Σύρος μετανάστης απήγαγε και βίασε 15χρονη μαθήτρια

αποτρεπτικό χαρακτήρα της ποινής εφόσον αναφέρθηκε, για να καταλήξει στη συχνότητα διάπραξης των αδικημάτων αυτής της φύσης, όχι μόνο στις υποθέσεις που εκδίκασε, αλλά και στις υποθέσεις που εκκρεμούσαν στο πινάκιο του προς εκδίκαση.  Με αυτό τον τρόπο παραβίασε το τεκμήριο αθωότητας.  Περαιτέρω δεν εξέτασε επαρκώς ή και καθόλου τις προσωπικές περιστάσεις του 25χρονου και δεν έλαβε καθόλου υπόψη μετριαστικούς παράγοντες αποφασιστικής σημασίας.  Το νεαρό της ηλικίας, καταλήγει, αποτελεί καθοριστικό μετριαστικό παράγοντα, σε συνδυασμό με το λευκό ποινικό μητρώο.

Οι επιβαρυντικοί παράγοντες

Ως επιβαρυντικούς παράγοντες έλαβε υπόψη το γεγονός της άσκησης βίας και την κακοποίηση από θέση επιρροής.  Η κακοποιητική συμπεριφορά συνεχίστηκε και με το δημόσιο εξευτελισμό της ανήλικης μέσα στο σχολείο της.  Η όλη κατάσταση είχε ασφαλώς επηρεάσει δυσμενώς την 15χρονη, η οποία κατά τον χρόνο διάπραξης του εγκλήματος ήταν 15 ετών και 4 μηνών.  Η ψυχολογική της αξιολόγηση κατέδειξε ότι η κακοποίηση που υπέστη από τον 25χρονο είχε ως αποτέλεσμα να αναπτύξει μερική συμπτωματολογία διαταραχής μετατραυματικού στρες.  Με την απομάκρυνση όμως του 25χρονου από το περιβάλλον της η 15χρονη ανακουφίστηκε και ένιωσε ασφάλεια και τα προβλήματα δεν εξελίχθηκαν στην ακραία τους μορφή.

Οι ελαφρυντικοί παράγοντες

 Από την άλλη έλαβε υπόψη ως ελαφρυντικούς παράγοντες το νεαρό της ηλικίας του 25χρονου, ως και τη δύσκολη παιδική του ηλικία, προερχόμενος από πολυμελή φτωχή οικογένεια από τη Συρία.  Τώρα διαμένει στην Κύπρο ως πολιτικός πρόσφυγας.

Η θέση του δικαστηρίου

Από την πλευρά του το δικαστήριο αναφέρει ότι «οι υποθέσεις αυτής της φύσεως και γενικά οι υποθέσεις σεξουαλικών αδικημάτων και μάλιστα με θύματα παιδιά δεν βρίσκονται μόνο σε έξαρση, δεν αποτελούν απλώς αδικήματα που δεσπόζουν στο εγκληματικό στερέωμα της Κύπρου, αλλά έχουν πλέον εξελιχθεί σε πρωτοφανή μάστιγα.

Η κατάσταση αυτή δημιουργεί υποχρέωση στα δικαστήρια για επιβολή ιδιαίτερα αποτρεπτικών και συνεπώς αυστηρών ποινών, με αποτέλεσμα οι προσωπικές περιστάσεις να είναι δευτερεύουσας και η εξατομίκευση της ποινής, όσο επιβεβλημένη κι αν είναι, να μην έχει αποφασιστικό ρόλο.

Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνούμε και τη διαφορά ηλικίας μεταξύ θύματος και δράστη. Ο 25χρονος ήταν μεν νεαρός, αλλά μεγαλύτερος 10 χρόνια από το θύμα του, σε μια φάση της ζωής που τέτοια διαφορά ηλικίας έχει μεγάλη σημασία.

Δεν έχουμε εντοπίσει κανένα στοιχείο που να καθιστά την ποινή έκδηλα υπερβολική.  Ούτε και σφάλμα αρχής διαπιστώνεται σε βάρος του 25χρονου».

Η κατάληξη αυτή υποδηλώνει ότι ο 25χρονου όχι μόνο δεν τιμωρήθηκε υπερβολικά, αλλά στην πράξη έτυχε επιείκειας.

 

Πηγή:  SigmaLiive