«Θέλω το παιδί μου πίσω... δεν έχω ζωή»

Στο πρόσωπό της «ζωγραφίζεται» με μαύρο χρώμαη απόλυτη απόγνωση. Η απόγνωση μιας μάνας που βιώνει ό,τι χειρότερο θα μπορούσε να βιώσει μια γυναίκα στη θέση της… την αρπαγή του παιδιού της, και μάλιστα από τα χέρια του ίδιου του, του πατέρα.

Η Μαρτίνα κατάγεται από το Αφγανιστάν και είναι παντρεμένη με Τούρκο υπήκοο. Το 2021 ενώ το ζευγάρι διέμενε στην Τουρκία, ήρθε στον κόσμο το παιδί τους, ο Εμιρτζιάν, ο οποίος σήμερα έχει κλείσει τα τρία.

Το 2023 η νεαρή μητέρα μαζί με τον άντρα της και το παιδί τους έφτασαν στην Κύπρο και αιτήθηκαν πολιτικό άσυλο. Διέμεναν στην επαρχία Αμμοχώστου όπου το κράτος τους είχε παραχωρήσει ένα διαμέρισμα.

Η ζωή της Μαρτίνα με τον άντρα της ήταν πάντα προβληματική αλλά υπέμενε για χάρη του μικρού Εμιρτζιάν.

Στις 12 Μαΐου του 2024 ο σύζυγός της με την πρόφαση ότι θα πάρει το παιδί στο πάρκο, το άρπαξε και διέφυγε στα κατεχόμενα, με απώτερο σκοπό να τον μεταφέρει στην Τουρκία και η Μαρτίνα να μην τον ξαναδεί ποτέ.

Ένα μήνα μετά τη διέλευση του συζύγου της στα κατεχόμενα και με την Μαρτίνα να έχει καταγγείλει την αρπαγή του παιδιού της στην κυπριακή αστυνομία και να έχει αποταθεί σε όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες Δημοκρατίας και κατεχομένων, ο άντρας της συνελήφθη από τις αρχές του ψευδοκράτους και την επιμέλεια του τρίχρονου Εμιρτζιάν ανέλαβαν οι κοινωνικές υπηρεσίες στον βορρά.

Εδώ και δύο μήνες η Μαρτίνα ζει μία κόλαση, ζητώντας επιτακτικά να της επιστραφεί το παιδί της.

Κάνει δραματική έκκληση σε όλους - πολιτικούς αξιωματούχους, δικοινοτικές επιτροπές, κατοχικές αρχές, μη κυβερνητικές οργανώσεις -  να τη βοηθήσουν να της επιστραφεί το παιδί, γιατί όπως λέει αν διαταχθεί η απέλαση του πατέρα μπορεί μαζί του να απελαθεί και ο γιος της και να μην τον ξαναδεί ποτέ.

Πηγή: alphanews.live