ΣΤΕΛΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Στη σημερινή μας παρέα ο κύριος ΣΤΕΛΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ θα μας μιλήσει για την ποιητική του συλλογή με τον τίτλο: ΟΣΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΜΑ ΔΕΝ ΤΑ ΛΕΜΕ που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Καλώς ορίσατε. Σας ευχαριστούμε πολύ. Μιλήστε μας για το συγγραφικό σας έργο.

Καλώς σας βρήκα! Ευχαριστώ για την πρόσκλησή σας να μιλήσω για το έργο μου.

Ποιο είναι το περιεχόμενο της συγκεκριμένης ποιητικής συλλογής;

Στην ουσία μιλάω για όσα ξέρουμε δεν τα λέμε. Μιλώ για τα εθνικά επιτεύγματα που ξεχάσαμε, για την μνησικακία του λαού μας, την πολιτισμική μας κατάπτωση, και τον κοινωνικό μας εξευτελισμό. Βλέπετε τί γίνεται σήμερα γύρω μας. Αυτές τις ημέρες κιόλας ακούμε για απειλές του Ιράν στην Κύπρο, και τον Κυπριακό λαό να στοχαστεί αν μπορούμε να «κουμαντάρουμε» αυτή την κρίση – μη γνωρίζοντας τη δύναμη που κρύβουμε σαν λαό. Δεν γνωρίζουμε ότι κάποτε το βασίλειο της Κύπρου κέρδισε την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, όπως έκανε δική της (κάπως) σταυροφορία, κτλ. κτλ. Και ακόμη κι αν γνωρίζουμε για ιππότες, ένδοξες μάχες κτλ., δεν τα λέμε. Αυτά λοιπόν συζητώ και φέρνω στην επιφάνεια.

ΟΣΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΜΑ ΔΕΝ ΤΑ ΛΕΜΕ τιτλοφορείται το βιβλίο. Ποιο ήταν το κίνητρο που σας οδήγησε να δώσετε τον συγκεκριμένο τίτλο;

Ακριβώς. Όπως είπα και πιο πάνω, η αυτό-καταστροφική συμπεριφορά του μέσου Κυπρίου προς τον ίδιο του τον εαυτό με έκανε να γράψω. Με ενοχλεί που βλέπω να μειώνουμε οι ίδιοι το μεγαλείο της ψυχής μας (και Ελλάδα και Κύπρο) επειδή έτσι μάθαμε τα τελευταία χρόνια. Με προβληματίζει και με θλίβει που αφήνουμε την παγκοσμιοποίηση και τον κοινωνικό/εθνικό ανασχηματισμό να επηρεάσει τις αξίες της Ελληνικής μας κοινωνίας. Το κίνητρο μου λοιπόν, είναι το να διδάξω και να επηρεάσω τον κόσμο.

Ποια είναι τα μηνύματα που θέλετε να περάσετε στον αναγνώστη μέσα από το συγκεκριμένο βιβλίο;

Θα ήθελα να δώσω στον Κύπριο και στον Ελλαδίτη –στους Έλληνες– την ελπίδα να θυμηθεί το μεγαλείο της ψυχής τους. Να καταλάβουν πως το μέλλον γράφεται τώρα, και μας έχουν διδάξει το παρελθόν άλλοι.

Ποια ήταν τα ερεθίσματα που στάθηκαν πηγή έμπνευσης για να γράψετε τα ποιήματα που περιλαμβάνονται στο βιβλίο;

Σίγουρα τα ιστορικά γεγονότα που έχω μελετήσει εν μέσω της διαδικασίας γραφής διάφορων βιβλίων (μυθιστορημάτων), αλλά και όσα ιστορικά πρόσωπα έχω θαυμάσει μέσω της έρευνας μου. Συγκεκριμένα ένα άτομο μπορώ να πω πως είναι το μεγαλύτερο μου ερέθισμα – ο Ιωάννης Ιμπελίν. Γιος της Μαρίας Κομνηνής και του Μπαλιάν Ιμπελίν. Ο άνθρωπος που εδραίωσε τον Κυπριακό Ελληνισμό με τον τρόπο του, και το τέλειο παράδειγμα ιπποτισμού (κάτι που συζητώ και στα βίντεο μου στο κανάλι μου @Nisolomou στο YouTube). Το σθένος, η ανδρεία και η πίστη του μου δώσανε τα απαραίτητα ερεθίσματα να φωνάξω και εγώ όπως και εκείνος κάποτε. Να ξυπνήσω, να πω όσα ξέρουμε δεν τα λέμε.

Πιστεύετε πως είναι τελικά πολλά εκείνα που ξέρουμε και τελικά δεν τα λέμε;

Φυσικότατα. Ξέρετε, μικρός μεγάλωσα ακούγοντας για αρχαίους πολιτισμούς, για φιλοσοφίες, για ιππότες, για πρίγκιπες και πλούτη, και με κοινωνικές αξίες, αλλά και εθνικό σθένος. Μεγαλώνοντας, νιώθω πως η κοινωνία μας έχει ξεχάσει πως μέσα μας κουβαλούμε τις επιτυχίες του παρελθόντος, και πως η ελπίδα δεν είναι πίσω μας. Όλοι ξέρουμε για τον Λεωνίδα, τον Αυξεντίου, τον Πλάτωνα, μα λίγοι ξέρουμε τους Ιμπελίν, τους Καλογερά, τον Κινύρα και άλλες τόσες μορφές που περάσαν και ξεχάσαμε. Και αντί να αναφέρουμε τα παραδείγματα του βίου τους για να μας δίνουν δύναμη και να μας δείχνουν τον δρόμο, πνιγόμαστε στη μιζέρια και σε μια κανονικότητα που μας φθίνει την αξιοπρέπεια μας μέρα παρά μέρα. Αυτό εννοώ όταν λέω πως ξέρουμε πολλά μα δεν τα λέμε. «Χαθήκαν αυτές οι εποχές» βροντοφωνάζουμε στη λύπηση των εαυτών μας, μα ξεχνάμε πως η σκιά μας κρύβει φως. Και για δική μας ντροπή, αυτό το φως είναι πολύ.

Στο εξώφυλλο του βιβλίου ο αναγνώστης διαβάζει τους στίχους Γιατί ο έρωτας των τολμηρών όσο κι αν βασανίζεται…Θέλετε να τους σχολιάσετε; Πιστεύετε πως ο έρωτας βασανίζεται;

Πολύ όμορφη επιλογή. Όταν αναφέρομαι σε «έρωτα» δεν εννοώ την ερωτική έλξη, αλλά την έλξη ενός στην πατρίδα. Σε όσα ιδανικά αντιπροσωπεύει το έθνος, η κοινωνία και η κουλτούρα του. Στην πορεία της ζωής του καθενός μας, θα μας δοθούν διάφορες επιλογές. Θα μπορέσουμε να κλείσουμε τα μάτια μας, να παραμερίσουμε το σωστό, να πράξουμε επιπόλαια, κτλ. Κτλ. κτλ. Ωστόσο, όπως λέει και ο θρυλικός Βασιλιάς των Ιεροσολύμων, Βαλδουίν: «Όταν στέκεσαι ενώπιον του Θεού, δεν μπορείς να πεις, “Αλλά μου είπαν άλλοι να το κάνω αυτό” ή ότι “Η αρετή δεν ήταν βολική εκείνη την εποχή”. Αυτό δεν θα είναι αρκετό». Έτσι λοιπόν, ωσάν Έλληνες, ωσάν Ρωμιοί, είμαστε αντιπρόσωποι της Ρωμιοσύνης. Και όσοι επιλέγουμε να την ερωτευόμαστε –περισσότερο κάθε μέρα– τολμούμε να πράξουμε το δύσκολο. Να επικριθούμε, να βασανιστούμε, να κλάψουμε, να ρεζιλευτούμε. Αλλά, όταν θα υπάρξει μια ένδοξη στιγμή, ή μια στιγμή μεγάλης κρίσης, η δική μας αγάπη θα αναβιώσει την κοινωνία και το έθνος. Στοχαστείτε το λίγο…

Στο ποίημα με τον τίτλο: ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΦΥΓΑΝ ο στίχος: Ζήσε Αν όχι για εσένα, γι’ αυτούς που φύγαν και για όσα άφησαν θεωρούμε ότι δίνει στους αναγνώστες ένα σημαντικό μήνυμα. Ποια είναι η δική σας άποψη;

Σωστά. Ζούμε σε περίεργες εποχές, όπου βλέπουμε όσα θεωρούσαμε «σίγουρα» να πέφτουν κάτω και να γκρεμίζονται σαν ντόμινο. Σαν χάρτινοι πύργοι. Βλέπουμε ξανά για ακόμη μια φορά πόσο εύθραυστη είναι η ζωή μας, και δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ νιώθω να με έχει σωπάσει η ανδρεία των προγόνων μας. Θέλει δύναμη να σταθείς βράχος απέναντι σε έναν εχθρό, είτε είναι ένας στρατός, είναι ένα κοινωνικό εμπόδιο. Από τις μάχες του 1974, στην επανάσταση του 1821, στην κρίση του 2013. Οι γονείς, οι παππούδες, οι γιαγιάδες και οι μακρινοί μας πρόγονοι παλέψανε για να είμαστε εδώ. Το λιγότερο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να ζήσουμε – και να παλέψουμε για ένα φωτεινό μέλλον. Αυτό είναι η άποψη μου.

Ποιοι είναι οι συνταξιδιώτες συνοδοιπόροι που σας βοήθησαν στην ολοκλήρωση του συγκεκριμένου συγγραφικού σας ταξιδιού;

Η Κύπρος, η Ελλάδα, και οι θύμησες του παρελθόντος. (Το ταξίδι μας συνεχίζεται ακόμη)

Οι αναγνώστες που επιθυμούν να γνωρίσουν ποια είναι αυτά που ξέρουμε δεν μπορούν να βρουν το βιβλίο σας;

Μπορούν να ψάξουν σε όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία. Πάργα, Ιανός, Πολιτεία, και φυσικά στο αγαπημένο Βακχικόν.

Ευχαριστούμε πολύ . Ευχόμαστε να είστε καλά και να έχετε μια όμορφη δημιουργική πορεία σ' ότι κι αν σκοπεύετε να κάνετε.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ, και να είστε καλά.