Τι κάνατε, κύριοι, από τον Μάρτη μέχρι σήμερα;

 

Πέρασαν δέκα ολόκληροι μήνες. Σήμερα ζούμε αυτό που φοβόμαστε. Κάθε μέρα εμφανίζονται κρούσματα στα γηροκομεία. Και λόγω συνθηκών, όχι ένα και δύο, αλλά δέκα στο ένα, δεκαπέντε στο άλλο, τριάντα στο επόμενο. Κι επειδή πρόκειται για ευάλωτους ανθρώπους, καταλήγουν όλοι στα νοσοκομεία. Και από εκεί κάθε μέρα πλέον ανακοινώνονται θάνατοι. Τέσσερις τη μια μέρα, πέντε την επόμενη… Για ανθρώπους μιλάμε, για τους ανθρώπους μας, τους ηλικιωμένους μας, που θα έπρεπε να τους έχουμε στην έγνοια μας εξ αρχής. «Στην 1η έξαρση της πανδημίας, οι γνώσεις μας ήταν ελάχιστες και χρειαζόμασταν χρόνο, για να οργανωθούμε σωστά και να θωρακίσουμε το Σύστημα Υγείας», έλεγε προχτές ο υπουργός Υγείας, Κωνσταντίνος Ιωάννου. Παρότι δεν χρειάζονταν ιδιαίτερες γνώσεις για να ξέραμε ότι αν δεν προστατεύαμε τα γηροκομεία θα είχαμε τραγικά αποτελέσματα, όπως αυτά που έχουμε σήμερα, τώρα που αποκτήσαμε γνώσεις τι κάνουμε; Τι κάναμε από τον Μάρτιο μέχρι σήμερα;

Αντί να ρίξουμε το βάρος των προσπαθειών μας στοχευμένα, εκεί που εντοπίστηκαν οι αδυναμίες, ασχολούμαστε με το λουκέτο στα γυμναστήρια, στα εστιατόρια και στα καφενεία. Αποτέλεσμα; Οι ηλικιωμένοι μπαίνουν στα νοσοκομεία και είτε βγαίνουν πεθαμένοι (με συγχωρείτε που το λέω τόσο απόλυτα και τόσο ψυχρά, αλλά αυτή είναι η ωμή αλήθεια), είτε δεν βγαίνουν γιατί χρειάζονται πολύ περισσότερο χρόνο περίθαλψης από τους νεότερους. Γεμίζουν τα νοσοκομεία, φωνάζουν η Κυβέρνηση και οι γιατροί, και αν συνεχίσουμε έτσι δεν θα μπορούν να αντεπεξέλθουν. Μα, πώς να μην γεμίζουν αφού εισάγονται οι άνθρωποι δέκα - δέκα από τα γηροκομεία; Τον Νοέμβριο, που ήταν ο χειρότερος μήνας, είχαμε 23 θανάτους με τελική αιτία τον κορωνοϊό. Και τον Δεκέμβριο μέσα σε οκτώ μέρες είχαμε άλλους 19 θανάτους. Τρομακτικό οπωσδήποτε. Αλλά, θα το σταματήσουμε αυτό επειδή θα κλείσουν οι χώροι εστίασης; Όταν ήδη θερίζει ο κορωνοϊός στα γηροκομεία; Όταν ήδη εμφανίζονται κρούσματα στα χωριά μας που είχαν προστατευθεί κατά την πρώτη φάση, επειδή δεν πηγαίναμε να δούμε τους γονιούς και τους παππούδες μας;

Ας σκεφτούν λίγο ψύχραιμα εκεί που παίρνουν τις αποφάσεις, είμαστε μικρός τόπος, ένα χωριό, εύκολα θα μπορούσαν να γίνουν ενέργειες που οι μεγάλες χώρες αδυνατούν να αναλάβουν. Για παράδειγμα, αν τα εκατομμύρια που θα διαθέσει το κράτος για να ενισχύσει τα γυμναστήρια που έκλεισε (όπου συνήθως συχνάζουν νέοι άνθρωποι, γυμνασμένοι και όχι ευάλωτοι), τα έδινε πριν από μήνες για να ενισχύσει τα γηροκομεία, δεν θα είχαμε τα σημερινά αποτελέσματα. Να τα ενισχύσει με αυστηρούς ελέγχους, ακόμα και πληρώνοντας γιατρούς και νοσηλευτές να υπάρχουν μόνιμα σε κάθε τέτοιο χώρο. Αφού θα δώσουμε που θα δώσουμε τα εκατομμύρια.

Εκτός βέβαια αν νομίζουν ότι θα αντιμετωπίσουν το κακό όταν ο αστυνομικός σταματά κάποιον που είναι μόνος του στο αυτοκίνητο και του λέει «γιατί δεν φοράς τη μάσκα σου;» Με τέτοιους παραλογισμούς δεν γίνεται δουλειά. Αλλά, εδώ θα μου πεις, έχουμε ακόμα ως νοσοκομείο αναφοράς αυτό που δεν διαθέτει Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, τι περιμένεις να κάνουν στα γηροκομεία;