Χαμένο όνειρο η αγορά κατοικίας για τους νέους

Οι νεότερες γενιές δεν αγοράζουν σπίτι ή διαμέρισμα και... εξ ανάγκης δεν τα πάνε καλά με την ιδιοκατοίκηση, κυρίως λόγω εισοδήματος αλλά και επαγγελματικής αβεβαιότητας. Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει έκθεση της ΕΚΤ, με συντάκτη τον Conzalo Paz- Pardo, που δημοσιεύθηκε την προηγούμενη εβδομάδα και εξηγεί ότι οι νέοι στην Ευρώπη βρίσκονται αντιμέτωποι με υψηλές τιμές κατοικιών και χαμηλά εισοδήματα, με αποτέλεσμα πολλά νεαρά ζευγάρια να μην μπορούν ή να μην θέλουν να διακινδυνεύσουν να κάνουν μια τόσο μεγάλη επένδυση.

Στη Νότια Ευρώπη, συγκεκριμένα, τα ποσοστά ιδιοκτησίας σπιτιού στην ηλικία των 35 ετών έχουν μειωθεί πάνω από 10 ποσοστιαίες μονάδες, σε σύγκριση με αυτούς που γεννήθηκαν από το 1965 έως το 1979 και σε  αυτούς που γεννήθηκαν τη δεκαετία του 1980. Ταυτόχρονα, οι νέοι χρειάζονται πλέον περισσότερο χρόνο για να εγκαταλείψουν το γονικό σπίτι και να ζήσουν ανεξάρτητα.

 

Στην έκθεση, ο αναλυτής αποδίδει τις αλλαγές στη συμπεριφορά των νέων για ιδιοκατοίκηση κυρίως στο γεγονός ότι οι επαγγελματικές θέσεις σταδιοδρομίας γίνονται όλο και πιο σπάνιες, οι περίοδοι ανεργίας είναι μεγαλύτερες και η ανισότητα στις αποδοχές έχει αυξηθεί. «Ενώ τα εισοδήματα από την εργασία των ατόμων με υψηλό εισόδημα έχουν αυξηθεί σημαντικά με την πάροδο του χρόνου σε πραγματικούς όρους, εκείνοι με χαμηλότερα εισοδήματα έχουν δει τις πραγματικές αποδοχές τους να παραμένουν στάσιμες ή να μειώνονται. Ως αποτέλεσμα, δυσκολεύονται περισσότερο να αγοράσουν ένα σπίτι. Γιατί; Δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου σπίτια στην αγορά κάτω από ένα ορισμένο ελάχιστο όριο τιμής, ποιότητας ή μεγέθους. Τα νοικοκυριά που είναι πολύ φτωχά, για να έχουν πρόσβαση σε στεγαστικό δάνειο για αυτό το ελάχιστο ποσό, αποκλείονται από την αγορά κατοικίας», αναφέρει η έκθεση.

Ο αναλυτής σημειώνει στην έκθεση ότι ο χρόνος των διακυμάνσεων στις τιμές των κατοικιών και ο οικονομικός κύκλος μπορεί να αφήσουν ένα μόνιμο σημάδι σε μια γενιά. «Όσοι γεννήθηκαν τη δεκαετία του 1960 εισήλθαν στην αγορά κατοικίας σε μια εποχή που οι τιμές των κατοικιών ήταν κυκλικά χαμηλές, γεγονός που βοήθησε στην αντιμετώπιση άλλων, αρνητικών δυνάμεων που επηρεάζουν την ιδιοκτησία σπιτιού. Για όσους γεννήθηκαν τη δεκαετία του 1980, ίσχυε το αντίθετο, που επιδεινώθηκε από την επίδραση της κρίσης του 2008 στα εισοδήματά τους».

Οι όροι δανεισμού ήταν επίσης διαφορετικοί με την πάροδο του χρόνου. «Ειδικότερα, οι περιορισμοί δανείου σε αξία και δανείου προς εισόδημα στα στεγαστικά δάνεια χαλάρωσαν ενόψει της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και έγιναν πιο αυστηροί στη συνέχεια. Το μοντέλο υποδηλώνει ότι οι ευκολότεροι όροι δανεισμού βοήθησαν τη γενιά του 1980 να ανέβει στη σκάλα στέγασης στις αρχές της δεκαετίας του 2000», σημειώνεται στην έκθεση. Συμπέρασμα είναι ότι, η εξέλιξη των ποσοστών ιδιοκτησίας κατοικίας είναι στενά συνυφασμένη με την αγορά εργασίας, τις τιμές κατοικιών και τις οικονομικές συνθήκες. Έτσι, ο σχεδιασμός των κανονισμών της αγοράς εργασίας και των δημοσιονομικών πολιτικών θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τον πιθανό αντίκτυπό τους στα νεαρά νοικοκυριά που προσπαθούν να αποκτήσουν κατοικία.

 

Πηγη:Φilenews