Σε ποσοστά γρίπης η θνητότητα Covid-19

Μετά από χίλια μύρια κύματα, το ποσοστό θνητότητας της πανδημίας για την Κύπρο βρίσκεται και επίσημα στο 0,3%. Ανεπίσημα (συμπεριλαμβανομένου και του ποσοστού των φορέων του ιού χωρίς διάγνωση), προφανώς το ποσοστό να μην αγγίζει ούτε καν το 0,1%. Ποσοστό που πλέον δεν αιτιολογεί για κατ’ ουδένα λόγο μέτρα και περιορισμούς.

 

Καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι ο Covid-19 είναι πλέον ανάμεσά μας και θα ζήσουμε μ’ αυτόν, όπως και με τόσους άλλους ιούς της γρίπης. Αυτό, άλλωστε, είναι και το σημείο στο οποίο επικεντρώνεται η επικρατούσα επιστημονική ιατρική άποψη για το τέλος της. Η ανοσία της αγέλης η οποία θα επιτυγχάνετο με την εξασθένηση του ιού μέσω νόσησης και μέσω εμβολίων.

Βέβαια, συνειδησιακή υποβάθμιση της πανδημίας, για τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού, έφεραν κυρίως οι επιπτώσεις από τα επιβαλλόμενα μέτρα που προκλήθηκαν από την εμμονή των ληπτών στα κέντρα αποφάσεων διαχείρισής της.

Μας έλεγαν για παράδειγμα, ποσοστό 60% και άνω οδηγεί στην ανοσία. Το εμβόλιο για τον Covid-19 θα τον καθηλώσει και θα μας επαναφέρει επιτέλους στην κανονικότητα. Δεκαπέντε μήνες μετά (από την έναρξη των εμβολιασμών και τη νόσηση επίσημα- ανεπίσημα της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών) και είμαστε στον ίδιο και χειρότερο παρονομαστή όπως οι ίδιοι λένε μέσα από τους αριθμούς.

Και διερωτάται η κοινή λογική. Σε ποιες διαγνώσεις επιστημόνων και σε ποιες αποφάσεις πολιτικών βασιζόμαστε; Σ’ αυτές τις οποίες από την αρχή αυτής της κατάστασης φάσκουν και αντιφάσκουν;

Μέχρι πότε θα συντηρείται αυτή η υγειονομική κρίση, ενώ μαίνονται οι παρενέργειές της στους τομείς της οικονομίας, υγείας, ψυχολογίας και εκπαίδευσης, που προέκυψαν από τις πολιτικές αποφάσεις;

Ακόμα και αν το ισοζύγιο της αναλογικότητας, την οποία επικαλέστηκαν αρχικά για την επιβολή των αυστηρών μέτρων και τη σύγκρουσή τους με βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, έκλινε προς την πρώτη κατεύθυνση, με τα σημερινά δεδομένα προφανώς κλίνει προς τη δεύτερη. Καθόλου τυχαία άλλωστε προς αυτή την κατεύθυνση και η πολιτική αρκετών ευρωπαϊκών χωρών.

Στην Κύπρο η εμμονή όμως συνεχίζεται. Όπως εξελίσσεται –βάζοντας στη φαρέτρα επαναλοιμώξεις και κατάλοιπα- η κατάσταση, πρέπει να θεωρούμε λίγο ή πολύ δεδομένο ότι η τέταρτη δόση εμβολίου σε ολόκληρο τον πληθυσμό θα κριθεί μάλλον επιβεβλημένη, λένε...

Όσο για τις επαναλοιμώξεις και τυχόν κατάλοιπα όλοι οι ιοί, λίγο πολύ δύναται να προκαλέσουν τέτοια φαινόμενα. Ας μην επεκταθεί λοιπόν η διασπορά του φόβου και σ’ αυτό το επίπεδο.  

Πάμε για λίγο πίσω στον χρόνο να δούμε εν συντομία τα γεγονότα με σύνεση και πιο καθαρό μυαλό μετά την καταιγίδα.

Είναι ίσως η μοναδική ασθένεια που εξανάγκασαν έμμεσα τον πληθυσμό μέσα σε διάστημα ενός έτους να του χορηγηθούν τρεις δόσεις εμβολίου, μια τέταρτη βρίσκεται στα σκαριά και ποιος ξέρει τι έπεται στη συνέχεια. Αυτό μόνο σε πειραματική μορφή το συναντούσαμε μέχρι σήμερα, εκτός και αν ολόκληρος ο πληθυσμός αποτελεί ένα μεγάλο πείραμα.

Κάθε φορά, προσέξτε, που επιβάλλετο η χορήγηση της επόμενης δόσης, προέβαλλαν τον ισχυρισμό για ευπαθείς και μιας-κάποιας ηλικίας άτομα. Σιγά-σιγά επεκτείνετο αναγκαστικά σ’ ολόκληρο τον πληθυσμό διαμέσου μέτρων που καταστρατηγούσαν στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα.

 

Πηγη:Φilenews