Tο Λευκαρίτικο δώρο που δεν δέχτηκε ποτέ η Βασίλισσα Ελισάβετ Β! 

Η Βασίλισσα Ελισάβετ Β’ ανέβηκε στο θρόνο του Ηνωμένου Βασιλείου στις 6 Φεβρουαρίου 1952 και αποτελεί σήμερα τη μακροβιότερη μονάρχη και βασίλισσα στην παγκόσμια ιστορία.

Το Λευκαρίτικό κέντημα, αποτελεί μία από τις μακροβιότερες τέχνες η οποία ξεκίνησε να ανθεί κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας, όταν ευγενείς κυρίες της Δύσης δίδασκαν στις Κύπριες την τέχνη του κεντήματος. Ωστόσο, οι Λευκαρίτισσες δεν άργησαν να το φέρουν στα μέτρα τους και να του δώσουν τοπικό χαρακτήρα εμπνεόμενες νέα σχέδια.. όταν μία γυναίκα έπιασε τη βαλίτσα της και περιφέρθηκε στα γύρω χωριά πουλώντας την τέχνη της, οι γυναίκες συνειδητοποίησαν πως τα κεντήματα πέρα από διακοσμητικά και προικιά μπορούσαν να αποτελέσουν μεγάλη πηγή πλούτου...Τα Λεύκαρα σήμερα είναι ευρέως γνωστά για τα κεντήματα του, με μεγάλη ιστορική και εμπορική αξία που πολύ γρήγορα έκαναν την περιοχή γνωστή και στο εξωτερικό! 

Μετά την ανάδειξη της Βασίλισσας Ελισάβετ Β το 1952, οι Λευκαρίτισσες Όλγα Μιχαήλ, Θεοδώρα Μιχαήλ, Ευδοκία Μιχαήλ Σταφυλάρη, Ευανθία Γεωργίου, Μαργαρίτα και Ανθούλα Κουμή, συγκεντρώθηκαν και ένωσαν την τέχνη τους αποφασισμένες να φτιάξουν ένα πολύ όμορφο κέντημα, το οποίο ήταν φτιαγμένο κοπτό με την τεχνική “ποταμός“, όπως το αποκαλούν οι γυναίκες που τα ράβουν. Αυτή η τεχνική είχε να κάνει με μαθηματική γεωμετρία και θα πρέπει κανείς να είναι… μαθηματικός για να μπορέσει να βγάλει αυτό το σχέδιο, μιας και δεν υπάρχει περιθώριο λάθους στα σχήματα. 

Η ιδέα από τις γυναίκες στα Λεύκαρα, είχε σκοπό να ενθαρρύνει τη Βασίλισσα που προς τιμή της έφτιαξαν ένα υπέροχο γεωμετρικά κεντημένο τραπεζομάντιλο. Όταν επιτέλους το κέντημα τελειοποιήθηκε και παραδόθηκε στη Βασίλισσα Ελισάβετ, όχι μόνο δεν το δέχτηκε αλλά το επέστρεψε πίσω! Η απάντηση που έλαβαν από την Βασίλισσα δεν ήταν αυτή που περίμεναν.

Το κέντημα επεστράφη στην Κύπρο με την αρνητική απάντηση της Βασίλισσας, η οποία δήλωσε πως δεν μπορούσε να το δεχτεί γιατί ήταν σταλμένο από ιδιώτες κι όχι από την κυπριακή τοπική διοίκηση. Τα δώρα προς τη Βασίλισσα θα έπρεπε να αποστέλλονται σε συλλογικό επίπεδο από τους υπηκόους της Κύπρου στο σύνολό τους.

Έτσι από τότε το κέντημα φυλάγεται μέχρι και σήμερα στο Μουσείο Λαϊκής Τέχνης των Λευκάρων.