων επιπέδων και τροχαλιών, σε συνδυασμό με τεράστια εργατικά δυναμικά. Η νέα προσέγγιση, ωστόσο, υποστηρίζει ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ίσως εκμεταλλεύτηκαν τη δύναμη του νερού.

Ερευνητές του γαλλικού ινστιτούτου Paleochnic, υπό τον επικεφαλής Ξαβιέ Λαντρό, υποστηρίζουν ότι οι πέτρες της Πυραμίδας του Ζοζέρ μετακινούνταν με τη βοήθεια πίεσης νερού. Σύμφωνα με την ανάλυσή τους, εντοπίζονται ίχνη στους λίθους που παραπέμπουν σε λειτουργία μηχανισμού υδραυλικής ανύψωσης. Το νερό φέρεται να διοχετευόταν σε φρεάτια στο εσωτερικό της πυραμίδας, δημιουργώντας την απαραίτητη πίεση για την ανύψωση βαριών λίθων προς τα ανώτερα επίπεδα της κατασκευής.

Το περιβάλλον ενισχύει την υπόθεση

Στο πλαίσιο της μελέτης, εξετάστηκε και η γεωγραφική διαμόρφωση της περιοχής γύρω από τη Σακκάρα. Δυτικά της πυραμίδας εντοπίζεται μια μεγάλη κατασκευή από πέτρα, γνωστή ως Gisr el-Mudir, η οποία πιθανόν λειτούργησε ως φράγμα, παγιδεύοντας νερό και ιζήματα από παρακείμενο παραπόταμο του Νείλου.

Το φράγμα, μαζί με ένα σύστημα δεξαμενών και φίλτρων, φαίνεται να αποτέλεσε μέρος ενός πιο σύνθετου υδραυλικού δικτύου. Αυτό το σύστημα φέρεται να ρύθμιζε, καθάριζε και κατεύθυνε το νερό, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί λειτουργικά για την κατασκευή.

Η λειτουργία του υδραυλικού μηχανισμού

Η βασική αρχή της προτεινόμενης τεχνικής περιγράφει τη χρήση πλωτήρων μέσα σε κατακόρυφα φρεάτια. Το νερό γεμίζοντας το φρεάτιο, αύξανε την πίεση, ανεβάζοντας μια πλωτή πλατφόρμα στην οποία τοποθετούνταν οι λίθοι. Καθώς η στάθμη ανέβαινε, η πλατφόρμα με το λίθο οδηγούνταν στην επιθυμητή θέση. Μια πρακτική και ευφυής τεχνική που θα μπορούσε να υποκαταστήσει την ανάγκη για γιγαντιαίες ράμπες ή υπερβολική σωματική καταπόνηση.

Αν επιβεβαιωθεί, αυτή η θεωρία θα μπορούσε να αποδείξει ότι οι Αιγύπτιοι είχαν αναπτύξει πρωτοποριακή υδραυλική τεχνολογία πολύ πριν από την εποχή τους.

Οι επιφυλάξεις της επιστημονικής κοινότητας

Ωστόσο, η πρόταση αυτή έχει δεχτεί και σκεπτικισμό. Η γεωαρχαιολόγος Τζούντιθ Μπάνμπερι τονίζει ότι, παρότι υπάρχουν πλούσιες πληροφορίες για τη ζωή και τη δραστηριότητα στην περιοχή, δεν έχει εντοπιστεί καμία απεικόνιση ή αναφορά σε παρόμοιο υδραυλικό σύστημα.

Η Τζούλια Μπουντκά, από το Πανεπιστήμιο Ludwig Maximilian του Μονάχου, επισημαίνει επιπλέον ότι η έρευνα δεν περιλαμβάνει κανέναν ειδικό στην αιγυπτιολογία. Επιπλέον, οι συντάκτες της μελέτης φαίνεται να αμφισβητούν την επικρατούσα άποψη πως η πυραμίδα του Ζοζέρ χρησιμοποιήθηκε ως ταφικό μνημείο, κάτι που εντείνει τις αμφιβολίες.