Συνέντευξη με την ποιήτρια Αργυρούλα Τίκκου

Η Αργυρούλα Τίκκου γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 25 Ιουνίου 1984. Καταγωγή της ο Άγιος Γεώργιος Σπαθαρικού Αμμοχώστου και είναι κάτοικος του όμορφου χωριού Κόρνου της Επαρχίας Λάρνακας. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.  Από το 2008 έως σήμερα εργάζεται ως δικηγόρος. 

Ο κόσμος την αγάπησε μέσα από την ποίηση της, είναι μια ποιήτρια γεμάτη αγάπη, φως, ευαισθησία, καλοσύνη και ευσπλαχνία. Η κυπριακή διάλεκτος και η κρητική μαντινάδα είναι οι δυο άξονες γύρω από τους οποίους περιστρέφεται η ποίηση της. Η ποίηση της καταφέρνει να μας συγκινεί και ν’ αγγίζει τη καρδιά μας.  Εκτός από ποίηση γράφει αποφθέγματα, γνωμικά και στίχους.  Στίχοι της μάλιστα έχουν μελοποιηθεί.  Έχει εκδώσει 2 ποιητικές συλλογές με τίτλους «Ψυσιής καμώματα ζωής βιώματα & «Ευαισθητο – Ποίηση Ψυχής». 

Η αγάπη της για την Κύπρο μας και την παράδοση της την έκανε να πάρει την πρωτοβουλία μαζί με τον αγαπημένο της φίλο Ανδρέα Χρυσάνθου για να δημιουργήσουν μια διαδικτυακή εκπομπή με τίτλο «Της Κύπρου μας οι μυρωθκιές» , όπου επισκέπτονται χωριά της Κύπρου μας και παρουσιάζουν τις ομορφιές της.

Συνέντευξη με την Αργυρούλα Τίκκου: 

1.    Θυμάσαι πότε ήταν η πρώτη φορά που αποτύπωσες στο χαρτί τις σκέψεις και τα συναισθήματα σου; 

Η πρώτη φορά που αποτύπωσα στο χαρτί τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου ήταν από τα πρώιμα μου χρόνια στο Δημοτικό Σχολείο επί τη ευκαιρία των Γραπτών Εκθέσεων. Πάντα κατέγραφα τον εσωτερικό μου κόσμο σε συνδυασμό με φανταστικά γεγονότα. Από πάντα με εξέφραζε ο γραπτός λόγος γιατί έκανα αντιγραφή των σκέψεων και συναισθημάτων μου στο χαρτί. Όσον αφορά την ποίηση μου, στα 8 μου χρόνια έγραψα ένα ποίημα με τίτλο: «Η ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ» για την οποία παραξενεύτηκαν και οι δάσκαλοι μήπως με βοήθησαν οι γονείς μου. Φυσικά και τους ενημέρωσαν και δεν είχαν ιδέα. Ας πούμε ότι ήταν το γεγονός αυτό το εναρκτήριο μου κίνητρο κι έπειτα διψούσα όλο και πιο πολύ να καταγράφω με ποιητική μορφή όσα ένιωθα ή βίωνα. Ευχαριστώ τον Θεό που με αξίωσε να εκδόσω μέχρι σήμερα τις δύο ποιητικές μου Συλλογές: «ΨΥΣΙΗΣ ΚΑΜΩΜΑΤΑ – ΖΩΗΣ ΒΙΩΜΑΤΑ» το 2016 και τέλος του 2020 το «ΕΥΑΙΣΘΗΤΟ-ΠΟΙΗΣΗ ΨΥΧΗΣ»

2.    Από που αντλείς την έμπνευση για τα ποιήματα σου και γι’ όλα αυτά τα όμορφα και συγκινητικά που γράφεις; 

Την έμπνευση μου την αντλώ ολότελα μέσα από τα βιώματα της ζωής μου που δεν είναι και λίγα, αλλά και μέσα από βιώματα φίλων, γνωστών ή ακόμα και τρίτων προσώπων που ζητούν να τους καταγράψω ποιητικά ένα βιωματικό τους γεγονός. Όταν αγαπάς την ποίηση, όλα μοιάζουν με ρυάκι και συνθέτεις το ποίημα σου όπως επιθυμείς. Εξάλλου ΠΟΙΗΣΗ σημαίνει ΠΟΙΩ-ΕΡΓΟ , Καταθέτω την ψυχή μου γραπτώς, μεταλαμπαδεύω τα συναισθήματα και τα πιστεύω μου στον αναγνώστη ή ακροατή μου (σε απαγγελμένη ποίηση) και εκείνος με την σειρά του ταυτίζεται σχεδόν απόλυτα με το γραφόμενό μου.

3.    Πέρα από τον τίτλο της ποιήτριας έχεις και τον τίτλο της Δικηγόρου, πως νιώθεις όταν πρέπει να υπερασπιστείς έναν άνθρωπο ο οποίος πρέπει να  τιμωρηθεί για το αδίκημα που έπραξε;

Θεωρώ ότι η ζωή είναι σύντομη αλλά συνάμα γλυκιά, γι’ αυτό και είμαι υπέρ της άποψης να ζούμε κάθε στιγμή της και να έχουμε πολύπλευρες ιδιότητες. Την δικηγορία μου την υπεραγαπώ, είναι το επάγγελμα μου το οποίο ασκώ εδώ και 15 σχεδόν χρόνια ως λειτούργημα. Δυστυχώς η ψυχοσύνθεση των ανθρώπων είναι τέτοια που μεταβάλλεται αναλόγως των συνθηκών. Ένας σωστός νομικός έχει υποχρέωση να εξετάσει κάθε πλευρά της υπόθεσης που του ανατίθεται, να δει ποιες είναι οι αιτίες που οδήγησαν έναν άνθρωπο να διαπράξει ένα αδίκημα και να εντοπίσει τυχόν ελαφρυντικά στοιχεία. Ο δικηγόρος είναι υπηρέτης της δικαιοσύνης και ως εκ τούτου οφείλει να συμβάλει ως προς την απονομή της, έτσι λειτουργώ κι εγώ χωρίς να παραγκωνίζω την υπεράσπιση ενός κατηγορουμένου ή εναγόμενου καθώς επίσης και τους πρωτογενείς λόγους που τον οδήγησαν να προβεί στις ενέργειές του.

4.    Δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στον καλύτερο τίτλο που έχει μια γυναίκα, αυτόν της μάνας, έχεις δυο όμορφα αγγελούδια Αργυρούλα μου.  Ο γιος σου ψάλλει και τον ακούμε και βουρκώνουμε.  Πως νιώθεις για τον γιο σου που βαδίζει στο φωτεινό δρόμο του Θεού; Πως ανακαλύψατε το χάρισμα  του αυτό και πως σου το εξέφρασε ο ίδιος; 

Η μητρότητα και η ιδιότητά μου ως ΜΑΝΑ είναι για μένα ο πλέον τιμητικός τίτλος που μου απέδωσαν τα δυο μου αγγελούδια, ο Νικόλας μου και η Ιωάννα μου. Τα παιδιά μας θέλουν αγάπη, στοργή και φροντίδα τα οποία έλαβα από τους δικούς μου γονείς και την δίδω εις τα δυο μου αγγελούδια. Δόξα τον Θεό είναι και τα δύο τόσο χαρισματικά, το καθένα με τα ταλέντα του, η Ιωάννα μου με την κλίση της στον χορό, στο πιάνο και στο τραγούδι και ο Νικόλας μου με την Βυζαντινή Μουσική και τις ψαλμωδίες. Από δύο χρονών εντοπίσαμε το ταλέντο του αυτό και είδαμε το φως που κουβαλά στην καρδούλα του, αφού έψελνε από τότε, έλεγε απολυτίκια Αγίων μας και μέχρι σήμερα ψέλνει σχεδόν όλα τα απολυτίκια Αγίων απ’ έξω και γνωρίζει πάμπολλες βιογραφίες Τους. Νιώθω «Ευλογημένη» Μάνα και σε καμία περίπτωση δεν θα εμποδίσω κανένα από τα παιδιά μου να αποτραβηχτούν από τον συνετό δρόμο της ζωής που συνειδητά επιλέγουν εκτός και αν το ένστικτό μου μου υπαγορεύσει το αντίθετο. Ο Νικόλας μου γαληνεύει ψέλνοντας και μαζί του γαληνεύει όλη η οικογένειά μας αλλά και πολύς κόσμος εκεί έξω που τον παρακολουθεί. Τον ενθαρρύνω να προχωρά γιατί έχει πολλά μηνύματα να δώσει για την Ορθόδοξη πίστη μας και βλέπουμε την άμεση ανταπόκριση του κόσμου και την αγάπη τους γι’ αυτό που επιτελεί ο μικρός μου. Πολλοί μας ζητάνε να κάνουμε προσευχούλα για έναν δικό τους που υποφέρει, ο μικρός αμέσως ξεκινά σχετική παράκληση με το όνομα του ασθενή. Θεωρώ ότι είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε για τον πλησίον μας αλλά και συνάμα το πιο ισχυρό όπλο… ΠΡΟΣΕΥΧΗ…

5.    Τέλος, θα ήθελα να μας μιλήσεις λίγο για το θαύμα που έζησες πριν από αρκετά χρόνια από τον Άγιο Νεκτάριο.

Το θαύμα που έκανε «ΑΞΙΟΘΑΥΜΑΣΤΗ» την ζωή μου το βίωσα στα δεκαέξι μου χρόνια. Μια σοβαρή περιπέτεια υγείας στάθηκε η αφορμή να έρθω πιο κοντά στην πίστη μας, να «γνωρίσω» έναν ΄Άγιο που δεν ήξερα την ύπαρξη του μέχρι τότε. Με μια επίσκεψη στο όνειρό μου ίασε το ασθενές σώμα αλλά και την ασθενή ψυχή μου. Ευγνωμονώ τον Κύριο που επέλεξε εμένα να έχω τέτοια ευλογία , ένα τέτοιο έντονο βίωμα. Από έκτοτε κάθε χρόνο επισκέπτομαι την Αίγινα στην Ελλάδα όπου και βρίσκεται το Μοναστήρι Του και τον προσκυνώ και τον Ευχαριστώ για όσα μου πρόσφερε και παρακαλώ υπερ υγείας όλων των ασθενούντων ψυχών και σωμάτων.
Μετά από είκοσι ολόκληρα χρόνια ο Αγιούλης μας με αξίωσε να καταγράψω ποιητικά το Μέγα Θαύμα της ζωής μου και να μελοποιηθεί. Βρίσκεται στο κανάλι μου στο YouTube. ΠΙΣΤΗ λοιπόν, αληθινή ΜΕΤΑΝΟΙΑ και βαθιά, εγκάρδια ΠΡΟΣΕΥΧΗ. Με αυτά τα εφόδια έκαστος εξ ημών πορεύεται εις το ΑΛΗΘΙΝΟ ΦΩΣ.

Σας ευχαριστώ για την όμορφη συνέντευξη και κλείνοντας να θυμάστε πως:
«ΤΟ ΧΕΡΙ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙ ΟΤΙ ΤΟΥ ΥΠΑΓΟΡΕΥΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ»