Τα εμπόδια και η σημασία τους

 Άλλη μια μέρα; Πολλά τα προβλήματα που έχεις να λύσεις; Ξέρω είναι δύσκολο. Πρέπει να βρεις λύσεις. Ο χρόνος κυλάει, έχεις ανασφάλειες για τον εαυτό σου, αναρωτιέσαι τι έκανες σωστό και τι λάθος. Τύψεις, ενοχές,
θυμός και τελικά όλος αυτός ο αγώνας γίνεται ένα βάσανο μέσα στον εγκέφαλό σου. Γιατί; Για ποιο λόγο πρέπει να εξοντώσεις σωματικά και πνευματικά τον εαυτό σου για να φτάσεις σε κάποιον στόχο;                                 

Στο τέλος της ημέρας η ερώτηση πρέπει να είναι μία: “έκανα ότι καλύ -τερο μπορούσα;” Ας υποθέσουμε πως έχεις να διαλέξεις ανάμεσα σε δύο δρόμους. Πριν συνεχίσω θα πρέπει να σου πω πως αυτοί οι δύο δρόμοι έχουν έναν κοινό φίλο: Τον στόχο σου, ο οποίος βρίσκεται στο τέλος της διαδρομής. Ο ένας λοιπόν είναι ο εύκολος δρόμος. Φαγητό, νερό, χρήματα και κάθε είδους ανάγκη που μπορεί να έχεις κατά την διάρκεια της διαδρομής. Απλά περπατάς και κάποια στιγμή χαλαρά θα φτάσεις. Ο άλλος όμως είναι ο πιο δύσκολος. Επώδυνος, τρομαχτικός. Εμπειρίες και πορεία για πολύ γερό στομάχι. Γνωρίζεις πως αν τον επιλέξεις, ίσως και να μην αντέξεις. Κάτι όμως φωνάζει μέσα σου πως πρέπει να συνεχίσεις. Θα σκεφτείς να τα παρατήσεις, θα χάσεις φίλους...το τίμημα της σκληρής δουλειάς και της αφοσίωσης. Συνεχίζεις όμως. Πέφτεις και ξανασηκώνεσαι. Είναι μία κλασική επαναλαμβανόμενη διαδικασία.

Έρχεται κάποια στιγμή που βλέπεις πως οι κόποι και τα όνειρά σου πραγματοποιούνται. Αν δεν το πίστευες; Αν επέλεγες τον εύκολο δρόμο;
Τι θα είχες να διηγηθείς μετά από κάποια χρόνια; Ότι απλά περπάτησες και έφτασες; Διάλεξες τον σοφό δρόμο. Έκανες το σωστό.

Η ζωή είναι μια περιπέτεια και όσο πιο βαθιά μπαίνει κάποιος στις δυσκολίες τόσο πιο συναρπαστική γίνεται. Δεν υπάρχει λόγος η ζωή να είναι εύκολη. Είναι στη φύση του ανθρώπου να εξερευνά, να μαθαίνει, να
ενθουσιάζεται και αυτό συνήθως το προσφέρουν οι δυσκολίες. Όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο γιατί στο κάτω κάτω, αν ήταν εύκολο, δεν θα είχε νόημα.