Δαυίδ Μαλτέζε: μια αποκλειστική συνέντευξη στην Cyprus Alive

Δαυίδ Μαλτέζε - Ηθοποιός

Μια συνέντευξη από τον γνωστό ηθοποιό Δαυίδ Μαλτέζε στην Τριανταφυλλιά Πλιάκα για την CyprusAlive.

Με χαρά συναντήσαμε τον γνωστό και ταλαντούχο ηθοποιό Δαυίδ Μαλτέζε και δημιουργήσαμε την παρακάτω συνέντευξη όπου μας ανοίγει την καρδιά του και μας μιλά για τον εαυτό του, αλλά και για την καλλιτεχνική του πορεία.

Δαυίδ πες μας λίγα λόγια για σένα :

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Τιφλίδα της Γεωργίας, όταν ακόμα ήταν Σοβιετική Ένωση. Έζησα και γνώρισα από κοντά όλο το μεγαλείο μιας Υπερδύναμης και έτυχε να ζήσω και την πτώση της υπερδύναμης αυτής, που δυστυχώς αποδείχθηκε χίμαιρα και μείς είχαμε πιστέψει σε ένα καλοφτιαγμένο παραμύθι. Ήμουν πια στην εφηβεία όταν άρχισε να διαλύεται η Σοβιετική Ένωση. Θυμάμαι στις 9 Απριλίου του 1989 να σφάζουν οι σοβιετικοί στρατιώτες με στρατιωτικά φτυάρια, στην κεντρική πλατεία της Τιφλίδας μπροστά από την Βουλή, άοπλους που διαδήλωναν ενάντια στη Σοβιετική κατοχή της Γεωργίας. Όντας μαθητής εκείνη την εποχή, θυμάμαι να πετάμε μαζί με τους συμμαθητές μου πέτρες στα τανκς και στα θωρακισμένα στρατιωτικά οχήματα, που κυκλοφορούσαν στους δρόμους. Ήταν η εποχή που όλος ο λαός της Γεωργίας ήταν ενωμένος σαν μία γροθιά - μικροί και μεγάλοι - και όλοι επιθυμούσαν ένα πράγμα: την ‘’ανεξαρτησία’’ και την ‘’ελευθερία’’. Οι δυο αυτές λέξεις ήταν το βασικό σύνθημα του λαου. Φτάνουμε στις αρχές της δεκαετίας του 90, όπου αρχίζει η ζοφερή πορεία της ανεξάρτητης πλέον δημοκρατίας της Γεωργίας. Ανεργία, πείνα, φτώχεια, εξαθλίωση. Σαν να μην έφταναν αυτά ξεσπά εμφύλιος πόλεμος κ μετά ακολουθεί άλλος πόλεμος στην δυτικη Γεωργια, στη περιοχή της Αμπχαζίας και μετα κι αλλος πόλεμος στην κεντρικη Γεωργια, στην περιοχή της νότιας Οσετίας. Αφού τελείωσα στα 17 μου το σχολείο, τάσσομαι εθελοντής στο στρατό, όπου και υπηρέτησα μέχρι τα 20 μου. Σε αυτά τα σκοτεινά χρόνια είδαν πολλά τα μάτια μου και ανδρώθηκα απότομα. Μετά τη θητεία μου στο στρατό πήρα το δρόμο της ξενιτιάς. Οι γονείς μου είχαν εγκατασταθεί ήδη στην Ελλάδα λίγο καιρό νωρίτερα και έτσι εγώ κι ο αδερφός μου πήραμε την απόφαση να πάμε να τους βρούμε. Βγάλαμε τουριστική βίζα και μέσω της Τουρκίας φτάσαμε στην Θεσσαλονίκη με λεωφορείο. Ήταν Αύγουστος του 1996, έκτοτε ζω στην Ελλάδα μόνιμα.

Πως αποφάσισες να ασχοληθείς με την υποκριτική;

Θυμάμαι να υπάρχει πάντα στην οικογένειά μου μια ατμόσφαιρα με πολλή μουσική και τραγούδι. Παίζαμε διάφορα μουσικά όργανα, μεταξύ αυτών και παραδοσιακά γεωργιανά. Από μικρός είχα μάθει να παίζω κιθάρα και διάφορα κρουστά. Αργότερα γράφτηκα σε ένα συγκρότημα κι έπειτα συνέχισα σε μία χορωδία του γεωργιανού πολυφωνικού τραγουδιού. Η τέχνη γενικά υπήρχε αισθητά παρούσα στην καθημερινότητά μου.

Τα πρώτα χρόνια στην Ελλάδα που αντιμετωπίζαμε θέματα επιβίωσης, η τέχνη αποσύρθηκε σε δεύτερο πλάνο. Ήταν επιτακτική ανάγκη να προσαρμοστώ στο καινούργιο περιβάλλον μιας ξένης χώρας και να μάθω από το μηδέν μία καινούργια γλώσσα.

Τα πρώτα δύο χρόνια πέρασα από διάφορες δουλειές: εργάτης σε οικοδομή, σε βιοτεχνίες, βοηθός υδραυλικού κτλ. Αργότερα, κι αφού είχα μάθει και ορισμένα ελληνικά, άρχισα να ψάχνω αγγελίες σε εφημερίδες. Βρήκα λοιπόν μία αγγελία για ένα εστιατόριο που αναζητούσε προσωπικό. Από εκεί ξεκίνησε η πορεία μου στην εστίαση όπου δούλεψα για αρκετά χρόνια. Λόγω της άμεσης επαφής με τον κόσμο έμαθα καλά τα Ελληνικά, απέκτησα φίλους, αγάπησα και με αγάπησαν. Κάποια στιγμή, σκεπτόμενος τι θα ήθελα να κάνω στη ζωή μου, το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν το να ασχοληθώ με κάποια τέχνη. Έτσι με δανεικά λεφτά αγόρασα ένα σαξόφωνο, βρήκα κι ένα δάσκαλο και ξεκίνησα μαθήματα σαξοφώνου. Κάτι όμως δεν μου έφτανε. Η ιδέα του θεάτρου στη ζωή μου, μου ήρθε ξαφνικά. Δεν μπορώ να πω ότι ήταν κάποιο παιδικό όνειρο. Το θέατρο φάνταζε πάντα για μένα ένας μαγικός κόσμος και ήθελα αντί να είμαι θεατής αυτής της μαγείας, να είμαι ο δημιουργός. Άλλωστε, το θέατρο είναι τέχνη των τεχνών που συμπεριλαμβάνει όλες τις τέχνες και έτσι θα είχα την δυνατότητα να ασχοληθώ και με τη μουσική που αγαπούσα πολύ και με το τραγούδι, αλλά και με πολλά άλλα πράγματα όπως οι επιστήμες, η ιστορία κτλ κτλ . Αποφασίζω λοιπόν στα 25 μου να δώσω εξετάσεις στο κρατικό θέατρο Βορείου Ελλάδος αλλά δυστυχώς υπήρχε όριο ηλικίας και έτσι δεν μπόρεσα να πάρω μέρος στις εξετάσεις . Η επιθυμία μου να σπουδάσω θέατρο δεν με εγκατέλειψε και τρία χρόνια αργότερα μετακομίζω από Θεσσαλονίκη στην Αθήνα και αρχίζω να ψάχνω τι χρειάζεται για να σπουδάσω σε μία Δραματική Σχολή. Έδωσα εξετάσεις στο Υπουργείο Πολιτισμού, μπήκα στη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών και δύο χρόνια αργότερα στη δραματική σχολή του Γιώργου Αρμένη από όπου και αποφοίτησα. Από το δεύτερο έτος της σχολής κιόλας η καθηγήτρια υποκριτικής και σκηνοθέτης Αθανασία Καραγιαννοπούλου , μου έκανε πρόταση να συμμετέχω στην παράσταση που θα σκηνοθετούσε και φυσικά με μεγάλη μου χαρά τη δέχτηκα. Έτσι, ξεκίνησε η θεατρική μου πορεία.

Πες μας λίγα λόγια για την καλλιτεχνική σου πορεία:

Στάθηκα τυχερός στην σταδιοδρομία μου, γιατί είχα την τύχη να βρεθώ ανάμεσα σε ανθρώπους που έτρεφαν αγάπη, πάθος και αφοσίωση γι αυτό που έκαναν και μου μάθανε πολλά.

Από το 2004 έχω πάρει μέρος σε πάνω από 40 παραστάσεις, έχω συνεργαστεί με σημαντικούς Έλληνες και ξένους σκηνοθέτες όπως και ηθοποιούς. Για μεγάλη μου τύχη ασχολήθηκα με σημαντικά έργα της παγκόσμιας δραματουργίας. Και φυσικά νιώθω μεγάλη ευγνωμοσύνη για όλο αυτό.

Είσαι ένα άτομο που του αρέσει να μοιράζεται με τον κόσμο και να εξελίσσεται. Πες μας περισσότερα γι΄αυτό :

Νομίζω πως το ίδιο το θέατρο είναι προορισμένο για να γεννάμε και να μοιραζόμαστε εμπειρίες, γνώση, ενέργεια, να διακινούμε συναισθήματα και συγκινήσεις, να δίνουμε και να παίρνουμε σε μια αμοιβαία αμφίδρομη ανταλλαγή όπου εν τέλει να γίνουμε ένα ''όλοι'' ηθοποιοί και θεατές. Άλλωστε και στη ζωή ισχύει το ίδιο: είναι πολύτιμο για την ζωή μας να μοιραζόμαστε και να μην κλεινόμαστε μέσα μας, στον εαυτό μας. Προσωπικά μιλώντας, μου αρέσει να ανακαλύπτω καινούργια πράγματα και να εξελίσσομαι, η και να βλέπω τα παλιά με καινούργια ματιά. Πάντα προσπαθώ να βάζω νέους στόχους και γενικά πιστεύω πως ένας ηθοποιός δεν πρέπει να απωλέσει ποτέ τον ρόλο του μαθητή. Οι ηθοποιοί πολλές φορές μου θυμίζουν τους αθλητές που κάνουν συνεχώς προπόνηση για να είναι σε φόρμα, ώστε να μπορούν να πάρουν μέρος στους μεγάλους αγώνες. Αυτό προϋποθέτει αστείρευτη δουλειά, διάβασμα, μελέτη, έρευνα στον εαυτό μας κι έξω από τον εαυτό μας.

Τι σημαίνει για σένα το να είσαι ηθοποιός;

Ομολογώ πως στην αρχή δεν φανταζόμουν πως το θέατρο θα έπαιζε τόσο ουσιαστικό ρόλο στη ζωή μου. Το θέατρο για μένα είναι ένα είδος ‘’δραπέτευσης’’. Δεν υπάρχουν πολλά επαγγέλματα στον κόσμο που να σου δίνουν τη δυνατότητα να βγαίνεις έξω από τον εαυτό σου, από την ζωή σου και να ζεις την ζωή ενός άλλου ανθρώπου υπαρκτού η μη στην σκηνή. Εκείνη την στιγμή αυτό που υποδύεσαι, αυτό βιώνεται ως πραγματικότητα. Αυτή η δυνατότητα, το να μπορείς να ζεις τόσες ζωές, είναι το κάτι μαγικό.

Ποιά συμβουλή θα έδινες σε νέα άτομα που θέλουν να ασχοληθούν με τον χώρο του θεάτρου και της τέχνης;

Ποτέ δεν μου άρεσε να δίνω συμβουλές. Αυτό που έχω να πω όμως είναι ότι δεν μου δόθηκε τίποτα εύκολα. Χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια και πολύς μόχθος για να λέγομαι τώρα ‘’επαγγελματίας ηθοποιός’’ και να βιοπορίζομαι από αυτό. Από προσωπική μου εμπειρία θα τους έλεγα πως θα πρέπει να είναι έτοιμοι ψυχικά να αντιμετωπίσουν πολύ δύσκολες συνθήκες εργασίας με επιμονή, πείσμα και μαχητικότητα.

Αυτή την περίοδο ποιά είναι τα καλλιτεχνικά σου βήματα;

Λόγω μεγάλης επιτυχίας που είχε πέρυσι η παράσταση ‘’Προμηθέας δεσμώτης’’ σε σκηνοθεσία Άρη Μπινιάρη την επαναλαμβάνουμε και φέτος. Παίζω στο ρόλο του Ήφαιστου. Ένα ανεπανάληπτο έργο με έναν υπέροχο θίασο και φέτος το καλοκαίρι θα κάνουμε μεγάλη περιοδεία σε όλη την Ελλάδα και στην Κύπρο .

Τι να περιμένουμε από σένα με την νέα σεζόν;

Από τη νέα σεζόν ξεκινάμε πρόβες για το ιστορικό έργο του σημαντικού Μπέρτολτ Μπρεχτ «Η άνοδος του Αρτούρο Ούι» , πάλι σε σκηνοθεσία του Άρη Μπινιάρη. Τον Ιανουάριο του 2023 ανοίγουν οι πόρτες μας και σας περιμένουμε σε καινούργιο θεατρικό χώρο στην Κυψέλη.

Γνωρίζουμε πως έχεις παίξει στον ΘΟΚ, πως ήταν η εμπειρία σου στο νησί μας;

Έχω έρθει και παλαιότερα με άλλες παραστάσεις στην Κύπρο . Η αλήθεια είναι όμως πως με τη παράσταση ''Πέρσες '' σε παραγωγή του ΘΟΚ πέρασα δύο υπέροχα καλοκαίρια στην Κύπρο. Αγάπησα πολύ το νησί σας, απέκτησα πολλούς και καλούς φίλους, λάτρεψα τη φιλοξενία σας και τη θυμάμαι πάντα με χαμόγελο και με μεγάλη αγάπη.

Δώσε το δικό σου μήνυμα στους αναγνώστες μας:

Ασχοληθείτε με τις τέχνες, ακούτε μουσική, βλέπετε παραστάσεις, ταινίες, μάθετε να ζωγραφίζετε, να τραγουδάτε, να παίζετε κάποιο μουσικό όργανο! Η τέχνη είναι βάλσαμο για την ψυχή μας και μόνο καλό μπορεί να μας κάνει. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο που διπλά στο θεραπευτήριο του Ασκληπιού, η έδρα του θεού ιατρού της αρχαιότητας και το σημαντικότερο θεραπευτικό κέντρο όλου του ελληνικού και ρωμαϊκού κόσμου, είναι χτισμένο το πιο όμορφο θέατρο του κόσμου το ''θέατρο της Επιδαύρου '' . Η τέχνη θεραπεύει ...

Προμηθέας Δεσμώτης || Trailer Εδώ είναι το τρέιλερ της παράστασης:

Βρείτε τον γνωστό ηθοποιό στα S/M :