Υπάρχουν φοροφυγάδες; Ε, να διαλύσουμε το ΓεΣΥ να μάθουν

Εάν πέντε, δέκα ή εξήντα γιατροί, ανάμεσα στις εκατοντάδες συμβεβλημένους με το Γενικό Σύστημα Υγείας, έκαναν καταχρήσεις δεν σημαίνει ότι δεν πάει καλά το ΓεΣΥ και πρέπει να το τινάξουν στον αέρα οι πολιτικοί μας. Σημαίνει ότι οι συγκεκριμένοι γιατροί παρανόμησαν και πρέπει να διωχθούν.

Αν πριν από το ΓεΣΥ πέντε, δέκα ή εξήντα γιατροί δήλωναν ετήσια έσοδα για φορολόγηση 30 ή 40 χιλιάδες και τώρα εντός ΓεΣΥ φαίνεται ότι βγάζουν 300 και 400 χιλιάδες, δεν σημαίνει ότι έχει πρόβλημα το ΓεΣΥ, σημαίνει ότι έχει πρόβλημα ο φορολογικός έλεγχος που έκανε, και κάνει ακόμα, το κράτος. Και το Τμήμα Φορολογίας οφείλει να τους εντοπίσει και να τους ελέγξει αναδρομικά για φοροδιαφυγή, όπως το κάνει για τον κάθε μεροκαματιάρη, που βρίσκει τον μπελά του για 100 και 200 ευρώ διαφορά με τον φόρο.

Αν στην αγωνιώδη προσπάθεια να ενταχθούν στο ΓεΣΥ τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια, που αρνούνταν να ενταχθούν στο ξεκίνημα, έγιναν εκπτώσεις στις συμφωνίες, όπως ήταν η πρόνοια που επιτρέπει σε γιατρούς που δεν εντάσσονται στο ΓεΣΥ να εργάζονται σε νοσηλευτήρια που είναι ενταγμένα, δεν σημαίνει ότι έγιναν απάτες. Σημαίνει ότι έγιναν αβαρίες για να εξυπηρετηθεί ο ευρύτερος στόχος. Τώρα, με την εμπειρία μπορούν οι αβαρίες να βελτιωθούν, αφού έτσι κι αλλιώς αναμένονται νέα συμβόλαια από τη Νομική Υπηρεσία.

Αυτά τα λέει η κοινή λογική. Η οποία, όμως, αδυνατεί να αντιληφθεί ως υγιείς τις αντιδράσεις όσων αρπάζονται από αυτά τα φαινόμενα για να στήνουν πόλεμο στο ΓεΣΥ και στον Οργανισμό Ασφάλισης Υγείας, που έχει την ευθύνη, παρουσιάζοντας τα προβλήματα ως να είναι απόδειξη αποτυχίας του συστήματος. Για τα όποια προβλήματα, φυσικά και έχει ευθύνη ο ΟΑΥ. Αλλά, παρά τα προβλήματα που εξακολουθούν να εμφανίζονται πρέπει να ομολογήσουμε ότι η λειτουργία του ΓεΣΥ είναι ένας άθλος, μια πολύ μεγάλη επιτυχία που οφείλει η Πολιτεία και οι πολίτες να διαφυλάξουν.

Μεγάλο μέρος της επιτυχίας, οφείλεται στους ανθρώπους του ΟΑΥ, που κατάφεραν να κάνουν το σύστημα να δουλέψει προς όφελος των πολιτών. Σε μια χώρα, μάλιστα, όπου μεγάλες μεταρρυθμίσεις, μεγάλες δουλειές εκατομμυρίων συνοδεύονται πάντα από παταγώδεις αποτυχίες και από λαμογιές. Αν αυτοί οι άνθρωποι έκαναν απατεωνιές να διωχθούν και να φυλακιστούν. Αλλά, είναι άδικο να τους παρουσιάζουν ως εγκληματίες ή, έστω, ως αποτυχημένους, επειδή κάποιοι γιατροί κάνουν καταχρήσεις ή επειδή υπάρχουν ακόμα αδυναμίες στο σύστημα.

Ασφαλώς και υπάρχουν προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Αλλά, δεν είναι αυτά που παρουσιάζονται από την πολιτική ηγεσία. Για παράδειγμα, η κυβέρνηση ζητά από τον ΟΑΥ να πληρώσει μερικά εκατομμύρια από το ταμείο του ΓεΣΥ για την παραπομπή ασθενών σε ιδιωτικές κλινικές που δεν είναι συμβεβλημένες με το ΓεΣΥ. Όμως, ο ΟΑΥ δεν μπορεί να πληρώνει κλινικές που δεν είναι στο ΓεΣΥ, επειδή έστειλε εκεί ασθενείς το υπουργείο Υγείας. Τι στο καλό, επειδή υπάρχει αυτή η διαφωνία θα στηθεί πόλεμος να διαλύσουν το Σύστημα;

Τους πολίτες οι οποίοι πληρώνουν το ΓεΣΥ, τους ενδιαφέρουν καθημερινά ζητήματα και αυτά πρέπει να διορθωθούν τάχιστα. Το ότι, ας πούμε, για να κάνει μια γυναίκα τη μαστογραφία της δεν μπορεί να πάρει παραπεμπτικό από τον γυναικολόγο της αλλά πρέπει να περάσει και από χειρούργο. Το ΓεΣΥ επιβαρύνεται με αχρείαστες επισκέψεις. Σου λέει, ας πούμε, ο χειρούργος ότι χρειάζεται MRI προτού αφαιρέσει ένα λίπωμα για το οποίο σε έστειλε ο προσωπικός γιατρός, αλλά δεν μπορεί να σε στείλει για MRI, πρέπει να πας και σε ενδοκρινολόγο να σου δώσει παραπεμπτικό. Το ΓεΣΥ πληρώνει αχρείαστα και τους τρεις γιατρούς. Και ταλαιπωρείται, επίσης αχρείαστα, ο πολίτης.

Αλλά το πιο μεγάλο πρόβλημα και σε αυτό οφείλει η κυβέρνηση να ρίξει όλο το βάρος των προσπαθειών, αφορά τον ΟΚΥπΥ και τα δημόσια νοσοκομεία. Τα οποία ακόμα δεν έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν στο ΓεΣΥ ισότιμα κι ανταγωνιστικά με τα ιδιωτικά νοσοκομεία. Ενώ διαθέτουν μοναδικές υπηρεσίες και άρτιο επιστημονικό δυναμικό, υπάρχουν δεκάδες εμπόδια που δεν επιτρέπουν την ομαλή λειτουργία τους αλλά ούτε και κερδίζουν την εμπιστοσύνη των πολιτών. Αποτέλεσμα είναι να εμποδίζεται και η ομαλότητα λειτουργίας του ΓεΣΥ. Η απρόβλεπτη πανδημία σίγουρα καθυστέρησε πολλές από τις αλλαγές που έπρεπε να γίνουν, αλλά ανέδειξε και τον σημαντικότατο ρόλο των δημόσιων νοσοκομείων. Αν αντί να πιέζουν για να γίνει σε αυτά η μεταρρύθμιση ώστε να στηρίξουν το ΓεΣΥ, προσπαθούν να διαλύσουν το ΓεΣΥ, είμαστε άξιοι της τύχης μας.

Πηγη:Φilenews