Ο κόσμος δεν θα σας συγχωρέσει δεύτερη φορά

ΓΕΝΙΚΑ

Ο κόσμος δεν θα σας συγχωρέσει δεύτερη φορά

στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί.

VZ
Vasilis ZenonosDec 16, 2020

Είναι πραγματικά άξιον απορίας πως τόσοι βουλευτές που έλαβαν την ψήφο του απλού κόσμου, δεν έχουν ή δεν θέλουν να κατανοήσουν τη γελοιοποίηση που προκαλούν στο θεσμό που εκπροσωπούν. Είναι να απορείς γιατί δεν κατανοεί κανένας τους σχεδόν ότι με τις κοκορομαχίες τους γελοιοποιούν όχι μόνο το θεσμό του βουλευτή αλλά και τον ίδιο τον εαυτό τους.

Κατεβείτε κύριοι/ες στη γη, μιλήστε με ανθρώπους απλούς, του μεροκάματου και ρωτήστε την άποψη τους για όσα εδώ και μέρες διαβάζουν, ακούν. Έχετε καταντήσει το σπίτι της Δημοκρατίας τσίρκο και καμία δήλωση σας δεν έχει σχέση με την ουσία. Ποια είναι αυτή; Ότι ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται για τα πολιτικά ή κομματικά σας παιχνίδια. Εκείνο που ενδιαφέρει τον κόσμο είναι ένα: Εν καιρώ πανδημίας και οικονομικής κρίσης, να έχει αύριο χρήματα να ζήσει την οικογένεια του. Να ζήσει με αξιοπρέπεια. Δεν θέλει ένα δεύτερο 2013 κύριοι/ες με κοινωνικά παντοπωλεία, επιδόματα και ανεργία.

Ο κρατικός προϋπολογισμός κατάντησε το παιχνίδι σας, ενώ χιλιάδες πολίτες αγωνιούν για το αύριο. Εδώ και χρόνια αγαπητοί βουλευτές σε κάθε εκλογική μάχη βλέπουμε τους πολίτες να απαξιώνουν τους πολιτικούς και την ίδια την πολιτική. Παρά τις «αγωνιώδεις» δηλώσεις σας, την κατά καιρούς ανησυχία σας, το μόνο που καταφέρατε διαχρονικά είναι ο κόσμος ή να σας γυρίσει την πλάτη ή να στηρίξει ακραίες θέσεις κομμάτων.

Κατεβείτε για λίγο λοιπόν στη γη, κοιταχτείτε στον καθρέφτη και κάνετε την αυτοκριτική σας. Ο Μάιος είναι κοντά και οι ανακοινώσεις ψηφοδελτίων, τα διαφημιστικά σποτ και ο προεκλογικός που ξεκινήσατε δεν θα φέρουν κοντά τους πολίτες. Αντίθετα, δείχνετε άλλη μια φορά ότι δεν θέλετε να ακούσετε αυτούς που σας στήριξαν. Μην δείχνετε ασέβεια στον απλό πολίτη που σας ανέχεται ενώ παίζετε με τα λεφτά του. Μόνο κακό θα σας κάνει. Και αυτή τη φορά δεν είναι το ίδιο με τις προηγούμενες φορές.

Υ.Γ.: Η διαφθορά δεν ξεκίνησε σήμερα. Από το 1960 αρκετοί έχτισαν καριέρες και περιουσίες στις πλάτες του λαού. Συνεπώς, στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί.